บทส่งท้าย

บทส่งท้าย เรื่องที่คุณยายเล่าให้ฟังยังมีอีกมากมาย เรื่องที่คนอื่นเล่า ถึงคุณงามความดีของท่านก็ยังมีอีกไม่รู้จบ ยิ่งได้ฟัง ได้รู้ ได้เห็น ก็ยิ่ง รู้สึกประทับใจ และชื่นชมในจริยาวัตรของท่านไม่มีที่สิ้นสุด นับว่าเป็น บุญตัวของเราจริง ๆ เป็นมงคลของชีวิตสมดังคำตรัสของพระสัมมา สัมพุทธเจ้าที่ว่า การได้เข้าไปอยู่ใกล้บัณฑิต ได้สนทนากับบัณฑิต เป็น มงคลอันสูงสุด คุณยายอาจารย์อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ท่านเป็นเพชรยอดมงกุฎเกียรติยศของวัดพระธรรมกาย ที่เปล่งประกายรัศมีเจิดจำรัสสว่างไสว อยู่กลางดวงใจของเหล่าศิษย์ทุกคนอย่างแท้จริง วันศุกร์ที่ ๕ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๓๓ วันคล้ายวันเกิด ครบรอบอายุ ๙๑ ปี ของคุณยายอาจารย์ เวลา ๖.๓๐ น. คุณยายเดินเงียบกริบมาที่เครื่องรับ โทรศัพท์ในอาคารยามา ยกหูโทรศัพท์ขึ้นพูดโดยไม่กดหมายเลข "ฮัลโหล อารีพันธ์อยู่ไหมคะ อยู่หรือคะ บอกเขาว่ายาย หิวข้าวแล้วนะคะ กำลังจัดหรือคะ เอากล้วยมาเยอะ ๆ นะคะ ค่ะ คะ เท่านั้นนะคะ” คุณยายวางหูโทรศัพท์แล้วเดินดุ่ม ๆ ออกไปอย่างเบิกบานใจ พี่อารีพันธ์ซึ่งยืนจัดอาหารอยู่ใกล้ ๆ" เครื่องรับโทรศัพท์ อ้าปากค้าง... พอรู้ตัวก็ถอนใจ แล้วอมยิ้ม เจ้าตัวเล็กซึ่งยืนอยู่ใกล้ พูด กับตัวเองงมงํา "แหม คุณยายมาสร้างบรรยากาศสดชื่นแต่เช้า สุขสันต์ วันคล้ายวันเกิดนะคะ”