ถึงธรรมจึ่งพึ่งตนได้

โลภ โกรธ หลง โลภ เป็นต้นเหตุให้ ยากจน โกรธ เหตุแห่งร้อนรน จิตรไหม้ หลง เป็นเหตุมืดมน วนติด หากเก็บดำหมดไซร้ อย่างนี้บ่มี สุนทรพ่อ