ใช้วิชชาธรรมกายรักษาโรค

ใช้วิชชาธรรมกายรักษาโรค เรื่องรักษาโรคนี้คุณเล่าให้ฟังว่า เวลาหลวงพ่อออก รับแขกที่ศาลา จะมีคนมาขอให้ท่านช่วยปลดทุกข์ให้หลายเรื่องหลายกรณี เฉพาะเรื่องการรักษาโรคภัยไข้เจ็บนี้ บางคนถ้าท่านมีเวลาท่านก็จะใช้ ธรรมกายของท่านแก้ให้เอง แต่ถ้ามากคนเข้า ท่านไม่มีเวลา ท่านก็จะให้เจ้าของไข้ส่งใบบอกอาการไว้ จดชื่อเสียงเรียงนาม หรือแนบรูป ถ่ายมาด้วย พอตกเย็น ๕ โมง ถึงเวลาประชุมสั่งธรรมะ ท่านก็จะเอาใบบอกอาการมาส่งให้หัวหน้าเวร ให้ทั้ง ๒ กะแบ่งกันเข้าที่ทำสมาธิ ใช้ธรรมกายแก้ให้ ที่แก้ได้ก็หายเจ็บหายป่วยไป คนที่ถึงคราวใช้หนี้เวร บุญไม่พอ นึกบุญไม่ออก หลวงพ่อก็สั่งให้ภาวนา สัมมา อะระหัง ๆ เรื่อยไป ท่านไม่เคยพูดให้เสียกำลังใจ คุณยายได้รับความไว้วางใจ ให้ใช้วิชชาธรรมกายรักษาโรค ตลอดจนความป่วยเจ็บจากอุบัติเหตุนานาประการอยู่เสมอ ท่านเล่า ว่าสมัยที่มีโรงทำวิชชาของหลวงพ่อวัดปากน้ำฯ วิชชาธรรมกายแข็งมาก ช่วยประเทศชาติ และผู้คนพลเมืองได้เยอะ แต่ไม่มีใครรู้ บางคนรู้แต่ ไม่เชื่อ ฝ่ายมารมันก็แรงน่าดู "หลวงพ่อวัดปากน้ำก่อนมรณะ ๕ ปี ท่านเรียกประชุม ลูกศิษย์ทั้งหมด ทั้งในวัดและนอกวัด ท่านบอกว่าอีก ๕ ปี ท่าน จะมรณะแล้ว อยู่ไม่ได้ ให้ลูก ๆ ช่วยกันเผยแพร่วิชชาธรรมกายให้ ทั่วโลก เพราะสำคัญและมีประโยชน์มาก วิชชานี้ช่วยคนได้ทั้งโลก ท่านฝากถึงเรื่องการเลี้ยงพระ การศึกษาพระปริยัติและ การก่อสร้างโน่น ๆ พี่ ๆ เยอะแยะ ท่านห่วงเรื่องการเลี้ยงพระของ ท่านมาก ท่านบอกว่า แม้ท่านจะตายไปแล้วศพของท่านก็ยังเลี้ยงพระ ได้ทั้งวัดไม่ให้เผา แล้วก็เป็นความจริง วัดปากน้ำมีเจ้าภาพเลี้ยงพระทั้งปีจนถึงเดี๋ยวนี้ มีคนมากราบศพท่านทุกวัน กราบแล้วก็ไปถวายเงิน เลี้ยงอาหารพระ เขาตั้งศพท่านไว้ตรงที่เคยเป็นกุฏิของท่านนั่นแหละ” ปัจจุบันวัดปากน้ำภาษีเจริญมีสิ่งก่อสร้างเพิ่มมากขึ้นมากมาย จนคุณยายบอกว่า จำเค้าเดิมแทบไม่ได้ แต่จำได้แม่นยําว่า ตรงที่ สร้างหอสังเวชนีย์มงคลเทพนิรมิตที่ประดิษฐานศพหลวงพ่อวัดปากน้ำไว้นั้น เดิมเป็นที่ตั้งกุฏิที่หลวงพ่ออยู่ประจำ และศาลาที่หลวงพ่อเคยออกรับแขก ซึ่งเดี๋ยวนี้รื้อของเก่าทิ้งหมดแล้ว ก็อยู่ตรง "ศาลาสด” ซึ่งเป็น ศาลาการเปรียญของวัดปากน้ำในปัจจุบันนั่นเอง