ชีวิตชาวนา

" ชีวิตชาวนา " คุณยายเติบโตมา ท่ามกลางท้องทุ่งนาที่เขียวชอุ่ม ครั้นถึงฤดูเก็บเกี่ยว ก็เต็มไปด้วยข้าวที่ชูรวงเหลืองอร่าม สุดลูกหู ลูกตา มีท้องฟ้าสีครามครอบคลุมตลอดปี สภาพอัน ปลอดโปร่งโล่งกว้าง ได้หล่อหลอมให้คุณยายเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับธรรมชาติ และให้เป็นบุคคล ที่เปี่ยมด้วยน้ำใจกว้างขวางสุดจะประมาณ ดังเช่นวันหนึ่ง (พฤหัส ๓๐ ธ.ค. ๒๕๒๕) เวลา ๑๙.๐๐ น. เกิดจันทรุปราคา คุณยาย เห็นแล้ว ท่านก็รำลึกถึงอดีต และได้เล่าให้ฟังว่า “พระอาทิตย์ พระจันทร์ พระราหู เป็น พี่น้องกัน ตอนเด็กๆ ยายอยู่กลางทุ่งนา ชอบมองดูดวงอาทิตย์ที่กำลังขึ้นและตอนกำลังจะตก เพราะเป็นตอนที่ดวงโตมาก เวลาเย็น ยายเดินตามคันนากลับบ้านจะเห็น พระอาทิตย์สีแดงดวงกลมโตที่กำลังจะตก ยายก็คิดตามประสาเด็กว่า อยากได้ดวงอาทิตย์นั้นมาไว้ หรือไม่ก็หาทางไปถึงดวงอาทิตย์ให้ได้" คุณยายเล่าว่า “บ้านเดิมยายอยู่นครชัยศรี บ้านอยู่ติดริมแม่น้ำ (แต่ตอนนี้น้ำเซาะตลิ่ง บ้านพังไปหมดแล้ว) พ่อชื่อพ่อพลอย แม่ชื่อแม่พันธ์ มีพี่น้องรวมกัน ๙ คน คุณยายเป็นคนที่ ๕ เกิดเมื่อวันพุธ ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือนยี่ ปีระกา ตอนพระออกบิณฑบาต พี่สาวคนโตชื่อ เจ้ะ คนที่สองชื่อ ละ คนที่สามเป็นผู้ชาย ตายตั้งแต่ยังเด็ก คนที่สี่ (ทิด) วรรณ แล้วก็ตัวยาย แล้วก็มายายเลื่อน ยายม้าย ยายน้อย คนสุดท้องพระอ่อน ท่านบวชตั้งแต่เป็นเด็ก จนถึงตอนนี้จำพรรษาอยู่วัดกลางบางแก้วและขณะนี้ เหลือแต่พระอ่อนองค์เดียว คนอื่นเสียชีวิตหมดแล้ว" "สมัยเด็กๆ ยายจะช่วยพ่อแม่เลี้ยงวัว เลี้ยงควาย ไถนา เพราะพ่อมีนา ๒๐ไร่ แม่มีนา ๑๕ ไร่” “ส้มโอหวาน ข้าวสารขาว ลูกสาวสวย” เป็นคำขวัญของอําเภอนครชัยศรี เวลาใคร พูดกับคุณยายอย่างนี้ ท่านก็จะบอกว่า "ยายไม่สวยหรอกนะ” “ตอนเด็ก พ่อแม่ของยายบอกว่า ลูกทุกคน อีจันทร์เลี้ยงยากที่สุด ยายจึงถูกยกให้เป็นลูกของหมอโบราณที่กวาดยาให้ โบราณท่านถือเป็นเคล็ดว่า ถ้าลูกมีบุญมาก กว่าพ่อแม่ ต้องยกให้คนอื่น จึงจะเลี้ยงรอด พ่อแม่เลี้ยงเองไม่โต เลี้ยงไม่ได้" “ผู้ใหญ่แถวบ้านยาย เวลาเห็นยาย เดินไปไหนก็ตาม ตอนเป็นเด็กๆ ชอบล้อ ยายว่า "ตาพลอยน้อย" เพราะยายหน้า เหมือนพ่อ พ่อของยายชื่อพลอย ถ้าผู้ชาย หน้าเหมือนแม่ ผู้หญิงหน้าเหมือนพ่อจะเป็น คนวาสนาดี” สมัยนั้น ยังไม่มี พ.ร.บ. ประถมศึกษา (๒๔๖๔) ผู้ใหญ่สมัยนั้น จึงไม่นิยมให้เด็กผู้หญิงเรียนหนังสือ แต่เด็กผู้ชายให้เรียนกับ พระตามวัด คุณยายเล่าว่า "พ่อแม่ให้ยายช่วยทำงานบ้านกับ ช่วยทำนา คนสมัยก่อน เขากลัวลูกผู้หญิง เรียนหนังสือแล้วแอบแต่งเพลงยาว เขียน จดหมายรักโต้ตอบกับผู้ชาย"