๖๖. วันเพ็ญ ๑๕ ค่ำ
หลวงพ่อธัมมชโย · เล่ม 1 สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล
๖๖. วันเพ็ญ ๑๕ ค่ำ
วันพระใหญ่ ขึ้น ๑๕ ค่ำ
เป็นวันหยุดในยมโลกทุกขุม
วันนั้น เจ้าหน้าที่จะหยุดทรมานสัตว์นรก ผู้ที่เป็นเจ้าหน้าที่อยู่ตรงนั้นก็ลำบากเหมือนกัน ถึงแม้จะเดือดร้อนน้อยกว่าผู้ที่ถูกทัณฑ์ทรมาน แต่ก็ลำบาก สมมติว่า กรรมดื่มสุรา แบบลหุโทษนะ เจ้าหน้าที่ก็จะเอากระบวยตักน้ำโลหะทองแดงร้อนกรอกปากผู้ต้องโทษในยมโลก มือที่จับของเจ้าหน้าที่ก็ร้อนด้วยนะ คือ เจ้าหน้าที่ก็ร้อนเหมือนกัน แต่น้อยกว่า เพราะฉะนั้นไม่ค่อยมีใครอยากจะลงไป แต่ต้องลงไปทำหน้าที่ตามวิบากกรรมของตน
ส่วนเจ้าหน้าที่ที่กำลังจะหมดวิบากกรรม อีกนิดหนึ่งก็จะพ้นจากการเป็นเจ้าหน้าที่ อีกนิดหนึ่งนี่ คือ อีกไม่กี่พันปี หรืออีกไม่กี่หมื่นปี เป็นต้นนะ เจ้าหน้าที่เหล่านี้พอถึงวันพระใหญ่ซึ่งมีเดือนละครั้ง ก็จะพูดปลอบใจนักโทษ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ยังทรมานนักโทษที่ทำผิดตามวิบากกรรมต่างๆ อยู่ แต่พอถึงวันพระใหญ่ก็จะปลอบใจ “เจ้าอดทนหน่อยนะ อีกไม่นาน เจ้าก็คงจะพ้นจากทุกข์นี้แล้ว ข้าก็ไม่อยากทำอย่างนี้หรอก แต่ข้าก็มีวิบากกรรมเหมือนกัน” ประมาณนี้นะ แต่ถ้าเป็นเจ้าหน้าที่ที่ยังมีวิบากกรรมเยอะอยู่ พวกนี้จะซาดิสต์ ก็จะเมียงๆ มองๆ เอ้า วันนี้วันพระใหญ่ไม่ทำ แต่เลยวันนี้ไปปั๊บ ลุยกันต่อเลย
เพราะฉะนั้น วันพระ ถ้าเราทำบุญแล้วอุทิศไปให้หมู่ญาติที่ละโลกไปแล้ว เผื่อบางท่านพลัดมาอยู่ตรงนี้ ก็จะได้รับบุญตอนนี้ บุญก็จะแวบไป ก็จะทำให้ช่วงเวลาแห่งการลงโทษได้รับการลดหย่อนลงมา
นอกจากนี้ วันเพ็ญขึ้น ๑๕ ค่ำ ยังเป็นวันที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกพระองค์ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ เป็นวันที่พระนิพพานตลอดแสนโกฏิจักรวาล อนันตจักรวาลทั้งหมดเลย ท่านจะส่งผังสำเร็จ ส่งบุญละเอียดมาให้กับผู้ที่ปฏิบัติธรรม ให้ปฏิบัติธรรมะได้สะดวก เข้าถึงธรรมได้ง่าย รวดเร็ว ส่วนวันอื่นๆ พญามารยังกันได้อยู่ แต่วันนี้จะกันได้น้อยกว่าวันอื่นๆ
ดังนั้น วันพระใหญ่ ขึ้น ๑๕ ค่ำ พระจันทร์เต็มดวง ราตรีนี้งดงาม อย่าให้มันผ่านไป เมื่อบนท้องฟ้าสว่างด้วยจันทร์วันเพ็ญ ในท้องเราก็ต้องสว่างด้วยดวงธรรมภายใน ให้นั่งธรรมะกันให้ดี ให้ใจใสๆ จะได้สว่างไสวทั้งภายในและภายนอกนะ
๒๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐