หนึ่งไม่มีสอง
คุณยายอาจารย์ · คืนที่พระจันทร์หายไป
"หนึ่งไม่มีสอง"
การปฏิบัติธรรมในโรงงานทำวิชชา มีต่อเนื่องตลอด ๒๔ ชั่วโมง เป็นงานทางจิตที่หนัก หนักกว่าการใช้แรงงานทางกายมาก เพราะต้องใช้ความอดทน การข่มใจ เสียสละต่ออารมณ์ที่จะเข้ามารบกวน และต้องมุ่งมั่นอย่างทุ่มเทชีวิตจิตใจทั้งหมด
คุณยายบอกว่า
"หลวงพ่อวัดปากน้ำว่า “ลูกจันทร์นี้ เป็นหนึ่งไม่มีสอง" ตอนแรกยายไม่เข้าใจ มาคิดได้ เข้าใจทีหลัง หมายความว่า ถ้าเอาก็เอาจริงๆ ถ้าไม่เอาก็ไม่ ไม่ก็คือไม่ มันจะไม่อยู่ตลอด ถ้าเอาก็ต้องทำให้ได้ ให้สำเร็จ" (๒๕๒๖)
คุณยายเล่าว่า
“ยายเป็นคนจริง ทำอะไรทำจริง เป็น คนเด็ดขาด ยายสุกบอกว่า พอเอ็งว่าไม่แล้ว ทำอย่างไร ๆ เอ็งก็ไม่อยู่นั่นแหละ อาจารย์ ของยายดูยายออกทั้งสองคน คนอื่นดูยายไม่ออกกัน”
พระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) ได้กล่าวถึงคุณยายว่า
“ภายใต้ร่มบารมีหลวงพ่อวัดปากน้ำ คุณยายอุทิศชีวิตศึกษาวิชชาธรรมกายมี ข้อวัตรปฏิบัติ ความบริสุทธิ์ บริบูรณ์เต็มที่ ได้รับคำชมจากหลวงพ่อวัดปากน้ำว่า 'เป็นหนึ่งไม่มีสอง' ท่านได้รักษาคำยืนยันนี้มา ตลอด ด้วยใจปกติ ไม่ลิงโลดใจ ตรวจตรา ดูตัวเอง ทำสิ่งนั้นให้สมบูรณ์ ไม่สนใจเรื่องปลีกย่อย สนใจเป้าหมาย ไปปราบกิเลสสู่ ที่สุดแห่งธรรม ท่านทำต่อเนื่องมาตลอด”
“ความปรารถนาที่จะตามหาพ่อ ความปรารถนาที่จะทำความดี คุณยายท่าน มีอย่างแรงกล้ามันคง การจะทำความดี ไม่ได้ทำเพียงวันเดียว ความดีของบางคน มีช่วงเวลาสั้น แต่คุณยายทำความดีจนกว่าจะชนะใจทุกคน คุณยายยอม ยอมทำ ตน จนกว่าเขาจะยอมรับในคุณงามความ ดีของท่าน เอาชีวิต จิตใจ เกียรติยศ เกียรติ ศักดิ์ ยอมอดทนเพื่อให้เขายอมรับ”
“ทุกช่วงชีวิตของคุณยาย งดงาม เยี่ยมยอด งดงามทุกช่วงชีวิต งามดุจดวงอาทิตย์ตั้งแต่อรุโณทัย จนถึงสนธยา
เป็นต้นบุญ ต้นแบบ ในสิ่งที่ดีงาม ไม่ยินดีในลาภ ยศ สรรเสริญ คน สัตว์ สิ่งของ
กายนวลสว่างไสว ด้วยรัศมีแห่งธรรม ดวงตาสุกใสสว่าง มีประกายแห่งความรู้แจ้งที่เจิดจ้า
มีร่างกายเป็นฐานทัพของพระธรรมกาย ที่ผ่านกายตลอดเวลา ดุจพระเจดีย์เคลื่อนที่ มีชีวิตอยู่อย่างเป็นสุข ในกลางธรรมกาย อเนกอนันต์จะนับประมาณมิได้" (ม.ค. ๒๕๔๓)