สร้างโรงเรียน

สร้างโรงเรียน สร้างโรงเรียนราษฎร์สำหรับเด็กชาวบ้าน หลวงปู่เห็นว่าในละแวกนั้นมีเด็กๆ ที่ไม่ได้เรียนหนังสือเป็นจำนวน มาก มาส่งเสียงเอะอะ วิ่งเล่น ยิงนกในวัดกัน ท่านปรารภว่า “เด็กๆ ที่ไร้ การศึกษาเป็นคนรกชาติ มาเที่ยวรังแกวัด ต่อไปก็กลายเป็นพาล” ด้วย ความเมตตาท่านจึงได้ตั้งโรงเรียนขึ้นเพื่ออนุเคราะห์ให้เด็กๆได้รับการศึกษา โดยไม่ต้องเสียค่าเล่าเรียน โดยได้รับความช่วยเหลือจากผู้มีจิตศรัทธา จำนวนมาก อีกทั้งทางราชการก็ส่งเสริม ทำให้ชาวบ้านแถบนั้นซาบซึ้ง ในอุปการคุณของท่าน ต่อมาเมื่อทางราชการจัดตั้งโรงเรียนตามพรบ. ประถมศึกษา ท่านจึงยกเลิกงานด้านนี้ไป หันมาจัดการเรื่องการศึกษา นักธรรมและบาลีแทน สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรม หลวงปู่ท่านสนับสนุนพระภิกษุ สามเณร ให้ศึกษาทั้งด้านปริยัติ และปฏิบัติ ไม่ให้อยู่ว่างๆ ใครไม่ศึกษาไม่ปฏิบัติก็ให้ทำหน้าที่อื่น ท่านจัด ให้มีการเรียนการสอนนักธรรมและบาลีประจำสำนัก จัดหาครูให้ และสร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรมเป็นอาคาร ๓ ชั้น จุผู้เรียนได้นับพัน มี ห้องน้ำทุกชั้น มีไฟฟ้า มีพัดลม มีเครื่องตกแต่งอาคารครบถ้วน และมี อุปกรณ์การศึกษาบริบูรณ์ สองชั้นล่างสำหรับเรียนปริยัติ ชั้นบนจัดเป็น ห้องโถงสำหรับปฏิบัติธรรม ช่วยให้พระภิกษุ สามเณร มีที่ศึกษาเล่าเรียน ที่สะดวกสบายทันสมัย เมื่อโรงเรียนสร้างเสร็จสมบูรณ์ ทางคณะสงฆ์ใช้อาคารหลังนี้ เป็นสนามสอบนักธรรมและธรรมศึกษาสำหรับอำเภอภาษีเจริญเป็น ประจำทุกปี ในช่วงสอบ หลวงปู่ได้จัดเลี้ยงภัตตาหารเพลแก่พระภิกษุ สามเณรที่มาสอบด้วย อาคารหลังนี้ได้ชื่อว่าเป็นตึกที่ทันสมัยที่สุดในแถบ นั้น สิ้นค่าก่อสร้างถึงสองล้านห้าแสนกว่าบาท นับว่าเป็นเงินจำนวนมาก ในสมัยนั้น นอกจากสนับสนุนการศึกษาของพระภิกษุ สามเณร วัดปากน้ำ แล้ว หลวงปู่ท่านยังเป็นกำลังสำคัญของพระพิมลธรรม (ช้อย ฐานทตฺโต ป.ธ. ๙) ในการหาทุนเพื่อก่อตั้งสถาบันการศึกษาชั้นสูงของคณะสงฆ์ไทย คือ มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย หรือ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราช วิทยาลัยในปัจจุบัน