การประพฤติพรหมจรรย์ : เหตุใดพระภิกษุจึงต้องประพฤติพรหมจรรย์

บทที่ 4 การประพฤติพรหมจรรย์ 1. เหตุใดพระภิกษุจึงต้องประพฤติพรหมจรรย์ ㆍเพื่อจะได้ไม่มีพันธนาการของชีวิตและมีเวลาว่างมากขึ้น ในการปฏิบัติธรรมให้บรรลุธรรมขั้นสูงสุด หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะได้ กามสุข เป็นแค่ความเพลินช่วงสั้นๆ ไม่ยั่งยืน มีขอบเขตจำกัด มีผลข้างเคียงตามมา ทั้งความหึง ความหวง ความห่วงการนอกใจ และไม่มีทางที่จะทำให้บรรลุธรรมขั้นสูงสุดได้ การประพฤติพรหมจรรย์ ทำให้เป็นอิสระ สงัดออกจากกาม และอกุศลธรรม มีเวลาได้มาปฏิบัติธรรม ซึ่งทำให้ได้รับสุขจากสมาธิ อันเป็นสุขที่ประณีตกว่า ยิ่งใหญ่กว่าเรียกว่า บรมสุข เป็นสุขตลอดเวลา พระจึงเลือกที่จะประพฤติพรหมจรรย์ ดังเช่น เจ้าชายสิทธัตถะ ท่านเสวยเบญจกามคุณที่เลิศและสุขกว่าใคร มีมเหสีที่งดงาม ลูกที่น่ารัก มีปราสาท 3 ฤดู ทั้งวังมีแต่ผู้หญิงบำรุงบำเรอ เปี่ยมไปด้วยลาภ ยศ สรรเสริญ บริวาร อำนาจ แต่สิ่งเหล่านี้ก็ไม่ได้ให้ความสุขที่แท้จริง ท่านจึงตัดสินใจออกบวชเป็นพระ และประพฤติพรหมจรรย์ ดังนั้น พระภิกษุ จึงทำตามพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะต้องการหลุดพ้นได้อย่าง พระองค์ ********** แม้เวลาจะต้องทำภารกิจต่าง ๆ ก็เคลื่อนไหว แค่เพียงข้างนอก ส่วนข้างในหยุดนิ่ง คล้ายๆ “ถนนหยุด รถวิ่ง ท้องฟ้านิ่ง เมฆเคลื่อนไหว”