๒๔. ปลื้มทุกบุญ

๒๔. ปลื้มทุกบุญ   ให้ปลื้มทุกๆ บุญ ที่เราได้ทำเอาไว้ นึกเอาไว้เรื่อยๆ นึกย้อนหลังทีหนึ่ง ก็เหมือนกับเราเปิดวาล์วของท่อธารแห่งบุญ ให้เปิดขึ้น ให้สว่างขึ้น ให้ใจชุ่มอยู่ในบุญอย่างนี้ วิมานของเราก็จะใหญ่โตโอฬาร บริวารสมบัติก็เยอะ ...   สิ่งที่จะต้องทำต่อไปให้มากๆ ก็คือ “การเจริญภาวนา” พยายามทำให้ได้ทุกวัน อย่าให้ขาด แล้วก็ปรับปรุงให้ถูกวิธีการ โดยไม่มีความวิตกกังวลว่า กลัวจะไม่ได้ กลัวจะไม่เห็นในชาตินี้ ถ้าทำถูกวิธีแล้วต้องสมหวังดังใจอย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นให้นึกเอาไว้ให้ดี   แล้วก็หมั่นพยายามตรวจตราดูว่า เรามีสิ่งที่จะต้องปรับปรุงแก้ไขอย่างไร ให้ดีเพิ่มขึ้นไปทุกวันทุกคืน เพราะเรามีเวลาเหลืออยู่ไม่มากแล้วนะ มีเวลาอย่างจำกัด เราจะต้องเก็บเอา “ดี” ให้มากที่สุดไปให้ได้ ทั้งทาน ศีล ภาวนา เป็นต้น เมื่อถึงวันสุดท้าย ยิ้มสุดท้ายของเราจะได้สง่างามจากโลกนี้ไปก็ทิ้งข้อวัตรปฏิปทาการดำเนินชีวิตของเราไว้เป็นมรดกโลก ให้ลูกหลานได้ศึกษาฝึกฝนเดินตามรอยของเราต่อไป   ๒๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕