3 หลักสูตรพิเศษ : คำสอนจากเรื่องจริง

คำสอนจากเรื่องจริง บางวันคุณยายก็นึกสนุก วันหนึ่งท่านบอกหลวงพ่อสมัยที่ยังไม่ได้บวชว่า คุณๆ คุณไปดูหนุ่มสาวเขาคุยกันสิ หลวงพ่อก็สงสัยว่าท่านนึกอย่างไรจะให้เราไปดูหนุ่มสาว หนุ่มสาวที่ไหนกัน ท่านบอกว่าข้างบ้านนะ เปิดประตูไปแล้วเลี้ยวซ้ายนะ เราก็ทำตาม เปิดประตูไปก็เลี้ยวซ้าย ไม่เห็นมีหนุ่มสาวเลย เห็นอยู่ 2 คน คนหนึ่งเป็นผู้ชายอายุ 85 อีกคนเป็นผู้หญิงอายุ 84 เขาคุยกัน ฝ่ายหญิงหนีฝ่ายชายมาอยู่วัด ฝ่ายชายคิดถึงเลยมาตาม “โอ๋ เราก็แก่ๆ กันแล้วนะกลับบ้านเถอะ มาอยู่ทางนี้เรื่องอะไรก็ลืมๆ ซะเถอะ” ฝ่ายสาวตอบว่า “ไปอยู่บ้านโน้นสิ” คือว่าหนุ่มผู้เฒ่านี้มีอยู่ 2 บ้าน มีบ้านใหญ่กับบ้านเล็ก ที่มาอยู่วัดคือบ้านเล็ก ที่บ้านใหญ่อายุ 85 เท่ากับหนุ่มอายุ 85 แต่บ้านเล็กที่มาอยู่วัดอายุ 84 เห็นแล้วเลยกลับมาบอกยายว่าไม่เห็นมีหนุ่มสาวที่ไหนเลย ท่านบอกว่านั่นแหละหนุ่มสาว มาชวนกันอยู่เรื่อยๆ “เอ้อ! แล้วเขาคุยอะไรกันบ้างล่ะ” ท่านถาม หลวงพ่ออธิบายว่าเขาคุยอย่างนี้ คือชวนกันกลับบ้าน แล้วฝ่ายหญิงเธอบอกว่าให้พ่อบ้านไปอยู่กับภรรยาหลวง คุณยายบอกนั่นแหละอายุขนาดนี้แล้วยังคิดกันไม่ออกเลย ยังทำตัวเป็นหนุ่มเป็นสาว แล้วท่านก็ทำให้หลวงพ่อได้ข้อคิด ท่านพร่ำอบรมสั่งสอนหลวงพ่อเรื่อยมาอย่างนี้ นึกขึ้นได้ทีไรท่านก็สอน สอนว่ามนุษย์ทุกคนไม่สมบูรณ์หรอกนะ ทั้งความคิด คำพูด และการกระทำ ถ้าสมบูรณ์ก็ไปนิพพานหมดแล้ว แต่เพราะไม่สมบูรณ์จึงต้องมาอยู่ในโลกนี้ เมื่อไม่สมบูรณ์ก็ต้องมีข้อผิดพลาดบ้าง อย่าไปถือสาเอามาเป็นอารมณ์ ถ้าถือสาก็เป็นเรื่องเป็นราว ถ้าไม่ถือสาก็เป็นลมเป็นแล้ง เพราะฉะนั้นความสุขความทุกข์ล้วนอยู่ที่ตัวเรา หากเราอยากมีความสุขเราต้องปล่อยวาง ปล่อยไปตามเรื่องราว ถ้าอยากมีความทุกข์ก็ให้ยึดมั่นถือมั่นไว้ ถือสาหาความเขาว่าไม่น่าพูดอย่างนั้นกับเรา ไม่น่าจะทำอย่างนี้กับเรา แล้วเอามาปรุงแต่ง คนพูดอาจหลับเป็นสุขไปแล้ว แต่เรายังคงนั่งคิดอยู่อย่างเป็นทุกข์ ทำให้ไม่สบายกาย ไม่สบายใจ หนักอกหนักใจ ห่างจากเป้าหมายที่เราต้องการไปถึง คือการเข้าถึงวิชชาธรรมกายและการไปสู่ที่สุดแห่งธรรม ท่านพร่ำสอนหลวงพ่ออย่างนี้ แล้วท่านก็พร่ำสอนตัวเองเช่นนี้มาตลอด