บริสุทธิ์มาก ได้บุญมาก

ผู้ที่จะนั่งธรรมะได้เห็นชัดใส ต้องเป็นผู้ประพฤติพรหมจรรย์ ต้องมีความบริสุทธิ์ กาย วาจา ใจมากๆ ไม่มีห่วงกังวล ใจไม่เศร้าหมอง ไม่เอาเรื่องใครทั้งนั้น เอาแต่บุญ เราต้องช่วยตัวเอง ไม่ต้องให้ใครมาเอาใจ ให้ยึดบุญเป็นใหญ่ ทำใจให้สะอาดบริสุทธ์ิ สร้างความดีไปเรื่อยๆ บุญของเราที่ได้ จะเป็นบุญที่ใสสะอาดบริสุทธ์ิ ไม่มีกิเลสเจือปน และบุญไม่หกไม่หล่น