พบครูคนแรก
คุณยายอาจารย์ · คืนที่พระจันทร์หายไป
“ พ บ ค รู ค น แ ร ก "
ต่อมา คุณยายทองสุก สำแดงปั้น” ได้มาสอนธรรมะที่บ้านคุณนายเลี้ยบ คุณนาย เลี้ยบก็เรียกให้คุณยายไปนั่งสมาธิด้วยกัน บนดาดฟ้า คุณยายดีใจมากและตั้งใจมาก รีบทำงานทุกอย่าง ให้เสร็จเรียบร้อยโดยเร็ว เพื่อจะได้ไปนั่งสมาธิได้ โดยไม่ให้บกพร่อง ต่อหน้าที่คุณยายดูแลเอาใจคุณยายทองสุกทุกอย่าง ซักเสื้อผ้า รีดผ้าให้ หวังเพื่อจะให้ คุณยายทองสุกสอนธรรมะ
“เวลาทำงานยายนึกถึงธรรมะตลอด เวลาตื่นตี ๔ ไม่คุยกับใคร พยายามนึกถึงธรรมะให้ได้ต่อเนื่องตลอดเวลา เลิกงาน ๓ ทุ่ม จะได้นั่งแล้วนอนประมาณเที่ยงคืน ทำอย่างนี้อยู่ประจำ”
การเรียนธรรมะของคุณยาย ก็ใช้ ภาวนาในใจว่า “สัมมา อะระหัง” พร้อมกับ นึกดวงแก้วหรือพระพุทธรูปแก้ว เป็นนิมิต ไว้ที่ศูนย์กลางกายซึ่งก็เหมือนกับคนอื่นๆ ที่ จะพบปัญหา คือ ความฟังและความเครียด เวลาที่สติอ่อนก็จะฟังคิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อแม่ พี่น้อง เวลาที่ตั้งใจมาก ก็จะเครียดจนมื่น ศีรษะเป็นอยู่นาน จนเกิดความคิดว่า
“ธรรมะเป็นของจริงหรือ ถ้าจริงทำไม เราจึงไม่เห็น
คุณยายทองสุกจึงแนะนำว่า
"ธรรมะเป็นของจริง แต่ตัวเราต่างหาก ที่ทำไม่จริง" และ "ธรรมะเป็นของเย็น ใจที่จะพบธรรมะ ได้ต้องเป็นใจที่เยือกเย็น”
การทำใจหยุดนิ่ง ถ้าบังคับใจจะตื่น เตลิด เหน็ดเหนื่อย ต้องค่อย ๆ ประคับประคอง
ไม่สนใจ เรื่องที่ผ่านเข้ามาในขณะทำสมาธิ เหมือนมีแขกมาบ้าน เมื่อเจ้าของบ้านไม่สนใจ แขกก็จะเก้อเขินกลับไปเอง ให้มองศูนย์กลางกายไปเรื่อยๆ ใจจะรวมตัวถูกส่วนพอดี และหยุดในที่ตั้งของเขาเอง
เมื่อคุณยายเข้าใจแล้ว ก็ปฏิบัติธรรมจนเกิดความชํานาญ สามารถทำสมาธิได้ แม้ขณะที่ทำงาน เมื่อทำงานเสร็จจะขึ้นไปนั่ง สมาธิบนดาดฟ้า กลางคืนก็นั่งในห้องส่วนตัว ทำเช่นนี้ทุกวันเมื่อเวลาผ่านไป ๒ ปี คุณยาย ได้เห็นดวงธรรมใสสว่างที่ศูนย์กลางกาย ในขณะที่กำลังทำงานนั่นเอง เมื่อปฏิบัติต่อ จนเข้าถึงกายธรรมโคตรภู คุณยายถึงกับ รำพึงว่า
“เราได้เห็นธรรมะขั้นต้นๆ ยังสุขใจ เพียงนี้ ถ้าได้เข้าถึงธรรมะขั้นสูงที่ลึกซึ้ง จะมี ความสุขสักเพียงไหน นี่ถ้ามีใครเอาทองคำ หนักเท่าตัวเรา มาแลกเอาธรรมะไป ไม่ให้ เราเห็นธรรมะอีก เราจะไม่มีวันยอม ในโลก นี้ไม่มีอะไรช่วยเราได้ มีแต่ธรรมะนี่เอง ที่ เป็นที่พึ่งแท้จริงของเรา”
จากนั้น คุณยายก็ปฏิบัติตามคำ แนะนำของคุณยายทองสุก คือ การเข้ากลาง เห็นกายในกายเข้าไปเรื่อย ๆ จนถึงธรรมกาย ในที่สุด
* คุณยายทองสุก มีลูกชาย ๒ คน คนหนึ่งเป็นตำรวจ ชื่อ ชิด ตอนที่มาสอนธรรมะบ้านคุณนายเลียบยังไม่ได้บวช เป็นแม่ชี