แล้วที่บอกว่ามีคนเห็นแม่ชีเหาะขึ้นไปปัดระเบิดล่ะ คืออะไร ?

แล้วที่บอกว่า..มีคนเห็นแม่ชีเหาะขึ้นไป ปัดระเบิดล่ะ คืออะไร ? นอกจากการเนรมิตเมืองให้เห็นเป็นป่าและเป็นน้ำ แล้ว ก็ยังมีอีกหลายวิธี เช่น วิธีเนรมิตกายขึ้นไปจัดการกับ ระเบิดธรรมดา ๆ ที่ไม่ใช่ระเบิดปรมาณู) ซึ่งการเนรมิตกายก็ ทำให้มีคนจำนวนหนึ่งเห็นไปต่าง ๆ นานา เห็นไม่เหมือนกัน เช่น เห็นเป็นร่างแม่ชีลอยขึ้นไปปัดระเบิดบนฟ้าบ้าง เห็นลอยอยู่เฉย ๆ บ้าง จนวันรุ่งขึ้นเรื่องนี้ถึงกับถูกเอามาลงหนังสือพิมพ์ และนับจากนั้นคําพูดที่บอกว่า “แม่ชีปัดระเบิด” ก็แพร่สะพัดออกไป โดยเร็ว โดยมีน้อยคนนักที่จะรู้ว่า แท้จริงแล้วทีมนั่งสมาธิ ทำวิชชาใช้วิธีการใดในการจัดการกับระเบิดบ้าง ! แต่หลักฐานที่สำคัญไปกว่านั้นก็คือ ผู้เขียนได้คุยกับพยาน บุคคลตัวเป็น ๆ ที่อยู่ในเหตุการณ์ในสมัยนั้น ซึ่งตอนนั้นท่านมีอายุ ราว 5-6 ขวบ ซึ่งก็คือ คุณยงยุทธ ดิลกเจริญ ปัจจุบันท่านอายุ 83 ปี และบวชเป็นพระ (พระยงยุทธ อภิวฒโฑ) ซึ่งท่านเล่า ให้ฟังว่า...ในสมัยนั้น ตอนเครื่องบินจะมาทิ้งระเบิด จะมีเสียงหวอ เตือนภัยดังมาก จากเดิมที่ผู้คนเคยวิ่งหนีหลบลูกระเบิดกัน อลหม่าน แต่ตอนหลังมันทิ้งไม่ค่อยโดน จึงกลายเป็นความชาชิน จนผู้คนไม่ค่อยจะใส่ใจกับการหลบภัยสักเท่าไหร่ ท่านเล่าว่า บ้านของท่านเป็นห้องแถว มีดาดฟ้าที่เรียงราย ติด ๆ กัน ท่านจึงปีนขึ้นไปดูเขาทิ้งระเบิด และระหว่างที่ชาวบ้าน แถวนั้นเงยหน้ามองท้องฟ้า ก็มีเสียงตะโกนดัง ๆ ออกมาจาก กลุ่มผู้ใหญ่ว่าเฮ้ย ๆ นั่นอะไรน่ะ ดูสิคนใส่ชุดขาว ๆ ลอยอยู่ บนฟ้าน่ะ อย่างกับแม่ชีนะ !!! ท่านจึงเงยหน้ามองตามทันที แล้วก็เห็นเป็นแม่ชีลอย อยู่บนฟ้าจริง ๆ มีลักษณะโปร่งแสง แสงผ่านได้บางส่วน ลอยนิ่ง ๆ ใกล้ ๆ กับเครื่องบินรบที่กำลังเคลื่อนเข้ามา 2-3 ลำ อีกทั้ง.ยายผิน แม่ครัวที่อาศัยอยู่ในบ้านของท่าน ผู้ชอบไป ทำบุญที่วัดปากน้ำอยู่เป็นประจำ ก็ชอบพูดว่า “หลวงพ่อวัดปากน้ำ กับพวกที่นั่งสมาธิเขาปัดลูกระเบิดกัน ต่อให้ทิ้งกันยังไง ก็ไม่มีวันโดนหรอก ไม่มีวันโดน...” ต่อมาภายหลัง เมื่อท่านโตขึ้นและได้เข้าวัดพระธรรมกาย จึงได้ไปเรียนถามคุณยายอาจารย์ฯ ด้วยตัวท่านเองว่า “คุณยาย ครับ..ทำไมเครื่องบินที่ทิ้งระเบิดลงมาถึงไม่โดนที่สำคัญ กลับลงทุ่งลงน้ำล่ะครับ ?” คุณยายอาจารย์ฯ ตอบว่า “อ้าวคุณเวลาที่เครื่องบิน มันทิ้งระเบิด ยายเข้าที่อยู่กับหลวงพ่อวัดปากน้ำ หลวงพ่อ ท่านสั่งให้ยายจัดการ ยายก็เนรมิตเมืองให้เป็นป่า.. เป็นแม่น้ำ เนรมิตแม่น้ำให้เป็นบ้านเมือง เท่านี้ทิ้งเท่าไหร่ ก็ทิ้งไม่ถูก”