๒๓. ความสุขที่ทุกคนแสวงหา

๒๓. ความสุขที่ทุกคนแสวงหา   การทำความบริสุทธิ์ของใจ โดยการเจริญสมาธิภาวนา เราต้องหมั่นทำกันทุกวัน อย่าให้ขาดเลยแม้แต่เพียงวันเดียว ไม่ว่าวันนั้นเราจะเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า เจ็บไข้ได้ป่วย มีเครื่องกังวลอะไรต่างๆ ก็ให้นั่งหลับตาทำสมาธิไป   อาจจะฟุ้งบ้าง ก็ต้องยอมให้มันฟุ้ง จะง่วงก็ต้องยอมบ้าง จะเมื่อยก็เปลี่ยนอิริยาบถเอา แล้วเราก็ค่อยๆ ฝึกฝนอบรมใจกันไปทุกวัน   ตราบใดที่ใจเรายังไม่หยุดไม่นิ่ง เราจะไม่มีวันรู้จักความสุขที่แท้จริง ตราบใดเรายังไม่ได้เข้าถึงดวงปฐมมรรค เราจะไม่มีวันเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว ตราบใดที่เรายังเข้าไม่ถึงพระรัตนตรัยในตัว เราจะไม่มีวันรู้จักที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง   เมื่อเข้าถึงแล้วเราจะสลัดตนให้พ้นจากกองทุกข์ไปสู่อายตนนิพพานได้ ถ้าเราเข้าไม่ถึง เราจะไม่มีวันไปได้   จุดเริ่มต้น คือ ต้องฝึกใจให้หยุดนิ่ง ต้องให้ความสำคัญตรงนี้นอกเหนือจากภารกิจในชีวิตประจำวัน แล้วก็ต้องให้มากๆ ด้วย เพราะมันเกี่ยวข้องกับตัวของเรา   เมื่อเราปรารถนาอยากจะพบความสุขความสมหวังในชีวิตที่แท้จริง เราก็ต้องปฏิบัติธรรมฝึกใจให้หยุดนิ่ง ถ้าเราไม่ฝึกใจให้หยุดนิ่ง เราจะไม่มีวันรู้จักความสุขที่แท้จริง   เราจะแสวงหาความสุขที่แท้จริงจากทรัพย์ วัตถุภายนอก คน สัตว์ สิ่งของไม่ได้เลย จะเดินทางไกลไปเที่ยวต่างประเทศ จะดื่ม จะดริ๊ง จะอะไรก็แล้วแต่ ไม่เจอทั้งนั้น เพราะความสุขที่แท้จริงอยู่ที่หยุดกับนิ่งตรงนี้   ถ้าเรารักและปรารถนาความสุขที่แท้จริง อยากจะสมหวังในชีวิต ก็ต้องฝึกใจให้หยุดนิ่ง   ๒๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๘