กำเนิดผู้สืบสานวิชชาธรรมกาย

ผู้สืบสานวิชชาธรรมกาย คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง กำเนิดผู้สืบสานวิชชาธรรมกาย คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง (ซึ่งต่อไปนี้ จะเรียกท่านสั้นๆ ว่า คุณยาย) ถือกำเนิดเมื่อวันที่ ๑๙ มกราคม พ.ศ. ๒๔๕๒ ที่อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ในครอบครัวชาวนาที่มีฐานะปานกลาง มีพี่น้อง ๙ คน ท่านเป็นลูกคนที่ ๕ ของนายพลอยและนางพัน ขนนกยูง สมัยเด็กๆ คุณยายต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่ทุกวัน พอตีห้าก็ขี่ควายไป ไถนากับพี่ชาย คุณยายเป็นคนอดทน แข็งแรง คล่องแคล่วว่องไว และ ขยันขันแข็งมาก เวลาดำนาปลูกข้าว ท่านจะทำได้รวดเร็วกว่าคนอื่นๆ จนได้รับสมญาจากเพื่อนบ้านว่า “แข้งเหล็ก” ซึ่งในความหมายของผู้ให้ สมญา คือ ขยันมาก ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย คุณยายท่านช่วยพ่อแม่ดูแล งานบ้านและเป็นเรี่ยวแรงสำคัญในการทำนามาโดยตลอด เมื่อครั้งที่ท่านยังเด็กอยู่นั้น เวลาอยู่กลางทุ่งนาในยามเช้ายามเย็น ท่านมักจะมองไปยังดวงตะวันดวงแดงกลมโตที่กำลังขึ้นและตก ณ สุด ขอบฟ้า แล้วคิดตามประสาเด็กว่า สักวันหนึ่งจะเดินทางไปให้ถึง ดวงตะวันให้จงได้ คุณยายท่านรักและใกล้ชิดกับแม่มากกว่าพ่อ แม่ของท่านใจดี ชอบทำขนมให้ลูกๆ ทาน ส่วนพ่อของท่านติดเหล้า ต้องดื่มเหล้าวันละ ๑๐ สตางค์ทุกเย็น คืนวันหนึ่งพ่อเมาเหล้า นอนอยู่บนแคร์ใต้ถุนบ้าน แล้วบ่น พึมพําเรื่องต่างๆ ไปตามประสาคนเมา แม่รําคาญจึงส่งเสียงลงไปว่า “ไอ้นกกระจอก อาศัยรังเขาอยู่” พ่อได้ยินก็โกรธจัดเพราะพื้นเพเดิมของพ่อมี ฐานะยากจนกว่าแม่ พ่อจึงถามลูกๆ ว่า “ได้ยินที่แม่ถึงด่าพ่อไหม” คุณยาย ไม่อยากให้พ่อแม่ทะเลาะกันจึงตัดบทไปว่า “พ่อ แม่ไม่ได้ว่าอะไรพ่อหรอก” พ่อจึงโกรธและพูดด้วยความโมโหว่า “ลูกทุกคน เอ็งว่าแม่ไม่ได้ด่าพ่อ ให้ถึงหูหนวก ๕๐๐ ชาติ” คุณยายตกใจมากเพราะท่านเชื่อว่า คำพูดของ พ่อแม่นั้นศักดิ์สิทธิ์ ท่านกลัวจะเป็นจริง จึงตั้งใจว่า จะขออโหสิกรรมกับ พ่อก่อนที่พ่อจะสิ้นใจ เมื่อคุณยายอายุได้ ๑๓ ปี พ่อของท่านได้เสียชีวิตลง วันนั้นท่าน ออกไปท้องนาตั้งแต่เช้าตรู่ พอกลับมาบ้าน พ่อก็สิ้นใจแล้ว ท่านไม่ทันได้ ขอขมา ความกลัวว่าจะต้องหูหนวก ๕๐๐ ชาติฝังใจคุณยายมาโดยตลอด ท่านรู้สึกกังวลใจมาก จึงตั้งใจว่า ต้องหาทางขอขมาพ่อให้ได้ จนวันหนึ่งท่านได้ยินกิตติศัพท์ว่า ที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ มีการ สอนทำสมาธิให้คนเข้าถึงธรรมกายได้ และหากใครเข้าถึงธรรมกายแล้ว สามารถไปนรก ไปสวรรค์ ไปนิพพานได้ ไปเยี่ยมพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย หรือ ญาติมิตร ที่ตายไปแล้วก็ได้ จับมือถือแขนกันได้ด้วย หากญาติใครตกนรก ก็ช่วยให้พ้นนรกได้ แม้ญาติที่อยู่บนสวรรค์ก็ยังเอาบุญไปเพิ่มให้ได้ด้วย คุณยายฟังแล้วตื่นเต้นดีใจเป็นที่สุด ท่านจึงตั้งใจว่า จะต้องไปวัดปากน้ำ ให้ได้