คนจริงย่อมทนต่อการพิสูจน์

“คนจริง ย่อมทนต่อการพิสูจน์” ก่อนที่หลวงพ่อวัดปากน้ำจะมรณภาพ ท่านได้สั่งลูกศิษย์ธรรมกายทุกคนของท่าน เสมือนพินัยกรรมอันศักดิ์สิทธิ์ว่า แม้หลวงพ่อ จะมรณภาพไปแล้ว ก็ขอให้ทุกคนช่วยกัน สั่งสอนวิชชาธรรมกายนี้สืบไป ไม่ย่อท้อ จนกว่าจะสิ้นชีวิต ดังนั้นเมื่อท่านมรณภาพลงในปี ๒๕๐๒ คุณยายและคุณยายอุบาสิกาทองสุก ได้ทำ ตามคำสั่งสอนตลอดมา ช่วงที่คุณยายทองสุกยังมีชีวิตอยู่ คุณ ยายจะวางตัวเป็นลูกศิษย์ หรือผู้ช่วยของ คุณยายทองสุก ท่านจะไม่แสดงเลยว่า ท่าน จะสอนธรรมะแข่งกับคุณยายทองสุก เมื่อไม่มีคุณยายทองสุกแล้ว คุณยายก็พบกับการทดสอบความเข้มแข็งของจิตใจอีกครั้งหนึ่ง คุณยายเล่าว่า “สมัยอยู่บ้านหลังเล็ก พอยายสุกเสียไปแล้ว ลูกศิษย์ยายสุกที่คิดจะล้มยาย เขา ไม่ชอบยาย แกล้งมาว่าต่อหน้ายายว่า ยายสุกตายแล้ว ยายต้องอยู่คนเดียวไม่มีใครมาหาหรอก” ยายไม่โกรธเลย ใจมันสดชื่นไม่เศร้าหมอง ยายตอบว่า ดีซิ อยู่คนเดียวจะ ได้คุยกับเทวดา” ยายไม่รู้สึกโกรธเลย เพราะใจของยายมีเกาะ มีธรรมะเป็นที่พึ่งอยู่ในใจ" ครั้งแรกลูกศิษย์ยายสุกเป็นผู้ชาย แกล้งยาย มาพูดชักชวนดึงเอาลูกศิษย์ยาย สุกไป ตั้งแต่ตอนทำงานศพยายสุก ตอนนั้น ใจยายเฉยๆ ไม่คิดอะไรทั้งนั้น นอกจาก ตั้งใจจัดงานศพให้ลุล่วงไปอย่างดี แต่ไม่นานลูกศิษย์ยายก็กลับมาใหม่ เมื่อตอนงานศพเสร็จแล้ว ลูกศิษย์ ผู้ชายของยายอีกคน ก็มาดึงเอาคนไปอีกโดย พูดชักชวนว่า “ยายนำถวายข้าวพระทำผิด ไม่มีหลักเป็นเรื่องงมงาย ทำไม่ได้อย่างที่พูด สู้ที่อื่นไม่ได้ที่อื่นดีกว่า" แต่เขาก็ไม่สามารถ ทำได้เหมือนยาย ยายให้เหตุผลต่างๆ ได้ แล้วยายก็เรียกเขามาให้เหตุผล เขาไม่สามารถให้ได้และก็ไม่มาอีกด้วย ยายเฉย ๆ คิดว่า “เมื่อคนเก่าไป ก็มีคนใหม่มาเรียนธรรมะ” ยายชอบพูดเสมอว่า "เสียแล้วเสียไปหาใหม่ดีกว่า คนที่มาใหม่จะดียิ่งกว่าคนเก่าที่เสียไปอีก" เพราะ คุณยายไปตามคนที่มีบุญมากๆ มาช่วยกัน สร้างบารมีให้ยิ่งๆ ขึ้นไป ( ๒๖ ก.พ. ๒๕๒๔) วันเวลาผ่านไป ลูกศิษย์ทั้งเก่าและ ใหม่ ก็ค่อยๆ มาเรียนธรรมะ มาขอความ ช่วยเหลือ ขอคำแนะนำจากคุณยายซึ่งได้รับ ความอบอุ่นใจ ความสุขใจ และสมปรารถนา จากคุณยายไป เพราะคุณยายพูดน้อยแต่ คำพูดของคุณยายศักดิ์สิทธิ์ แม่นยำถูกต้องเสมอ