กระดาษแผ่นหนึ่งของคุณยาย

กระดาษแผ่นหนึ่งของคุณเขาย วันนั้น..เวลาประมาณบ่ายสามโมง ข้าพเจ้าได้ไปรับบุญแทนเปิ้ล เพราะเปิ้ลต้อง กลับไปทำภารกิจส่วนตัวที่บ้านพัก คุณยายนั่ง อยู่บนเก้าอี้นวมตัวเดิม ข้าพเจ้าก็นั่งอยู่ข้างๆ เก้าอี้ของท่าน คอยดูว่าท่านต้องการสิ่งใด ในระหว่างนั้น...คุณยายจะชวนข้าพเจ้า คุยบ้าง เล่าเรื่องในอดีตบ้าง ท่านเล่าว่า “ยายไปขอแผ่นดินเขามา ขอเขามาสร้างวัด ขอเขา ๕๐ ไร่ เขาให้หมดผืนเลย เนี่ยวัดนี้ยายสร้างมา หลวงพ่อธัมมะ หลวงพ่อทัตตะ ยาย ก็บวชให้ เราอยู่วัดมากี่ปีแล้ววะ” ข้าพเจ้าตอบท่านว่า ๑๑ ปีแล้วค่ะคุณยาย คุณยายท่านบอกว่า “เออดี อยู่วัดนะ กินข้าววัด ไปขอข้าวหลวงพี่หมูกิน พระหมู ยายก็ให้ดูครัว ใครทำเลอะๆ เทอะๆ ไม่ได้ ยายให้พระหมูจัดการหมด “ไอ้หลานน้อย หยิบกระโถนให้ยาย หน่อย” ข้าพเจ้าหยิบกระโถนที่ตั้งอยู่บนโต๊ะเคียง แล้วยกไปรองที่ใต้คางของท่าน ท่านจับกระโถน ให้อยู่ในระดับที่พอดี แล้วก็บ้วนน้ำลายลงใน กระโถน พอคุณยายบ้วนน้ำลายเสร็จ ข้าพเจ้า ก็หยิบกระดาษทิชชูให้ท่าน ท่านก็บอกกับข้าพเจ้าว่า “ยายมี กระดาษแล้ว” กระดาษแผ่นนั้นถูกพับเก็บไว้ในชายแขน เสื้อกันหนาวของคุณยาย คุณยายท่านได้ใช้ กระดาษแผ่นนั้นเช็ดที่ริมฝีปาก เช็ด ๑ ครั้ง ท่าน ก็กลับด้าน แล้วก็เช็ดอีก ๑ ครั้ง หลังจากนั้นท่านก็พลิกด้านที่ใช้แล้วไว้ด้านใน ด้านที่ยังไม่ได้ใช้ไว้ด้านนอก พับเป็น สี่เหลี่ยมให้ชายเสมอกันทุกด้าน แล้วสอดไว้ใน ชายแขนเสื้อกันหนาวเหมือนเดิม ตอนนั้นข้าพเจ้าคิดอยู่ในใจว่า เกิดมา ไม่เคยเห็นใครพับกระดาษทิชชูได้ประณีตเหมือน อย่างคุณยายมาก่อนเลย ท่านจะแบ่งพับเป็น ตอนๆ แต่ละตอนท่านจะใช้มือของท่านรีดทับ กระดาษนั้นให้เรียบเสมอกันทุกๆ ตอนเลย ข้าพเจ้าอดที่จะถามคุณยายไม่ได้ว่า “ทำไมคุณยายต้องเก็บกระดาษทิชชูไว้ในชาย แขนเสื้อด้วยล่ะคะ” คุณยายท่านหันมามองหน้าข้าพเจ้าสักครู่ แล้วท่านก็หยิบกระดาษแผ่นนั้นออกมา ใหม่อีกครั้ง ท่านสอนข้าพเจ้าว่า “พอเราใช้ด้านนี้ เสร็จแล้วก็พลิกไปใช้อีกด้าน พลิกไป พลิก มา แบบนี้นะ” กระดาษแผ่นนั้น ถูกพับไปพลิกมาอยู่บน ตักของคุณยายอยู่หลายทบ จนครบทุกด้าน เหลือด้านที่จะใช้ในครั้งต่อไปอีกด้านเดียว แล้ว ท่านก็สอดเก็บไว้ที่เดิม กระดาษแผ่นไหนที่ถูกใช้ครบทุกด้านแล้ว ก็จะถูกนำมาเรียงพับซ้อนกันเป็นตั้งๆ เพื่อเก็บ ไว้ใช้เป็นกระดาษรองซับน้ำลายในกระโถน ไม่ให้น้ำลายนั้นติดก้นกระโถน เวลาทำความ สะอาดก็สามารถทำความสะอาดได้ง่าย กระดาษแผ่นนี้ ถ้าไม่ได้มาอยู่ในมือ ของคุณยายแล้ว ก็คงจะลงไปอยู่ในถังขยะ ตั้งแต่ครั้งแรกที่ถูกนำมาใช้ กระดาษแผ่นหนึ่งของคุณยายช่างมี ค่าจริงๆ !