คำนวณเม็ดฝน

พฤษภาคม ๒๕๔๖ รายการ “โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา” ของ พระเดชพระคุณหลวงพ่อ พระราชภาวนาวิสุทธิ์ “คุณครูไม่ใหญ่” เริ่มออก อากาศผ่านดาวเทียมสู่ “จานดาวธรรม” จากห้องส่ง “บ้านแก้วเรือนทอง” ของ คุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ณ สภาธรรมกายสากล พระเดชพระคุณหลวงพ่อได้ใช้จานดาวธรรมอาราธนาทางอากาศนิมนต์พระ ภิกษุ สามเณร จากทั่วโลกมาร่วมงาน “วันคุ้มครองโลก ๒๒ เมษายน ๒๕๔๗ และเชิญชวน “ลูกพระราช” รวมทั้งกัลยาณมิตร และสาธุชนมาร่วมงานบุญ ใหญ่ครั้งนี้ พวกเราตื่นเต้นกันมาก เพราะนอกจากได้บุญจากการเลี้ยงพระ ที่ได้รับนิมนต์มาโดยวิธีพิเศษแล้ว ยังจะได้บุญใหญ่จากการหล่อองค์ พระธรรมกาย ๓๐๐,๐๐๐ องค์ ประดิษฐานบนยอดโดม “อาคารภาวนา ๖๐ ปี พระราชภาวนาวิสุทธิ์” อีกด้วย เมื่อถึงวันงานปรากฏว่า มีพระภิกษุสามเณรมามากมายเกินคาด จากทุกภาคของประเทศ รวมทั้งมาจากต่างประเทศด้วย เก้าอี้ซึ่งเตรียมไว้ สำหรับต้อนรับพระคุณเจ้า จำนวน ๑๐,๐๐๐ ที่ ไม่เพียงพอ ต้องลำเลียง จากที่เก็บมาเพิ่มเป็นระยะๆ ภาคเช้าที่นั่งในสภาธรรมกายสากลชั้น ๒ ซึ่งจุ คนได้ประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ คน เต็มหมด ยังมีอีกไม่น้อยที่ระหว่างพิธีภาค เช้าได้ปลีกตัวไปเดินชมวัด ส่วนชั้น ๑ ซึ่งจัดไว้เป็นที่จอดรถยนต์ส่วนตัว เต็มหมด จนต้องหาที่จอดไปทั่ววัด ปรากฏการณ์ที่มีคนมามากมายเกิน คาดหมายนี้ เกิดบ่อยครั้งจนพวกเราเริ่มเชี่ยวชาญในการปรับแผนรองรับ สถานการณ์มากขึ้นๆ เป็นลำดับ แรกๆ ก็มีปัญหาอยู่ว่าจะคำนวณจำนวนพระ จำนวนคนด้วยวิธีใดจึงจะจัดอาหาร จัดสถานที่และอุปกรณ์ต่างๆ รองรับ ได้ทั้งหมด แต่ในที่สุดก็ค้นพบวิธีการคำนวณจนได้ ทำให้คำอธิษฐานของ คุณยายอาจารย์ที่ว่า “คนมาวัดร้อยก็ให้เลี้ยงได้ทั้งร้อยคนมาวัดล้านก็ให้เลี้ยง ได้ทั้งล้าน” สัมฤทธิ์ผลอย่างงดงาม วันนั้นทุกรูปทุกคนที่มาอยู่ในงาน วันคุ้มครองโลก ๒๒ เมษายน ๒๕๔๗ ซึ่งบรรจบครบพอดีกับวันคล้ายวันเกิดครบอายุ ๖๐ปี ของ พระเดชพระคุณหลวงพ่อ พระราชภาวนาวิสุทธิ์ ต่างปลื้มอกปลื้มใจ อิ่มบุญ ไปทั่วหน้า สมกับวาทะธรรมประจำงานว่า “สามแสนองค์ สามแสนปลื้ม ลืม ไม่ลง คงไม่ลืม” ในเรื่องความสามารถพิเศษในการคำนวณนี้ มีอยู่เรื่องหนึ่งที่คุณยาย อาจารย์เล่าให้พระเดชพระคุณหลวงพ่อฟัง ราวกับว่าเรื่องการคำนวณนั้น เป็นเรื่องง่ายระดับบทเรียนบทต้นๆ ของผู้ศึกษาวิชชาธรรมกายที่เดียว “คุณยายเล่าว่า เมื่อไปถึงหลวงพ่อวัดปากน้ำใหม่ๆ หลวงพ่อท่านก็ สอนให้ยายกับพวกในโรงงานทำวิชชาหัดนับ หัดคำนวณ หลวงพ่อรู้อยู่ก่อนแล้วว่าคุณยายไม่เคยเรียนหนังสือ ก็เลยสงสัย ทะลุกลางปล้องถามท่านว่า “ยายอ่านหนังสือไม่ออก แล้วยายคำนวณได้ อย่างไร” แต่คุณยายยืนยันขันแข็ง บอกว่า “ได้ยายคำนวณได้” หลวงพ่อไม่หายสงสัยก็ถามอีกว่า “ยายคำนวณอะไร” คุณยายตอบว่า “คำนวณเม็ดฝน” คุณยายเห็นหลวงพ่ออึ้งไป ท่านก็เล่าต่อว่า “หลวงพ่อวัดปากน้ำ ท่านให้หัดคำนวณจากง่ายไปหายากก่อน คือพอฝนหยุดตกใหม่ๆ หลวงพ่อ ท่านก็สั่งทุกคนในโรงงานทำวิชชาว่า “ลูกเอ๊ย ไปคำนวณดูซิ เมื่อกี้นี้ที่ฝนตกน่ะ มันตกกี่เม็ด “ทีแรก ยายก็ยังไม่รู้ว่าจะคำนวณได้อย่างไร แต่ยายก็วางใจนิ่งๆ ลง ไปที่ศูนย์กลางกาย เดี๋ยวองค์พระในตัวก็ผุดขึ้นมาเป็นสายๆ องค์พระขยาย โตขึ้นไปตามลำดับๆ แล้วไม่นานก็มีวิธีนับผุดเกิดขึ้นมาในใจทีเดียว” “พอนับเม็ดฝนหลังฝนตกชำนาญแล้ว หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านก็ใช้ ให้คำนวณอีก เที่ยวนี้ให้ไปคำนวณว่า ตลอด ๗ วัน ตลอดเดือน ตลอด พรรษาปีนี้ ฝนตกในเมืองไทยกี่เม็ด พอคำนวณชำนาญแล้ว หนักๆ เข้า หลวงพ่อท่านก็ใช้ให้ไปคำนวณว่า ปีนี้ทั้งโลกฝนตกลงมาเท่าไหร่ มีกี่เม็ด” พระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวเห็นพวกเรานั่งฟังหน้าเป๋อเหรอ คงกลัวว่าพวกเราจะฟังเพียงผ่านๆ แล้วไปเข้าใจเอาเองว่าเรื่องที่เล่าเป็น นิทานปรัมปราแบบอุปมาอุปไมย ไม่ต้องเชื่อถืออะไรมากนัก ท่านจึงย้ํา เสียงจริงจังว่า “นี่เป็นเรื่องหนึ่งที่คุณยายเล่าถึงการฝึกลูกศิษย์ของพระเดชพระคุณ หลวงปู่วัดปากน้ำฯ ขอให้พวกเรานั่งสมาธิกันให้มากๆ ให้ได้เข้าถึง ธรรมกายเสียก่อน จะมีเรื่องสนุกๆ ให้เห็นเองอีกมาก สนุกขนาด คอมพิวเตอร์นี่ โยนลงเข่งลงถังขยะได้เลย ไม่ต้องเสียเวลาไปใช้มันช้าไป เปล่าๆ” เสียงเล่าลือเกี่ยวกับคุณวิเศษของเครื่องคอมพิวเตอร์ ที่คนรุ่นใหม่ กำลังชื่นชมกันนักหนานั้น ในความรู้สึกของคุณยายท่านเห็นเป็นอย่างไร พระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโวเล่าให้ฟังว่า “เวลาพวกลูกศิษย์วัดจับกลุ่มคุยกันถึงเรื่องเครื่องคอมพิวเตอร์ แล้ว คุณยายเดินผ่านมาได้ยินเข้า ครั้งแรกท่านก็ไม่ขัดคออะไร หยุดฟังพวกเรา ชื่นชมบรรยายสรรพคุณคอมพิวเตอร์ ว่ามันคำนวณได้รวดเร็วราวกับของ วิเศษอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ครู่เดียวท่านก็หัวเราะ แล้วพูดสั้นๆ ว่า นี้ไปเอาเรื่องเศษเหล็กมาคุยกันอีกแล้ว ... แล้วท่านก็เดินตัวปลิวเข้า ครัวไป” วันอาทิตย์ที่ ๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๘ ณ สภาธรรมกายสากล (หลังคาจาก) วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี