สัมพันธ์แห่งรัก : สัมพันธ์ก่อนแต่ง

สัมพันธ์ก่อนแต่ง   การมีสัมพันธ์รักกันนั้น ควรเกิดขึ้น ต่อเมื่อถึงเวลาอันสมควร คือเป็นสามีภรรยากันแล้ว และต้องการมีบุตร เพื่อที่จะสืบสกุล   การมีสัมพันธ์รักกันนั้น ควรเกิดขึ้นต่อเมื่อถึงเวลาอันสมควรคือ เป็นสามีภรรยากันแล้วและต้องการมีบุตรเพื่อที่จะสืบสกุลหรือเพื่อให้บุตรที่มาเกิดนี้ได้ศึกษาเรียนรู้เรื่องราวความเป็นจริงของชีวิตและปฏิบัติตามหลักธรรมจนกระทั่งได้บรรลุวัตถุประสงค์ของชีวิต อีกประการหนึ่งการมีความสัมพันธ์รักก่อนแต่งงานนั้นแสดงว่าจิตใจในช่วงนั้นอ่อนแอเสียคุณภาพจนต้องไปชิงสุกก่อนห่าม   เหมือนผลไม้ เมื่อยังไม่ถึงเวลาสุกงอม แล้วเราไปชิมมันก่อนสุกก่อนห่ามก็จะทําให้ไปขัดกับหลักของศีลธรรมและความเป็นผู้มีอารยธรรมอันสูงส่งของมนุษย์ทําให้สูญเสียความเป็นสัตว์ประเสริฐความเป็นผู้มีสติปัญญาที่จะสามารถพัฒนาตนเองไปสู่การตรัสรู้ธรรมได้ปัญหาที่ตามมาก็คือ เริ่มตั้งแต่เบื้องต้นที่คิดจะไปมีเพศสัมพันธ์ก่อนแต่งนั้น ความกําหนัดยินดีในกามครอบงําจิตใจจนควบคุมตนเองไม่ได้ คุณภาพของจิตตรงนี้สูญเสียไป   ปัญหาอื่นๆ ก็มักจะตามมาเช่น การตั้งครรภ์ก่อนวัยอันสมควร การทําแท้ง การเสียชื่อเสียง ความเสี่ยงต่อโรคภัยและความใคร่ในการมีสัมพันธ์ต่อๆ ไปเพราะฉะนั้นเราจึงไม่ควรชิงสุกก่อนห่าม ควรรอจนกว่าจะมีความพร้อมในหน้าที่การงานบรรลุนิติภาวะตามกฎหมายและธรรมภาวะตามหลักศีลธรรมคือ ทราบว่าอะไรผิดหรือถูก ดีหรือชั่ว มีความพร้อมในการทําหน้าที่พ่อแม่และรับผิดชอบในตัวบุตรที่อาจเกิดมา   คู่รักบางคู่อยู่ร่วมกันฉันสามีภรรยา แม้ไม่มีความพร้อมเพราะคิดเพียงว่าเป็นความสนุก หรือความบันเทิงที่จริงแล้วไม่ใช่ความสนุกแต่เป็นหน้าที่ เป็นขั้นตอนอันศักดิ์สิทธิ์ที่จะเปิดโอกาสให้มนุษย์ได้เกิดขึ้นในโลก เมื่อเราอยู่ร่วมกันจึงจําเป็นต้องมีความรับผิดชอบ เหมือนเราทําสัญญากันเอาไว้ ลงนามทําสัญญาค้าขายร่วมกันเราจะเอาแต่เพียงกําไรโดยส่วนเดียวไม่ได้เพราะบางครั้งเราก็ขาดทุน   ดังนั้น บางคู่ที่อ้างว่ายังอยู่ในวัยเรียนหรือเด็กที่จะเกิดมานั้นพิการ ไม่สมควรที่จะให้ลืมตาดูโลกถือว่าไม่รับผิดชอบ เพราะเมื่อเราเป็นพ่อเป็นแม่แล้วเราต้องให้การเลี้ยงดูไม่ว่าลูกจะออกมาพิการ หรืออย่างไรก็ตาม เพราะเรามีพันธสัญญาอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งกันและกันแล้ว ไม่สามารถปฏิเสธได้ถ้าหากเราไม่รับก็จะขัดกับกฎแห่งการกระทําคือ กฎแห่งกรรมภายใต้กฎนี้ทุกชีวิตควรจะมีสิทธิ์ตายเองเมื่อถึงเวลา   พ่อกับแม่ของเด็กจึงต้องชั่งใจให้ดี เราจะดูสั้นหรือดูยาว รักยาวให้บั่นรักสั้นให้ต่อ ถ้าแก้ปัญหาเฉพาะหน้า แล้วทําลายชีวิตของเด็กไปโดยคิดว่าเราโชคดีที่ไม่ต้องเลี้ยงดูคนพิการหรือมีภาระ เป็นระยะเวลาเพียงไม่กี่ปีแต่ทว่าผลกรรมที่จะได้รับนั้นอีกยาวนานข้ามภพ ข้ามชาติกันทีเดียวดูแล้วไม่น่าจะเรียกว่าแก้ปัญหากลับกลายเป็นสร้างปัญหาใหม่คือ ตายแล้วก็ต้องไปชดใช้กรรมในอบายภูมิ   หลังจากนั้นเมื่อได้เกิดเป็นมนุษย์ ก็ต้องมาอยู่ในครรภ์ของแม่ที่แก้ปัญหาเฉพาะหน้าถูกทําลายชีวิตเอาบ้างมากมายหลายครั้ง เพราะฉะนั้นเราควรถอยหลังลงคลองคือ คลองธรรม คลองแห่งความถูกต้องดีงามไม่ควรชิงสุกก่อนห่าม ไม่ใช่ของอร่อยแต่เจือด้วยความหวาดระแวง วิตกกังวลแต่ถ้าหากเรามีความพร้อมจบการศึกษาแล้ว มีงานทําเป็นหลักเป็นฐานถูกอัธยาศัยใจคอกันดี เหมาะที่จะเป็นคู่ชีวิตกันแล้วจึงค่อยตกลงปลงใจแต่งงาน และมีสัมพันธ์รักกัน