พบพ่อ

พบพ่อ เมื่อคุณยายเข้าถึงธรรมกายแล้ว ท่านก็ยังพากเพียรปฏิบัติ ต่อไปอีก จนใจนิ่งสนิทและสว่างมาก ท่านเล่าประสบการณ์นี้ให้ คุณยายทองสุขฟัง พร้อมกับปรารภเรื่องพ่อของท่านว่า “พี่ พี่ ฉัน อยากไปหาพ่อจังเลย ไม่รู้ว่าพ่อตายแล้วไปอยู่ที่ไหน” คุณยายทองสุขบอกว่า “มันก็จะไปยากอะไรล่ะ” และได้แนะนำ คุณยายให้ไปหาพ่อด้วยวิชชาธรรมกาย พอคุณยายทองสุขแนะนำ เท่านั้น คุณยายก็ถอดกายออกไป เหมือนหลุดไปทั้งตัว เป็นพระ ธรรมกายที่ใสละเอียด ในเวลานั้นคุณยายไม่ได้คิดไว้เลยว่า พ่อจะ ไปเกิดที่ไหน ใจของท่านเป็นกลางๆ สุดแต่ธรรมกายภายในจะนำ ไป เมื่อธรรมกายนำไปถึงนรกเท่านั้น ไฟนรกก็ดับ เครื่องทรมาน สัตว์นรกทั้งหมดก็หยุดทำงานชั่วคราว ณ ที่นั้น คุณยายมองเห็น สัตว์นรกต่างๆ ที่กำลังได้รับความทุกข์ทรมาน มีทั้งตัวเป็นคนหัว เป็นสัตว์ และตัวเป็นสัตว์หัวเป็นคน สุดแต่เวรกรรมที่ได้ทำไว้ใน อดีต สัตว์นรกแต่ละประเภทก็มีเครื่องทรมานแตกต่างกัน คุณยายตรวจดูด้วยญาณทัสนะของธรรมกาย ท่านมองเห็น พ่อ ซึ่งบัดนี้ผ่ายผอมไม่มีเสื้อผ้า รวมทั้งไม่มีเรี่ยวแรง พ่อต้องรับ ผลกรรมด้วยการดื่มน้ำทองแดงที่ร้อนแรงจนกระทั่งตาย เมื่อตาย แล้วก็เกิดมารับการทรมานอีกซ้ำแล้วซ้ำเล่า เมื่อได้พบธรรมกาย ของคุณยาย พ่อก็ยกมือไหว้ แต่เพราะความไม่มีแรง มือนั้นจึง กลับตกลงไปดังเดิม คุณยายสงสารพ่อไม่อยากให้ตกอยู่ในนรก อีกต่อไป ท่านจึงอาศัยพระธรรมกายแนะนำให้พ่ออาราธนาศีล ๕ พร้อมกับให้นึกถึงบุญกุศลที่เคยทำเอาไว้ในสมัยที่เป็นมนุษย์ หลังจากรับศีลแล้ว พระธรรมกายก็พาพ่อขึ้นไปบนสวรรค์ คุณยายมองเห็นพ่อเปลี่ยนจากสภาพที่ทนทุกข์ทรมาน ผิวพรรณที่ ซูบซีดก็กลับเป็นผ่องใส มีเสื้อผ้าชุดใหม่อันเป็นทิพย์มาสวมกาย วิมานของพ่อดูซอมซ่อกว่าวิมานของเทวดาอื่นทั้งหมด เพราะเมื่อครั้งที่พ่อยังเป็นมนุษย์อยู่นั้น เป็นมนุษย์ประเภทบุญก็ ทำ กรรมก็สร้าง วัดก็เข้า เหล้าก็กิน เพราะฉะนั้นด้วยผลบุญที่เคย ทำจึงทำให้มีวิมานคอยอยู่ แต่เพราะทำด้วยจิตที่ไม่ค่อยบริสุทธิ์นัก วิมานจึงมัวหมอง แม้ในเวลาทำบุญก็ทำไปตามกำลัง ไม่ได้ทำเต็ม กำลัง เพราะฉะนั้นวิมานของพ่อจึงไม่ใหญ่โตเหมือนคนอื่น ส่วนการ ที่พ่อดื่มเหล้า กรรมนั้นได้ส่งผลให้พ่อไปตกในนรก เมื่อคุณยายช่วยให้พ่อพ้นจากนรกขึ้นไปอยู่บนวิมานได้ คุณ ยายทองสุขจึงแนะนำให้เอาบุญที่เข้าถึงธรรมกายช่วยปรับปรุงวิมาน ให้ใหญ่โตขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นกายของพ่อได้เปลี่ยนเป็นกายเทพบุตรที่ มีเครื่องประดับ และมีบริวารสมบัติมากมาย หลังจากนั้นจึงแนะนำ ให้คุณยายสอนพ่อให้ภาวนา “สัมมา อะระหัง” และกำชับว่า หากพ่อลืมภาวนาเมื่อใดก็จะหล่นลงไปอีก พ่อรับปากอย่างแข็งขัน เนื่องจากไม่อยากตกไปในนรก ไปรับความทุกข์ทรมานจากการ โดนกรอกน้ำทองแดงที่กำลังเดือดพล่านอีกต่อไป เพราะพ่อได้รับ รู้ความเจ็บปวดทั้งหมดแล้วว่าเมื่อน้ำทองแดงเข้าไปในปากแล้ว ก็ จะเผาไหม้เนื้อตัวให้ละลายไปทันที แล้วกลับฟื้นขึ้นมาใหม่อีกเพื่อ ชดใช้กรรมต่อ และจะต้องเป็นเช่นนี้ตลอดเวลายาวนาน ได้รับความ ทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส คุณยายมีโอกาสขออโหสิกรรมกับพ่อในคราวนั้น พ่อของท่าน ซึ่งเป็นเทพบุตรไปแล้วก็ประนมมือไหว้พระธรรมกายให้อโหสิกรรม กับคุณยายทุกประการ พ่อบอกกับคุณยายว่า “ที่พูดไปนั้นพูดด้วย ความโมโห แต่ไม่มีเจตนาจะให้ลูกหูหนวกอย่างนั้น แต่ถ้าลูกติด ค้างอยู่ในใจ ไม่สบายใจ พ่อก็ให้อภัย อโหสิกรรม”