ฝึกตัดอาลัยให้ขาด

ปีวอก (ลิง) พุทธศักราช ๒๕๔๗ มีประโยคฮิตอยู่ในวงสนทนาของ ครูบาอาจารย์ประโยคหนึ่ง คือ “ดี ชั่ว รู้หมดแต่มันอดไม่ได้” แล้วอาจารย์ ผู้นั้นก็ควักบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ เดินออกจากห้องไป เด็กนักเรียน ผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังนั่งเม้ากันอย่างสนุกปากกับเพื่อนกลุ่มใหญ่ใต้ต้นหูกวาง กระซิบกับเพื่อนแต่หรี่เสียงไม่ลงว่า “อาจารย์ ไม่อินเทรนด์ (in trend) เลย เขาเทเหล้าเผาบุหรี่กันหมดแล้ว” อาการตัดอาลัยไม่ขาด หักใจไม่ลง เดี๋ยวบวชเดี่ยวสึก หรืออยู่ครอง ผ้ากาสาวพัสตร์อย่างร้อนรุ่มแบบมะม่วงไม่ลืมต้นนี้ พระเดชพระคุณหลวง พ่อทัตตชีโวเคยเทศน์สอนพระธรรมทายาท รุ่นเข้าพรรษา ไว้คราวหนึ่งว่า “หลวงพ่ออยากจะฝากเรื่องที่เคยเจอมากับตัวเอง เพื่อจะได้เป็น ข้อคิดกับพวกเราว่า ถ้าใครตั้งใจที่จะบวชแล้วไม่สึกกันจริงๆ ก็อย่าประมาท ต้องตัดอาลัยให้ได้ ต้องทำทุกวิธีที่จะตัดอาลัยในสิ่งเหล่านี้ คือ (๑) ของรัก (๒) ของคุ้น จะอย่างไรก็ตาม ต้องหาทางตัด ๒ อย่างนี้ให้ได้ ถ้าไม่ตัดทิ้งเสีย เดี๋ยวมันมีเยื่อใย เกิดอาลัยมันขึ้นมาเมื่อไร เดี๋ยวสึกไปอยู่กับมันฉิบ...” “เรื่องนี้เคยมีมาแล้ว เมื่อตอนที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย ของเราจะบวช เหลืออีก ๑ สัปดาห์ก่อนบวช ข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวต่างๆ ทั้งที่ยังจะใช้ได้อีก ยังดีๆ อยู่ ทุกอย่างท่านแจกน้องๆ ที่มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์จนหมด ไม่ว่าอะไรก็แจกหมด แม้แต่พระที่ห้อยคอของท่าน ซึ่งท่านรักนักรักหนา เป็นพระของขวัญหลวงพ่อวัดปากน้ำรุ่น ๑ ซึ่งคุณยาย ให้ท่านไว้ ก่อนบวชท่านถอดพระมาสวมคอให้หลวงพ่อ แล้วท่านก็พูดว่า “พี่เด็จ สุดชีวิตก็รักพระองค์นี้ เพราะยายให้ยายท่านก็รักของท่านมาก เพราะรับมากับมือพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ พี่เด็จเอาไว้นะ แล้วมา ช่วยสร้างวัดกัน” หลวงพ่อก็เก็บพระของขวัญองค์นี้ไว้ ไม่ยอมให้ห่างตัวเลย พอท่านบวชอยู่ได้สักเดือนสองเดือน ท่านก็มาปรารภให้หลวงพ่อ ฟังตัวต่อตัวว่า “เราเพิ่งบวชใหม่ ไอ้เรื่องเก่าๆ มันก็มีเรื่องในมหาวิทยาลัย นี่แหละ หน้าตาพรรคพวกเพื่อนฝูงเก่าๆ มันยังโผล่ขึ้นมาในใจ แต่ก็ พยายามลืมเรื่องคุ้นเก่าๆ นะ” แต่มีวันหนึ่งท่านกลับไปเยี่ยมบ้าน แล้วท่านก็ไปเปิดอัลบั้มเก่าๆ ดู พอกลับมาถึงวัด ภาพในอัลบั้มมันคงจะติดตาติดใจกลับมาด้วย พอถึงเวลา ท่านก็มานั่งสมาธิกับคุณยายในตอนหัวค่ํา ตามธรรมดาอย่างท่านพอนั่งปั๊บ ก็เป็นสมาธิปั้บ แล้วเข้ากลางของกลางเรื่อยไป วันนั้นพอนั่งปุ๊บมันไม่เป็น เหมือนอย่างที่เคยทำได้ ท่านมาเล่าสาเหตุให้ฟังในวันหลังแล้วบรรยาย ประสบการณ์ภายในเพิ่มเติมว่า "ภาพที่ดูในอัลบั้มวันนั้นมันโผล่ขึ้นมาปั๊บเลย กว่าจะเข้ากลางมุดฝ่าไปได้ หมดเวลาไปตั้งพักใหญ่” วันนั้นหลวงพ่อนั่งอยู่ด้วย พอเลิกนั่งสมาธิ คุณยายพูดขึ้นมาเลย “ท่าน” คุณยายมองหน้าพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย “พรุ่งนี้กลับไป บ้านใหม่นะ ไปเอารูปที่มีอยู่ มีเท่าไหร่ๆ เผาทิ้งให้หมด” พระเดชพระคุณ หลวงพ่อนิ่งอึ้งเลย พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย ไม่ได้เล่าเรื่องกลับบ้านไปดูรูปเก่าๆ ให้คุณยายฟัง และหลวงพ่อเองก็ไม่รู้มาก่อน แต่คุณยายทราบวาระจิตพระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านก็เลยกลับไปเผารูปเก่าๆ จนหมด” “ เรื่องบางเรื่อง บางทีเราก็ไม่นึกว่ามันจะเป็นเครื่องผูกอาลัย แต่ มันเป็น บางที่เป็นเอามากเสียด้วย และนี่คือวิธีตัดอาลัยที่คุณยายอาจารย์ ฝึกให้กับพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย” สาย วันเสาร์ที่ ๒๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ ณ ห้องสมุดโรงเรียนพระปริยัติธรรม วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี