ตามหาพ่อ

ตามหาพ่อ ในปี พ.ศ. ๒๔๗๘ เมื่อคุณยายอายุ ๒๖ ปี ท่านตัดสินใจเดินทาง เข้ากรุงเทพฯ เพื่อหาทางไปวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ท่านอ้างกับแม่ว่า จะไปหางานทำ ทุกคนเข้าใจว่าท่านอยากได้เงินทอง จึงพากันเอาเงินทอง มาให้และขอร้องว่า อย่าไปกรุงเทพฯ เลย แต่คุณยายไม่ยอมรับทั้งเงิน และทอง แล้วยังออกปากยกเงินทองและที่ดินส่วนที่เป็นมรดกของท่านให้ พี่ๆ น้องๆ โดยไม่นึกเสียดายแม้แต่น้อย คุณยายกราบลาแม่ ถือห่อผ้า ออกจากบ้านไปกรุงเทพฯ กับญาติ มีเงินที่แม่ให้ติดตัวไปเพียง ๒ บาท ด้วยความปรารถนาที่จะไปปฏิบัติธรรมเพื่อตามหาพ่อ ในสมัยนั้น การเข้าไปอยู่ในวัดปากน้ำไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะขณะนั้น ที่วัดมีทั้งพระและแม่ชีอยู่เป็นจำนวนมาก เมื่อคุณยายไปอยู่กับญาติที่ กรุงเทพฯ แล้ว ท่านสืบทราบว่า มีเศรษฐินีคนหนึ่ง อยู่ที่ย่านสะพานหัน ชอบไปทำบุญที่วัดปากน้ำเป็นประจำ ท่านจึงไปสมัครทำงานที่บ้านนี้ แม้คุณยายจะมาจากครอบครัวที่มีฐานะดี แต่ท่านก็ยอมทำงานทุกอย่าง เพื่อหาทางไปวัดปากน้ำให้ได้ คุณยายทำหน้าที่ของท่านอย่างไม่บกพร่อง ไม่เกี่ยงงานเลย ท่านขยันขันแข็ง อดทน มีระเบียบวินัย รักความสะอาดและชื่อตรง ทำงานทุกอย่างได้ดี รวดเร็วและไม่มีที่ติ ท่านดูแลรับผิดชอบทุกอย่าง เหมือนเป็นบ้านของท่านเอง ทำให้ทุกคนในบ้านมีความสุข เพราะบ้าน สะอาดเรียบร้อย น่าอยู่ เศรษฐินีเจ้าของบ้านไม่เคยพบคนดีอย่างคุณยาย จึงรักและไว้ใจท่านเป็นพิเศษ ถึงขนาดมอบกุญแจห้องเก็บสมบัติให้ท่านดูแล