คุณยายชวนบวช

หลังจากอาตมาตั้งสัจจะประพฤติพรหมจรรย์ เมื่อต้นปี ๒๕๑๓ แล้วอาตมาก็ยังคร่ำเคร่งอยู่กับงานสร้างวัด ไม่คิดถึงเรื่อง บวชเลย คุณยายคงกลัวอาตมาพลาดพลั้งเสียสัจจะ วันหนึ่งท่านจึง เรียกอาตมาไปเตือนว่า “คุณเด็จ คุณอยู่ทางโลกไม่ได้หรอกนะ เพราะคุณเป็น คนใจกว้าง มีสมบัติอะไรคุณก็ให้เขาหมด ขึ้นมีครอบครัว ก็จะลำบาก เหมือนพระเวสสันดร” คุณยายยังบอกต่อว่า “คุณเกิดมาเพื่อสร้างบารมีเท่านั้น บวชเสียแล้วจะประสบ ความสำเร็จทุกสิ่งทุกอย่างที่ต้องการ คุณเป็นคนมีความเพียร คุณมีสิทธิ์จะรู้จะเห็นธรรมได้ เพราะฉะนั้นบวชเถอะ ยายจะกำหนดวันให้” อาตมากลับมานั่งวิเคราะห์ดูเหตุผลที่คุณยายจะให้บวช ก็เห็นจริงตามท่าน ชีวิตทางโลก อาตมาเกือบจะได้แต่งงานตั้งหลาย ครั้ง แต่พอเอาจริงเอาจัง ก็มีเหตุให้ห่างเหินกัน และเลิกราไปในที่สุด อาตมาจำได้ว่า พอแตกเนื้อหนุ่ม อาตมาก็ริรักผู้หญิง ถึง ขนาดขออนุญาตพ่อแต่งงาน พ่อไม่ค้านสักคำ “จะแต่งก็แต่ง แต่กลับไปคิดหาคำตอบมาบอกพ่อก่อนว่า จะมีธรรมะข้อไหนไปสอนลูกสอนเมีย พ่อให้เวลาคิด ๗ วัน” อาตมาเคยอ่านหนังสือธรรมะมามาก แต่สนใจเฉพาะส่วน ที่เป็นอิทธิปาฏิหาริย์ ส่วนธรรมะเรื่องการครองเรือนไม่เคยสนใจเลย วันนั้นกลับไปนอนคิดคืนเดียวก็บอกพ่อว่า “ผมไม่แต่งแล้วละ” คราวนั้นอาตมาไม่ได้แต่งงาน เพราะไม่รู้ธรรมะ แต่เมื่อมา อยู่กับคุณยายได้เรียนรู้ธรรมะทั้งปฏิบัติ ปริยัติ แล้วก็น่าจะแต่งงานได้ คุณยายจะมีแผนขัดขวางอย่างไร ตอนนั้นอาตมาไม่รู้ เพิ่งมารู้ว่าอาตมารอบรู้สารพัด แต่ไม่รู้จักตนเอง ต้องให้ คุณยายมาชี้ให้เห็นว่า อาตมาไม่เหมาะกับชีวิตทางโลกอย่างไร และควร ปฏิบัติตนในชีวิตทางธรรมอย่างไร อาตมาจึงมองเห็นตัวเองได้ชัดเจน