ประสบการณ์ในสมาธิครั้งแรก

หลังจากคุณยายแก้ไขปัญหาขณะนั่งสมาธิให้อาตมา จน พ้นเงื้อมมือของอาจารย์วิชามารมาได้แล้ว อาตมายังต้องผจญกับผีไก่ ผีหมู ผีวัว อีกเป็นฝูง ๆ เพราะสมัยเป็นเด็กอยู่บ้านพ่อแม่ พอถึง ตรุษจีนทีไร ก็ได้รับมอบหน้าที่ให้เป็นมือมีดเชือดคอไก่อยู่เป็นประจำ ครั้นมาเรียนมหาวิทยาลัยในแผนกสัตวบาล ก็ต้องมารับหน้าที่เป็น ผู้ควบคุมการฆ่าสัตว์ส่ง อ.ส.ร. (องค์การอาหารสำเร็จรูป) เข้าให้อีก สั่งเขาฆ่าบ้าง ลงมือฆ่าเองบ้าง ทั้งหมูทั้งไก่ทั้งวัว ที่ตายเพราะฝีมือ อาตมานั้นไม่ใช่น้อยเลย เป็นหนี้ชีวิตสัตว์ที่ต้องชดใช้ไปอีกนานแสนนาน เพราะฉะนั้น พอนั่งสมาธิใจกำลังนิ่ง ๆ อยู่ดี ๆ ภาพไก่ที่ อาตมาเคยฆ่าก็มาปรากฏให้เห็นในสมาธิ มาดิ้นพราด ๆ อยู่บนตัก ภาพ หมูเป็นฝูงมาเต้นเย้ยอยู่ตรงหน้า พอหมูกับไก่หายไป วัวก็วิ่งคึก ๆ เข้า มาหาเป็นฝูง ตกใจลืมตาขึ้น ใจเต้นไม่เป็นเลย บางครั้งเพื่อน ๆ ก็เล่าให้ฟังว่า ดึก ๆ นอนอยู่ดี ๆ อาตมาก็ ละเมอเผลอร้องเสียงหลงจนเพื่อน ๆ ตกใจ เป็นอยู่อย่างนี้หลายเดือน คุณไชยบูลย์ต้องคอยเป็นพี่เลี้ยงให้อย่างใกล้ชิด และหมั่นเตือนหมั่น สอนว่า เห็นอะไรก็ไม่ต้องกลัว ให้นึกปั้นเป็นองค์พระตั้งไว้กลางท้อง ให้หมด อาตมาก็ทำตาม และหาโอกาสทำทานให้ชีวิตสัตว์ด้วยการ ปล่อยสัตว์ปล่อยปลาอยู่เสมอ ปัญหาดังกล่าวจึงค่อยทุเลาเบาบางลง แต่สมาธิก็ยังไม่ก้าวหน้า กำหนดนิมิตไม่ได้ตามที่คุณยายสอนอยู่นาน