ทำบุญเต็มที่ด้วยตนเอง

เพื่อนรักของผู้เขียนอีกคนหนึ่ง เป็นผู้อํานวยการสถานีทดลองพืชไร่ อยู่ต่างจังหวัด มีหน้าที่ราชการยุ่งเหยิงมาก แต่รักการทำบุญเป็นชีวิตจิตใจ จึงให้เงินคนงานที่มารับใช้ในบ้านไว้ก้อนหนึ่งแล้วสั่งว่า ให้ไปซื้ออาหารอย่าง ดีตักบาตรพระ ที่บิณฑบาตผ่านหน้าบ้านพักข้าราชการให้ได้ทุกวัน ส่วนตัว เองรีบไปที่สำนักงานแต่เช้ามืด ไปชงกาแฟกินแล้วเตรียมเรื่องที่จะพูดหน้า แถวคนงาน ซึ่งที่สถานีทดลองแห่งนั้นมีธรรมเนียมปฏิบัติว่า คนงานทุกคน ต้องมาเข้าแถวหน้าเสาธง เพื่อฟังคำสั่งงานก่อนแยกย้ายไปทำงานในแต่ละ แผนก เพื่อนที่เป็นผู้อํานวยการคนนี้จะใช้เวลาประมาณ ๕ ถึง ๑๐ นาที เล่า ธรรมะเรื่องมงคลชีวิตให้คนงานฟัง แล้วเตือนให้ใช้เป็นหลักในการทำงาน และดูแลคนในครอบครัว - เพื่อนมาเล่าให้ฟังว่า เด็กคนงานที่มารับใช้ในบ้านคนนี้ ตั้งใจซื้อ อาหารอย่างดีมาตักบาตรพระทุกวัน บางวันก็มาบอกว่าลงมือทำอาหารเอง ก็ชมเชยให้กำลังใจเขาทุกครั้งที่เขามาบอก วันหนึ่ง ในอีกหลายเดือนต่อมา ผู้เขียนมีธุระไปพักค้างคืนที่บ้านเพื่อนคนนี้ ตอนเช้ามืด ผู้เขียนลุกขึ้นมานั่ง สมาธิ ได้ยินเสียงเพื่อนรีบลุกจากที่นอนก็คิดสงสัยว่า “อะไรจะขยันทำงาน ขนาดนั้น ก็เลยหลับตาถามตามที่คิดในใจ เพื่อนตอบว่า “เปล่าหรอก จะไปเตรียมอาหารตักบาตร” ก็เลยลืมตา ถามว่า “เอ้า ไม่ได้ให้เด็กตักบาตรให้แล้วรี” เพื่อนตอบอุบอิบจับความได้ว่า “กลัวชาติหน้าเกิดเป็นคนรับใช้ในบ้านคนรวย” วันนั้น หลังจากช่วยกันตักบาตรเสร็จแล้ว เพื่อนจึงขยายความให้ฟัง ว่า วันหนึ่งขณะกราบพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยอยู่กับเพื่อนในกลุ่ม ผู้นำบุญด้วยกัน พระเดชพระคุณหลวงพ่อพูดลอยๆ ขึ้นมาว่า “ระวังเน้อ ให้ คนรับใช้ตักบาตรให้ เดี๋ยวเจ้าของบ้านจะกลายเป็นคนรับใช้” “เราได้ยินแล้วเสียวสันหลังวาบเลย คราวนี้ไม่เอาแล้ว ต้องทำเองกับ มือทุกบุญ...” หลังจากนั้นเพื่อนคนนี้จะถวายปัจจัยถวายของกับพระเดช- พระคุณ หลวงพ่อ กับพระทุกรูปด้วยมือตนเองทุกครั้ง ไม่จำเป็นจริงๆ จะไม่ฝาก ใครไปถวายเลย เรื่องทำบุญด้วยตนเองนี้ คราวหนึ่ง พระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตต ชีโวเล่าถึง ความตั้งใจในการทำบุญของคุณยายอาจารย์ ไว้ในการเทศน์ อบรมอาสาสมัครฝ่ายวิชาการ อาศรมบัณฑิต ณ ศูนย์สัมมนาปฏิบัติธรรม เมืองแก้วมณี จังหวัดปทุมธานี ผู้เขียนจดบันทึกคำพูดของท่านไว้ มี ใจความตอนหนึ่งว่า “ลูกเอ๊ย... จำเอาไว้ก็แล้วกันว่า การทำบุญต้องทำด้วยตัวเอง จึงจะ ได้ผลเต็มที่ ถ้าคนอื่นทำให้ เราก็ได้แต่อนุโมทนา มันได้บุญอย่างมากก็แค่ ๕๐ เปอร์เซ็นต์ ของที่เราทำเอง เพราะฉะนั้น ตอนที่ยังมีเรี่ยวมีแรงต้องรีบ ทำเข้า อยากจะได้บุญอะไร ก็รีบทำไปเถอะ ใครอื่นจะทำ หรือไม่ทำด้วย ก็ ช่างเขาเถิด “คุณยายท่านไม่เคยกังวลว่า หลังจากละโลกไปแล้ว ใครจะทำบุญ หรือไม่ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ท่าน เพราะท่านตั้งใจทำของท่านเองเต็มที่ อยู่แล้ว ใครจะตักบาตรกรวดน้ำ อุทิศส่วนกุศลให้ในภายหลังอย่างไรหรือ ไม่ก็แล้วแต่ ตอนนี้ทำด้วยมือตัวเองให้เต็มที่ก่อน ถ้าใครจะทำให้ในภาย หลังก็ถือว่าเป็นของแถม อย่างนี้ง่ายดี ถือว่าไม่ประมาท...” วันเสาร์ที่ ๑๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๙ ณ ศูนย์สัมมนาปฏิบัติธรรม เมืองแก้วมณี จังหวัดปทุมธานี