4 จุดหมายคือที่สุดแห่งธรรม : ไม่ปลดประจำการ

จุดหมายคือที่สุดแห่งธรรม ไม่ปลดประจำการ ทหารทางโลกนั้นยังมีวันต้องปลดเกษียณและปลดประจำการ แต่ทหารแห่งกองทัพธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่มีวันปลดประจำการจนกว่าจะไปถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้ ปัจจุบันนี้ เราเพียงแต่เห็นหนทางและทราบวิธีการที่จะไปถึงเท่านั้น แต่กำลังของเรายังไม่มากพอที่จะไปถึง จึงยังไม่ถึงกำหนดปลดประจำการ ดังนั้นเราก็ต้องชำระกาย วาจา ใจ ให้สะอาดบริสุทธิ์ พร้อมกับทำภารกิจทางธรรมที่ได้รับมอบหมายต่อไปจนกว่าร่างกายจะไม่สามารถใช้งานได้ กิจที่สำคัญที่สุดคือการเจริญสมาธิภาวนา เป็นสิ่งที่เราจำเป็นต้องกระทำ เพราะเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้เราหลุดพ้นจากการเป็นบ่าวเป็นทาสของพญามารได้ ตอนนี้เรายังไม่เห็นพญามาร แต่พญามารนั้นเห็นเรา เขาเห็นเราตลอดเวลา ผู้ที่ยังเข้าไม่ถึงวิชชาธรรมกายจะไม่สามารถเห็นเขาได้ เขาจึงเห็นเราฝ่ายเดียว นักสร้างบารมีผู้มุ่งจะปราบมารและไปสู่ที่สุดแห่งธรรมนั้นล้วนอยู่ในบัญชีดำของเขาทั้งสิ้น ถ้าเขาถอดกายเราได้เขาก็จะถอด แต่ถ้ายังถอดไม่ได้ก็จะสร้างอุปสรรคในการสร้างบารมีให้เกิดขึ้น นี้เป็นสิ่งที่พญามารทำอยู่ตลอดเวลาไม่มีวันว่างเว้น ในเมื่อคุณยายละสังขารแล้ว เราก็จะไม่ได้ยินท่านอบรมสั่งสอนเหมือนแต่ก่อน เราจึงต้องสอนตัวเองให้ได้ แล้วก็ตั้งมโนปณิธานนับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปว่า สิ่งใดที่คุณยายทำเอาไว้เป็นแบบอย่างอันดีงามนั้น เราจะกระทำตามอย่างเต็มที่เต็มกำลังให้ต่อเนื่อง แล้วสักวันหนึ่งเมื่อเราเข้าถึงวิชชาธรรมกาย ความลับทั้งหลายก็จะได้รับการเปิดเผย เมื่อความลับไม่เป็นความลับอีกต่อไป พญามารก็จะไม่ได้เห็นเราข้างเดียวอีกแล้ว ต่อไปเราก็จะเห็นเขาด้วย ถึงตอนนั้นเราจะเข้าใจคำกล่าวของคุณยายว่า “ใครจะเข้านิพพานไปก่อนก็ไปเถอะ ยายอนุโมทนาด้วย แต่ยายยังไม่เข้าหรอกนิพพาน ยายจะไปปราบไอ้ดำ (มาร) ปราบให้สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษแล้วจะไปสู่ที่สุดแห่งธรรม จะรื้อสัตว์ขนสัตว์ไปให้หมดเลย ไม่ให้หลงเหลือ” ที่ท่านเรียก “ไอ้ดำ” เพราะธาตุธรรมของมารเป็นสีดำล้วนๆ การที่ท่านพูดอย่างนี้อยู่บ่อยครั้ง แสดงให้เห็นว่าการเข้านิพพานถอดกาย (ดับขันธ์แล้วจึงเข้าอายตนนิพพานด้วยกายธรรมอรหัต) สำหรับท่านนั้นไม่ใช่เรื่องยาก ท่านมีบารมีมากพอที่จะเข้าเมื่อไรก็ได้ แต่มโนปณิธานของท่านคือการเข้านิพพานไม่ถอดกาย คำกล่าวของคุณยายนี้ท่านมักจะพูดบ่อยๆ แต่ไม่เป็นที่แพร่หลายทั่วไป เพราะท่านเกรงว่าคนที่ไม่เข้าใจจะหาว่าท่านผิดปกติ ท่านจะรำพึงให้หลวงพ่อหรือผู้ที่ไว้วางใจฟังเท่านั้น เมื่อใดก็ตามที่เราสามารถปราบพญามารได้สำเร็จ ในขั้นแรกกายของมนุษย์จะเปลี่ยนจากกายที่ไม่สมบูรณ์และแตกต่างกันอยู่นี้ กลายสภาพเป็นกายของมหาบุรุษ มีลักษณะเดียวกันกับกายมหาบุรุษในอายตนนิพพานไม่ถอดกาย ไม่มีเกตุดอกบัวตูมอยู่บนกระหม่อมเหมือนพระธรรมกายทั่วๆ ไป ซึ่งการจะทำเช่นนี้ได้ต้องอาศัยการทำวิชชาธรรมกายให้ถึงระดับความละเอียดที่เท่าเทียมกันหมดทุกคน แล้วรวมทบกำลังกันไป ทำให้กำลังของสมาธิจิตมีความเร็วแรงจนกระทั่งไปถึงจุดหมายปลายทางได้ในที่สุด