ไขข้อข้องใจของมหาเสนาบดี

ไขข้อข้องใจของท่านมหาเสนาบดี ต่อมา เมื่อท่านมหาเสนาบดีมีโอกาสพบกับพระราชโอรส ท่านจึงขอพระราชทานพระราชวโรกาสเอ่ยถามถึงข้อสงสัยที่ท่านอัดอั้นตันใจมานาน นั่นก็คือ ทำไมในยามที่พระราชโอรสทอดพระเนตรการแสดงวิชาต่อสู้หรือยุทธวิธีทางการทหาร พระองค์กลับทรงรู้สึกเฉยชา ไม่ทรงแสดงพระอาการยินดียินร้ายใด ๆ ราวกับว่า พระองค์ทรงมีเรื่องไม่สบายพระราชหฤทัยอยู่ตลอดเวลา จนทำให้เหล่านายทหารใหม่ไม่กล้าเข้าเฝ้า เพราะกลัวจะเป็นการขัด พระราชหฤทัย แต่พอพระองค์ประทับอยู่ท่ามกลางเด็ก ๆ กลับทรงเบิกบานพระราชหฤทัย มีความสุข มีชีวิตชีวาและไม่ถือพระองค์เลยแม้แต่นิดเดียว ซึ่งพระจริยวัตรเช่นนี้ทำให้น่าเข้าใกล้ยิ่งนัก ที่สำคัญพระองค์ทรงมีความรักความเมตตาต่อชาวบ้านและพวกเด็ก ๆ เป็นล้นพ้น ดังเช่นเมื่อครั้งที่ทรงเห็นพวกเด็ก ๆ กำลังทะเลาะเบาะแว้งกันก็ไม่ทรงนิ่งดูดาย ทรงรีบเข้าไปช่วยไกล่เกลี่ย แถมยังทรงสอนคุณธรรมเรื่องการแบ่งปันให้ด้วย ซึ่งเด็ก ๆ ก็สามารถนำไปใช้ได้ทันที เมื่อพระราชโอรสทรงฟังข้อสงสัยที่ท่านมหาเสนาบดีกราบทูลถามเช่นนั้น ก็ทรงพระสรวลขึ้นเล็กน้อยและตรัสว่า ตอนที่เสด็จตามพระราชบิดาไปที่โรงเรียนเตรียมทหาร พระองค์ทรงเข้าใจเรื่องวิชาการต่อสู้และเรื่องการปกครองเป็นอย่างดี แต่ที่ทรงนิ่งเฉยต่อหน้านายทหารทุกคนนั้น ก็เพราะไม่โปรดการรบพุ่งกัน เพราะการรบราฆ่าฟันกันมีแต่ความสูญเสียทั้งชีวิตและเลือดเนื้อ นอกจากนี้ พระองค์ไม่ทรงปรารถนาที่จะเป็นพระราชาเลย เพราะภายในพระราชหฤทัยลึก ๆ ทรงมีความรู้สึกว่า พระองค์ทรงมีภารกิจอันยิ่งใหญ่บางประการรออยู่ข้างหน้า ซึ่งเป็นภารกิจที่สำคัญกว่าการครองราชย์ แต่พระองค์ก็ยังไม่ทรงทราบว่าภารกิจนั้นคืออะไร ส่วนในเวลาที่พระองค์ประทับอยู่ท่ามกลางเด็ก ๆ ซึ่งมีแต่ความใสซื่อบริสุทธิ์นั้น ทรงมีความสุขมากกว่าตอนที่ทอดพระเนตรการฝึกซ้อมของทหาร เพราะความมีชีวิตชีวาและความเป็นธรรมชาติของเด็ก ๆ ช่วยทำให้พระองค์ทรงพระสำราญ อีกทั้งทรงมีพระราชอัธยาศัยรักเด็กอยู่แล้ว พระองค์จึงทรงเป็นห่วงพวกเด็ก ๆ และไม่อยากให้พวกเด็ก ๆ เป็นคนไม่ดี ดังนั้นทันทีที่พระองค์ทรงเห็นพวกเด็ก ๆ ทะเลาะกัน จึงรีบเสด็จเข้าไปห้าม เมื่อท่านมหาเสนาบดีทราบความจริงจากพระราชโอรสแล้ว ก็รู้สึกตื้นตันใจ และเพิ่มความเลื่อมใสในพระราชโอรสเป็นอย่างยิ่ง ว่าแท้ที่จริงแล้วพระราชโอรสไม่ได้ทรงติดในยศถาบรรดาศักดิ์ หรือถือพระองค์ว่าสูงศักดิ์ แต่ทรงรักและห่วงใยประชาชนของพระองค์อย่างแท้จริง