วางแผนให้ศิษย์ประพฤติพรหมจรรย์

วางแผนให้ศิษย์ประพฤติ พรหมจรรย์ ในเวลาต่อมา เมื่อมีเด็กหนุ่มสาวมาปฏิบัติธรรมกันมากยิ่ง ขึ้น และสามารถรวมกลุ่มกันได้อย่างเหนียวแน่นแล้ว คุณยายก็ เริ่มรณรงค์ให้ทุกคนประพฤติพรหมจรรย์ ตอนเย็นๆ ระหว่างที่ นั่งปฏิบัติธรรมกันอยู่ คุณยายจะคอยให้กำลังใจไปด้วย เรื่องที่คุย กันนั้นก็วนเวียนอยู่แต่เรื่องของบุญกุศล เรื่องการสร้างบารมี หรือ ไม่ก็เป็นเรื่องของภพนี้ภพหน้า ส่วนเรื่องการประพฤติพรหมจรรย์ คุณยายจะพยายามพูดสรรเสริญคุณของพรหมจรรย์ให้ฟังบ่อยๆ “ชีวิตพรหมจรรย์เหมือนนกน้อยในอากาศ มันมีแต่ปีก มีแต่หาง จะไปไหนมาไหนก็สะดวกสบายและเป็นอิสระ ถ้าเรา ประพฤติพรหมจรรย์ เราจะทำอะไรก็เป็นอิสระ มีเงินร้อยบาท ก็ใช้ได้ทั้งร้อย ถ้าหากมีครอบครัวแต่ยังไม่มีลูก เงินร้อยบาทก็ ใช้ได้ห้าสิบบาท ถ้ามีลูกหนึ่งคนเหลือยี่สิบห้าบาท ถ้ามีสองคน เหลือสิบสองบาทห้าสิบสตางค์ ถ้าสามคนหนี้ท่วมหัวเลย ลูกตอนเล็กๆ ก็น่ารักดี แต่พอโตขึ้นมันก็ดื้อ เราก็จะได้ พ่อแม่ที่ดื้อด้วย ขนาดลูกเกิดอยู่ในท้องเราแท้ๆ ออกมามัน ยังดื้อ นี่พ่อเราได้มาตอนโต ทำไมจะไม่ดื้อ ยิ่งได้มาตอนโตยิ่ง ดื้อ เพราะสะสมความดื้อไว้มาก เพราะฉะนั้นอยู่คนเดียวดีกว่า สบาย มีความสุข ถึงเวลาเราก็ได้สร้างบารมีอย่างเต็มที่” สำหรับหลวงพ่อธัมมชโยแล้ว บ่อยครั้งที่คุณยายมักจะ พูดกับท่านด้วยถ้อยคำที่แสดงถึงความเป็นห่วงเป็นใยเสมอ “อย่ามีความลับกับยายนะ มีอะไรให้เล่าให้ฟัง ยายจะได้ช่วย เหลือ ยายน่ะเหมือนพ่อเหมือนแม่ของคุณ เหมือนปู่ย่าตายาย แต่ที่แตกต่างกันก็คือ ยายไม่ได้มองแต่ประโยชน์ปัจจุบันนี้ ยายเป็นห่วงคุณข้ามภพข้ามชาติ กลัวว่าคุณตายแล้วจะไป ตกนรก เดี๋ยวจะไม่ได้เจอยาย ไม่ได้เจอหลวงพ่อวัดปากน้ำ ไม่ได้เจอวิชชาธรรมกาย ยายจึงต้องเป็นห่วง เพราะฉะนั้นมี อะไรอย่าปิดบังยาย” เมื่อได้ฟังคุณยายพูดอย่างนี้ หลวงพ่อก็ไม่เคยปิดบังอะไร อีก มีเรื่องอะไรท่านต้องเล่าให้ฟังหมดทุกเรื่อง หากทำอะไร ผิดพลาดมา คุณยายก็จะแนะนำ ชี้ให้เห็นถึงโทษที่จะเกิดขึ้นตามมา เวลาคุณยายสอนนั้นไม่เหมือนใครอื่นในโลก ท่านจะเริ่มด้วยการ ให้นั่งสมาธิก่อน เมื่อจิตใจสงบแล้ว ท่านจึงให้พิจารณาด้วยเหตุผล ท่านจะไม่พูดเฉพาะผลที่จะเกิดขึ้นในปัจจุบันชาติเท่านั้น แต่จะพูด ถึงผลข้ามชาติทีเดียว คุณยายจะคอยเป็นห่วง ประคับประคองให้ลูกศิษย์อยู่ใน เส้นทางแห่งพรหมจรรย์นี้ตลอดเวลา เพราะพรหมจรรย์มีความ สำคัญมากต่อการศึกษาวิชชาธรรมกายในระดับสูงขึ้นไป ในสมัยนั้นงานฉลองวันเกิดเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย เมื่อวันเกิดของคุณยายเวียนมาถึง บรรดาลูกศิษย์จะมาฉลองวันเกิด ให้ท่านกันอย่างคับคั่ง หลังจากนั่งสมาธิ และแขกผู้ใหญ่กลับกันไป จนหมดแล้ว มีแต่พวกเด็กๆ นักศึกษาประมาณ ๑๐ - ๑๕ คน ซึ่ง ยังคงช่วยกันเก็บกวาดบ้านและรอฟังโอวาทอยู่ ในโอวาทตอนหนึ่ง คุณยายกล่าวว่า “ในบรรดาลูกศิษย์ทั้งหมดนี้ ยายรักพวกคุณ มากที่สุด พวกคุณนี่ดีจริงๆ ขยันนั่งสมาธิ เอาจริงเอาจัง แล้ว สมาธิก็ก้าวหน้าดี แต่ยายจะรักพวกคุณมากขึ้นอีกหลายเท่า ถ้าพวกคุณเลิกสูบบุหรี่” คำพูดของคุณยายนั้นศักดิ์สิทธิ์ มีอานุภาพ พอสิ้นคำของ ท่านเท่านั้น ลูกศิษย์ที่สูบบุหรี่ทั้งหมดรวมทั้งหลวงพ่อทัตตะด้วย ก็ทิ้งบุหรี่ลงในกระโถนของคุณยาย แล้วพร้อมใจกันตั้งสัจจะไม่สูบ บุหรี่อีกเลยตลอดชีวิต วันนั้นหลังจากที่ทุกคนกลับไปกันหมดแล้ว เหลือเพียงหลวงพ่อธัมมชโย ซึ่งบัดนี้นั่งอยู่ต่อหน้าคุณยาย ท่าน ได้มอบของขวัญอันล้ำค่าที่สุดในชีวิตแด่คุณยาย ด้วยการตั้ง สัจ จาธิษฐานว่า “จะประพฤติพรหมจรรย์ตลอดชีวิต” คุณยายก็รับ ฟังอย่างปีติเบิกบานและภาคภูมิใจอย่างยิ่ง การกล่าวสัจจาธิษฐานของหลวงพ่อธัมมชโยครั้งนั้น ยังผล ให้เกิดกำลังใจในการประพฤติพรหมจรรย์แก่ลูกศิษย์คนอื่นๆ ที่ ยังเป็นโสดอีกมากมาย วันเกิดของคุณยายทุกปี จึงกลายเป็นวัน ที่ลูกศิษย์รอคอยเพื่อที่จะตั้งสัจจะเป็นของขวัญอันล้ำค่า ให้เป็นที่ ถูกใจท่านยิ่งไปกว่าเดิม อย่างไรก็ตามภายหลังต่อมา คุณยายให้ล้มเลิกการกล่าว สัจจาธิษฐานเรื่องการประพฤติพรหมจรรย์เสีย เพราะมีลูกศิษย์ บางคนเสียสัจจะต่อตนเอง ซึ่งจะเป็นผลเสียร้ายแรงต่อผู้นั้นติดตัว ไปข้ามภพข้ามชาติ บรรยากาศการนั่งสมาธิร่วมกัน ณ บ้านธรรมประสิทธิ์นั้น ทุกคนที่มานั่งสมาธิไม่ว่าชายหรือหญิง จะนั่งรวมกันบนชั้นสอง ของบ้าน ส่วนชั้นล่างจะเป็นที่ทำอาหาร รับประทานอาหารและเก็บ ข้าวของต่างๆ เมื่อคุณยายเห็นวี่แววว่าจะเกิดเรื่องชู้สาวขึ้น ท่านจะ สั่งสอนเป็นการใหญ่ เพราะปรารถนาจะให้ลูกศิษย์ประพฤติพรหมจรรย์ และเป็นกำลังในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาต่อไป นอกจากนี้ท่าน ยังสั่งให้แยกกันนั่งระหว่างหญิงกับชาย เพื่อขจัดต้นตอคือความ ใกล้ชิดสนิทสนม อันจะนำไปสู่เรื่องชู้สาว ซึ่งเป็นผลเสียต่อการปฏิบัติ ธรรม คำสั่งนี้ได้กลายเป็นกฎระเบียบในการจัดที่นั่งของสาธุชนที่มา ปฏิบัติธรรม ณ วัดพระธรรมกาย ในเวลาต่อมา