รางวัลสำหรับงานจัดรองเท้า
อาตมามีเรื่องหนึ่งที่มักได้ยินได้ฟังอยู่เสมอคือ คนมาวัด มักพูดว่า อยากช่วยงานวัดแต่ไม่รู้จะทำอะไร ทำให้นึกถึงคราวที่อาตมา เพิ่งไปฝึกสมาธิที่บ้านธรรมประสิทธิ์กับคุณยายใหม่ ๆ ที่นั่นใคร ๆ เขาก็มีงานบุญที่ตนถนัดทำ บางคนทำอาหาร บางคนจัดดอกไม้ ดูเขา มีฝีมือกันคนละอย่างสองอย่าง แต่อาตมาทำอย่างเขาไม่เป็นเลย จะอยู่ เฉย ๆ ก็ดูจะเป็นคนรกโลก ครั้นเข้าไปช่วยก็รู้สึกว่าไปเกะกะเขาเปล่า ๆ มองหางานชนิดที่ยังไม่มีใครทำและอาตมาพอทำได้อยู่ตั้งนาน ในที่สุด พอถึงวันอาทิตย์ต้นเดือนแรกที่ไปอยู่บ้านธรรมประสิทธิ์ อาตมาก็ตัด สินใจเลือกทำงานจัดรองเท้า ที่ถูกถอดวางทิ้งไว้เกะกะหน้าบันไดเป็น ร้อย ๆ คู่
แต่เจ้าประคุณเอ๊ย...เจ้าความมานะถือตัวนี้มันร้าย กว่าจะ หยิบรองเท้าคู่แรกได้ใจมันค้านน่าดู มันว่า
“นายเผด็จ นายเป็นนักเรียนนอก เป็นนิสิตมหาวิทยาลัยนะ งานจัดรองเท้านี่มันงานคนใช้ รู้จักรักศักดิ์ศรีมั่งซิ”
คิดหักมานะอยู่หลายนาที่ว่า “เอาน่าบุญเด็ด ๆ นี่ต้องนายเผด็จทำ” แล้วก็ลงมือทันที พอหยิบคู่แรกได้ คู่ต่อ ๆ ไปก็สบาย เรียงเพลินไปเลย
แต่เจ้าความรู้สึกถือตัวนี้มันก็หมดยากเอาการ ต้องแอบทำไม่ให้ใครเห็น คือรอให้เขาขึ้นไปนั่งหลับตาทำสมาธิกันหมดแล้ว จึงเริ่มงานบุญเด็ดที่ หมายตาเอาไว้ เหลียวหน้าเหลียวหลังพอไม่เห็นใคร ก็ย่องเข้าไปจัด รองเท้าทันที เสร็จแล้วจึงตามขึ้นไปนั่งสมาธิกับคนอื่น ๆ ซึ่งอยู่ชั้น บนของบ้านสองชั้น
พอเลิกนั่งสมาธิ ทุกคนลงมาเห็นรองเท้าวางเป็นระเบียบ เรียบร้อย ก็ชมเปาะว่าใครนะมาทำให้ อาตมาก็เฉยเสีย แต่หัวใจพอง คับอกเมื่อได้ยินคำชม ทำอย่างนี้หลายครั้งเข้า คุณยายคงรู้ วันหนึ่ง ยายบอกว่า
“คุณเด็จ ขึ้นมานั่งสมาธิใกล้ ๆ ยายเถอะ มาช่วยยายสอน สมาธิดีกว่า งานพวกนั้นเด็ก ๆ คงทำกันเป็นแล้ว”
นับตั้งแต่นั้นมา คุณยายก็มอบหมายงานให้ช่วยสอนสมาธิบ้าง รับแขกแทนคุณยายบ้าง เคยเลียบเคียงถามคุณไชยบูลย์ว่า ทำไม คุณยายจึงเลือกอาตมามาเป็นผู้ช่วยสอน ก็ได้รับคำตอบว่า
“คุณยายชมว่า พี่เด็จเป็นคนไม่มีมานะถือตัว รู้จักสร้างงาน แล้วยังเป็นคนมีกตัญญ ยายว่าอะไรไม่เคยโกรธ ท่านว่าพี่เด็จ ไม่มี นิสัยคดในข้องอในกระดูก เป็นครูคนได้”
อาตมาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า งานจัดรองเท้าจะเป็นงานชิ้น โบว์แดงที่ส่งผลให้อาตมาเลื่อนตำแหน่งรวดเร็วอย่างนี้ และยังพลอย ได้ความชำนาญในการดูนิสัยคนจากรองเท้าอีกด้วย เช่นคนเจ้าโทสะ จะเดินลงสัน จนส้นรองเท้าพังยับเยินไปก่อนส่วนอื่น แต่เหนือสิ่ง อื่นใดที่ได้คือ ได้ความภูมิใจในตัวเองว่าไม่ใช่คนถือตัวจัด