ครอบครัวร่มเย็น : รักให้ซึ้งต้องถึงปรโลก

รักให้ซึ้งต้องถึงปรโลก   ถ้าหากว่า มีความรัก ซึ่งกันและกัน ก็จะทําบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ ถ้ารักมากก็ทําบ่อยๆ รักน้อยก็นานๆ ทําทีหนึ่ง   เมื่อเราศึกษาคําสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วเราจะทราบที่เดียวว่าบุญที่เราทํานี้สามารถอุทิศส่งไปยังบุคคลผู้ล่วงลับได้ยังความสุขให้เกิดขึ้นกับเขาเหล่านั้นในปรโลกเพราะฉะนั้น เราต้องถามตัวเองว่าเมื่อพ่อแม่และสมาชิกครอบครัวของเราจากไปแล้วเราได้มีโอกาสทําบุญอุทิศให้กับเขาเหล่านั้นบ้างหรือไม่ต้องหันมาทบทวนดูบางคนปีหนึ่ง ให้พ่อแม่เพียงอิ่มเดียวเช่น วันสงกรานต์เลี้ยงพระครั้งหนึ่งอีกสามร้อยหกสิบสี่วันก็ลืมไป   จะรักให้ซึ้งต้องถึงปรโลกบางคนดําเนินชีวิตที่ผิดพลาดในโลกมนุษย์เมื่อละโลกแล้ว จึงต้องทุกข์ยากลําบากต้องการบุญมากจึงเป็นหน้าที่ของผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่เพราะฉะนั้นเวลาเราอยู่ร่วมกันเป็นครอบครัวเราควรอยู่กันด้วยความรักสามีภรรยาก็เป็นประดุจ เทพบุตร เทพธิดาเวลาละโลกไปแล้ว ยังคิดถึงกันจริงๆ แล้วเราอยู่ร่วมกันในโลกมนุษย์ไม่นาน   ให้ใช้ปิยวาจา ซึ่งเป็นของฟรี ไม่ต้องเสียเงินให้ประคองชีวิต ถนอมน้ําใจกันเอาไว้เมื่อต้องพลัดพรากจากกันไปสู่ปรโลกอีกฝ่ายที่ยังอยู่ในโลกมนุษย์ก็สามารถทําบุญอุทิศให้ได้ในยามคิดถึงถ้าหากว่า มีความรักซึ่งกันและกันก็จะทําบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ถ้ารักมากก็ทําบ่อยๆรักน้อยก็นานๆ ทําทีหนึ่งเช่น ปีละครั้ง   เพราะฉะนั้น ต้องรักให้ซึ้งถึงปรโลกในเมื่อเราเลือกคนที่น่ารักที่สุดในโลกมาอยู่ใกล้ๆควรประคับประคองกันเอาไว้เราอยู่ในโลก ไม่นานเท่าไรเดี๋ยวก็ต้องแยกย้ายจากกันไปใครไปก่อน ใครไปหลัง ไม่ทราบได้แต่ระหว่างมีชีวิตอยู่ก็ควรจะสร้างบุญกุศลร่วมกันให้ใจคุ้นกับบุญเมื่อจากไปแล้วจะได้มีความดีหลงเหลือเอาไว้ให้ตามระลึกนึกถึงกัน   เมื่อคิดถึงก็ทําบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ บางท่านมีบุญจากการเลี้ยงดูบิดามารดาส่งผลเมื่อละโลกแล้วบุญก็บันดาลให้บุตรและคู่ชีวิตที่ยังอยู่นั้นคิดถึงทําบุญอุทิศไปให้จากการที่ต้องทุกข์ทรมานอยู่ในอบายก็ได้รับบุญจนสามารถพ้นโทษได้เหมือนกันการอุทิศบุญจึงเป็นสิ่งสําคัญที่สามารถเปลี่ยนชีวิตในปรโลกของเราได้ทีเดียว