คุยเรื่องยาย

คุยเรื่องยาย โดย กัลฯ วรรณา อุดมผล “คุณยายมีจิตใจที่ใสบริสุทธิ์ เข้าใจถึงปัญหาทุกปัญหาได้อย่างถ่องแท้ พูดจาตรงๆ ไม่อ้อมค้อม พูดคราวใดก็ถูกจุดของปัญหา” กัลฯ วรรณา อุดมผล อายุ 50 ปี การศึกษา : การศึกษาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร อาชีพ : ทำธุรกิจส่วนตัว เข้าวัดตั้งแต่วันบุญกฐิน ปีพุทธศักราช ๒๕๒๔ งานสร้างบารมี : เป็นผู้นำบุญ ทำหน้าที่กัลยาณมิตร ดิฉันเข้าวัดพระธรรมกาย เมื่อปลายปี พ.ศ. ๒๕๒๕ แต่ได้พบคุณยายครั้งแรกประมาณปี พ.ศ. ๒๕๒๖ ตอนมา ถวายภัตตาหารทุกวันเสาร์ ความรู้สึกครั้งแรกที่ได้เห็นคุณยาย คืออบอุ่น และคุ้นเคยเหมือนได้พบญาติผู้ใหญ่ที่จากกัน มานานน้ำตาแห่งความดีใจไหลออกมาโดยไม่ทราบ สาเหตุ ดิฉันรักและ เชื่อฟังคุณยายทันทีโดยไม่มีข้อแม้ เพราะสัมผัสถึงความรัก ความห่วงใยและความปรารถนาดีของคุณยายที่มีต่อเพื่อน มนุษย์ทุกๆ คน คุณยายมีจิตใจที่ใสบริสุทธิ์ เข้าใจถึงปัญหาทุก ปัญหาได้อย่างถ่องแท้ พูดจาตรงๆ ไม่อ้อมค้อม พูดคราวใดก็ถูกจุดของปัญหา ตอบแล้ว ผู้ถามไม่ต้องถาม ซ้ำอีก ดังตัวอย่างที่ดิฉันจะหยิบยกขึ้นมาเล่า ให้ธรรมกายช่วยจำ ปลายปี ๒๕๒๗ ดิฉันและน้องสาวมีโอกาส ขึ้นปฏิบัติธรรมที่เชียงใหม่ รถออกจากวัด ตรงหน้า โบสถ์ ก่อนขึ้นรถทุกคนจะมารวมตัวกันที่หน้ากุฏิยาย เพื่อ ฟังคุณยายปฐมนิเทศ ทุกคนนั่งบนพื้นปูด้วยเสื่อ คุณยาย นั่งบนเก้าอี้ คุณยายเมตตาอบรมให้ทุกคนตั้งใจนั่งธรรมะ รักษากฎระเบียบของหมู่คณะ ตอนหนึ่งคุณยายบอกว่า “เพราะตั้งใจนั่งธรรมะ อย่างจริงจัง ยายจึงไปช่วยพ่อจากนรกได้ ยายไม่รู้จักหนังสือ เวลาหลวงพ่อวัดปากน้ำสั่งให้ทำอะไร คนอื่นเขาก็เอาสมุด ขึ้นมาจด แต่ยายทำอย่างเขาไม่ได้ ยายจึงต้องอาศัยธรรม กายในตัวช่วยจำ คําสั่งทุกคําสั่งใส่เข้าศูนย์กลางกายหมด เพราะเหตุนี้ทำให้ธรรมะของยายก้าวหน้ากว่าคนอื่น” คุณยายมีวิธีการพูดที่ง่ายๆ ตรงๆ แต่กินใจ ทำ ให้อยากเอาเป็นแบบอย่าง ทำตามอย่างคุณยาย อะไรที่คุณยายสอนไว้ นึกขึ้นมาครั้งใดก็กินใจทุกที จำได้ไม่รู้ลืม ยายอยากให้พวกคุณได้บุญเยอะๆ ครอบครัวของดิฉันระหว่างพี่ๆ น้องๆ มีบุญอะไรก็ จะปรึกษาและร่วมกันทำ ตอนนั้นน้องชาย (สอง วัชรศรี โรจน์) มองเห็นว่าการทำบุญรองเท้าของพระ และรองเท้า ของคุณยายเป็นบุญใหญ่ บุญนี้จะส่งผลให้ทำอะไรก็จะ สำเร็จได้อย่างรวดเร็ว จึงชวนพี่ๆ น้องๆ ร่วมกันทำบุญนี้ โดยเลือกร้านรองเท้าที่คิดว่าดีที่สุด ให้ช่างมาวัดเท้าของ พระและของคุณยายที่วัดพระธรรมกาย หลังจากได้ถวาย รองเท้าไปแล้ว พี่น้องทุกคนมีความปีติในบุญนี้มาก จากนั้นเวลาผ่านไปอีกนาน วันหนึ่งหลังจาก ทำบุญเลี้ยงภัตตาหารพระแล้ว ได้พบคุณยายที่บริเวณ อาคารยามา หลังจากกราบ คุณยายแล้ว ตอนหนึ่งคุณ ยายได้ชี้รองเท้าที่คุณยาย ใส่อยู่ แล้วพูดว่า “รองเท้า นี้หนักจัง แต่ยายอยากให้พวกคุณได้บุญเยอะๆ จึงหยิบ เอามาใส่บ่อยๆ” นี่คือน้ำใจของคุณยาย ใครทำบุญกับยาย คุณ ยายกลัวแต่เขาจะได้บุญน้อย ยอมทนหนักเท้า เพราะ อยากให้ลูกหลานได้บุญเยอะๆ นี่คือความประทับใจของดิฉันที่ถ่ายทอดออกมา เพียงบางส่วนที่มีต่อคุณยาย ได้พบคุณยาย ได้มีส่วนร่วม บุญกับคุณยาย คุณธรรมของคุณยายมีครบถ้วนในบทสวด สรรเสริญ คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มีครบทุกตัวอักษร แล้วยังมีที่ไม่ได้บรรจุลงในตัวอักษรอีก มากมาย