3 คุณยายผู้งามสง่า : เทพธิดาแห่งความสะอาด

คุณยายผู้งามสง่า เทพธิดาแห่งความสะอาด บ้านกัลยาณมิตรหมายเลข 1 ของคุณยายนั้นเป็นบ้านไม้หลังเล็กๆ แต่ก็ไม่มีใครสามารถใช้คำว่าซอมซ่อกับบ้านหลังนี้ได้ เนื่องจากบ้านหลังนี้เป็นบ้านที่สะอาดมาก สะอาดทั้งข้างนอกและข้างในบ้าน ส่วนฝาไม้กระดานก็สะอาดจนขึ้นเงาราวกับขัดมัน ทั้งนี้เพราะคุณยายทำความสะอาดบ้านของท่านเป็นอย่างดี คุณยายมักจะสอนเสมอว่า “ถ้าหยาบไม่ละเอียด แล้วละเอียดจะไปละเอียดได้อย่างไร” ซึ่งหมายความว่า ท่านเป็นผู้ที่ทำกิจต่างๆ ด้วยความประณีต ไม่ว่าจะเป็นงานภายนอกคืองานหยาบ หรืองานภายในคืองานละเอียด สำหรับงานหยาบนั้นท่านก็ตั้งใจทำอย่างดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นการทำความสะอาด การซักล้าง การดูแลเครื่องแต่งกาย และเครื่องใช้ไม้สอยต่างๆ เมื่ออุปนิสัยของท่านเป็นเช่นนี้ ยามที่ท่านนั่งหลับตาปฏิบัติธรรมเพื่อทำงานละเอียดหรืองานภายใน ผลการปฏิบัติธรรมของท่านจึงอยู่ในขั้นที่ดีมาก บางครั้งหลวงพ่อเห็นคุณยายยืนมองอะไรอยู่ หลวงพ่อจึงถาม “ยายๆ ทำอะไร” คุณยายตอบว่า “กำลังเล็งดูว่ามีฝุ่นไหม” “ยาย... แล้วฝุ่นมีมากที่สุดตรงไหน” คุณยายบอกว่า “ตรงมุม เพราะตรงมุมนี่เขาทำความสะอาดไม่ค่อยถึงกัน แมงมุมถึงชอบไปอยู่ ตรงมุม ต้องทำอย่างนี้ ต้องเช็ดอย่างนี้” แล้วท่านก็อธิบาย ไม่ว่าท่านจะทำความสะอาดอะไรก็ตาม ท่านจะทำจนสะอาดสะอ้านรอบด้าน เช่นเวลาท่านทำความสะอาดโต๊ะหมู่บูชา ท่านจะเช็ดทุกด้าน ทั้งด้านนอก ด้านใน ทำความสะอาดจนเกลี้ยง ท่านย้ำว่าการทำความสะอาดสิ่งต่างๆ ก็เหมือนการทำความสะอาดตัวของเราเอง เราไม่ได้อาบน้ำเฉพาะเป็นบางจุด หรือเช็ดเฉพาะใบหน้าแล้วเลิก แล้วก็ไม่ได้เช็ดเฉพาะทั้งเนื้อทั้งตัว เวลาที่เราทำความสะอาดร่างกาย เราต้องทำให้ทั่วถึง ทั้งอาบน้ำ ล้างหน้า บ้วนปาก และแปรงฟัน ดังนั้น การทำความสะอาดโต๊ะและเก้าอี้ก็ต้องทำทุกส่วนเช่นเดียวกัน ข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่างของคุณยายนั้นสะอาดหมดจด นับตั้งแต่เสื้อผ้า เครื่องนอน เครื่องครัว เครื่องใช้ แม้กระทั่งผ้าขี้ริ้วก็สะอาดน่าหยิบใช้ หลวงพ่อจำได้ว่าคุณยายเคยสอนให้เราวางตนเหมือนผ้าขี้ริ้วเช็ดเท้า บางคนได้ยินแล้วก็เกิดความคิดแย้งขึ้นมาว่าทำไมคุณยายเปรียบให้เราดูต่ำต้อยเหลือเกิน อยากจะขอเปลี่ยนเป็นผ้าเช็ดหน้าหรือผ้าเช็ดตัวแทน คุณยายบอกว่าผ้าเช็ดเท้านั้นเปรียบได้กับเทพธิดาแห่งความสะอาด ตึกทั้งหลังที่สร้างด้วยเงินหมื่นล้านก็ยังไร้ความหมายถ้าขาดเทพธิดาแห่งความสะอาดคือผ้าขี้ริ้ว เพราะตึกหมื่นล้านอันสูงสง่านั้นจะเต็มไปด้วยหยากไย่และสิ่งสกปรก ตึกจะสะอาดดูมีสง่าราศีได้ก็เพราะผ้าขี้ริ้วนั่นเอง แม้ใครจะเหยียบย่ำก็ไม่ว่าอะไร ขอเพียงให้ได้ทำหน้าที่ของตนคือสร้างความสะอาดในทุกหนทุกแห่งแม้กระทั่งฝ่าเท้าของผู้คน เพื่อให้เขาได้มีเท้าที่สะอาดเพื่อก้าวเข้าสู่อาคารที่สะอาดอย่างผาสุก เพราะฉะนั้นโลกจึงไม่อาจขาดเทพธิดาแห่งความสะอาดได้ ใครก็ตามที่ทำตนประดุจผ้าขี้ริ้วเช็ดเท้าแล้ว ถึงตัวต่ำแต่คุณธรรมจะสูงส่ง เหมือนท้องทะเลที่ยิ่งต่ำยิ่งกว้างขวาง