คุณยายจึงเป็นต้นแบบ

คุณยายเมตตาอบรมสั่งสอนศิษย์ให้รักบุญ รักการสร้างความดีตลอดมา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ให้รักการปฏิบัติธรรม ให้หมั่นฝึกฝนตนเองให้เข้าถึง พระรัตนตรัยภายใน อันเป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง ให้ช่วยกันทะนุบำรุงพระพุทธศาสนาและเผยแผ่ ไปสู่ชาวโลก นอกจากนี้ ท่านยังช่วยวางกฎระเบียบและ แนวปฏิบัติต่าง ๆ ในการดูแลวัดไว้ให้ด้วย เช่น การดูแลความสะอาดเสนาสนะ การใช้สมบัติ พระศาสนาให้คุ้มค่าและเกิดประโยชน์สูงสุด ฯลฯ ซึ่งใคร ๆ ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า สิ่งที่ท่านอบรม สั่งสอนไว้มีผลให้วัดพระธรรมกายโดดเด่นในเรื่อง ความสะอาดสะอ้าน ความประณีต และมีระบบ ระเบียบในการจัดงานบุญ คุณยายทุ่มเทชีวิตจิตใจให้กับการสร้างและ ดูแลวัด การอบรมศิษย์ และการช่วยเหลือผู้คน ด้วย ความเข้มแข็งและอดทน แม้ในช่วงที่ท่านมีอายุถึง ๙๐ ปี ซึ่งควรจะพักผ่อนได้แล้ว ไม่จำเป็นจะต้อง ออกมารับแขกหรือเป็นประธานในการบูชาข้าวพระ เพราะต้องนั่งครั้งละนาน ๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่ลำบากมาก สำหรับคนอายุขนาดนั้น แต่ด้วยหัวใจของผู้นำ คุณยายก็ยังประคับประคองสังขารมานั่งเป็น ประธานให้ทุกคน และที่สำคัญท่านทราบดีว่า ลูกหลานจะดีใจมากถ้าได้เห็นท่าน ในส่วนของตัวท่านเอง คุณยายรักการสร้าง บุญสร้างบารมีมาก ท่านไม่เคยขาดการสร้างบารมี แม้แต่วันเดียวนับตั้งแต่ออกจากบ้านมาจนกระทั่ง อายุ ๙๐ กว่าปี แม้สังขารเสื่อมลง กำลังใจของท่าน ก็ไม่เคยตก มีแต่เพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ คำว่า “ทำไม่ ได้” “เป็นไปไม่ได้” ท่านไม่พูด มีแต่ “ทำได้” “เป็น ไปได้” และ “ต้องสำเร็จ” คุณยายจึงเป็นต้นแบบของบุคคลที่ประสบ ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ในชีวิต จากผู้ไม่รู้หนังสือ กลายมาเป็นอาจารย์ของพระภิกษุ สามเณร ทุกรูป ของวัดพระธรรมกาย และของลูกหลานอีกเป็น จำนวนมาก อีกทั้งยังเป็นผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จ ทั้งปวงของหมู่คณะวัดพระธรรมกาย และมีส่วน สำคัญอย่างยิ่งในการฟื้นฟูศีลธรรมโลก ทำให้ พระพุทธศาสนาเผยแผ่ไปดับทุกข์ในใจของชาวโลก ให้ชาวโลกได้รู้ว่า “คนเราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี” ชีวิตและจิตใจอันงดงามของท่านเป็นแบบ อย่างและแรงบันดาลใจในการสร้างความดีของ ศิษยานุศิษย์มาจนกระทั่งทุกวันนี้