๔๗. เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา

๔๗. เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา   เราชาวพุทธ จะต้องรักพระพุทธศาสนา รักพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ แล้วก็ต้องปฏิบัติตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า   โดยเริ่มง่ายๆ คือ รักษาศีล ๕ (ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักทรัพย์ ไม่ประพฤติผิดในกาม ไม่พูดปด ไม่ดื่มสุราเมรัย) ซึ่งง่ายมาก ประหยัดสุด ประโยชน์สูง   การรักษาศีล ๕ ประหยัดกว่าการไม่รักษาศีล ๕   ในฐานะที่เราเป็นชาวพุทธ เราต้องรักพระรัตนตรัยต้องหวงแหนพระรัตนตรัยเอาไว้ให้ดี ต้องช่วยกันรักษาอย่าให้หมดไปจากประเทศของเรา เพราะพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาที่มีประโยชน์ต่อมวลมนุษยชาติทุกคน ไม่จำกัดเชื้อชาติ ศาสนา และเผ่าพันธุ์ใด   คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นเครื่องบำบัดทุกข์บำรุงสุขให้แก่มนุษย์และเทวดาทั้งหลาย เพราะพระธรรมคำสอนนี้กลั่นออกมาจากใจที่บริสุทธิ์หลุดพ้นแล้วจากกิเลสอาสวะ เพราะฉะนั้นสิ่งที่พระองค์เห็นแจ้งรู้แจ้งจึงเป็นเรื่องจริงแท้ของชีวิต หากใครได้ศึกษา ได้ปฏิบัติ ได้เข้าถึง ก็จะได้รับประโยชน์อย่างยิ่งจากคำสอนนี้   คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่ใช่พระองค์ทรงนึกคิดจินตนาการ โดยอาศัยเหตุผลตรรกะแบบธรรมดา แล้วนำมาตั้งเป็นคำสอนนะ หากแต่เป็นความรู้อันบริสุทธิ์ที่มีอยู่แล้ว มีมาก่อนที่พระองค์จะบังเกิดขึ้นด้วยซ้ำ แล้วพระองค์ทรงค้นพบด้วยตัวเอง ปฏิบัติตามสิ่งที่ค้นพบ จนกระทั่งบรรลุผลอันสูงสุดคือได้บรรลุอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ แล้วทรงมีมหากรุณานำมาเปิดเผย นำมาสั่งสอนทั้งมนุษย์และเทวดา เพราะฉะนั้นเราต้องหวงแหนเอาไว้ รักษาเอาไว้ยิ่งชีวิต   อย่าลืมคำขวัญที่เราพูดบ่อยๆ “ถ้าเป็นเรื่องส่วนตัว ให้วางอุเบกขา แต่ถ้าเป็นเรื่องพระศาสนา ต้องเอาอุเบกขาวางไว้ แล้วลุยไปเลย”   ถ้าเป็นเรื่องส่วนตัว ใครว่าอะไรเรา เราวางอุเบกขาได้ ไม่ถือสา เฉยๆ ไป แต่ถ้าเป็นเรื่องพระศาสนา เรื่องของส่วนรวม ต้องเอาอุเบกขาวาง แล้วลุยเลย แต่ต้องทำอย่างถูกหลักวิชชาด้วย ไม่ใช่ไปตะลุมบอนกับเขานะ   ๑๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๖