3 หลักสูตรพิเศษ : คุณยายสอนข้ามชาติ

คุณยายสอนข้ามชาติ คุณยายมักจะสอนหลวงพ่อด้วยการเล่าเรื่องย้อนหลัง ย้อนหลังไปไกลๆ ชาตินั้น ชาตินี้ ชาติโน้น เคยเกิดเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ได้สร้างบุญอย่างนั้นสร้างกรรมอย่างนี้ แล้วจึงกลายเป็นอย่างนี้ ท่านสอนอย่างละเอียด ถ้านั่งคู่กันแล้วท่านจะสอนหมด ทั้งย้อนหน้าและย้อนหลัง สอนว่าถ้าประกอบเหตุอย่างนี้ผลจะเป็นอย่างนั้นประกอบเหตุชาตินี้ ผลชาติหน้าจะเป็นอย่างไร ท่านอบรมหลวงพ่อไม่มีว่างเว้น จึงมักได้ยินเรื่องเหล่านี้อยู่เนืองๆ หลวงพ่อฟังท่านสอนอย่างสบายๆ เพราะท่านมีอารมณ์เดียว คือไม่เคยเห็นท่านขุ่นมัวเลย อยู่กับท่านมา 40 ปี ก็ไม่เคยได้รับคำชม ท่านไม่เคยชมเลยว่าเราเก่ง จนกระทั่งละสังขาร คำติก็ไม่เคยได้รับ คำชมก็ไม่ได้รับ ได้รับแต่คำสั่งสอน สอนแต่ละครั้งก็เป็นเรื่องข้ามภพข้ามชาติ เช่น ถ้าคุณทำอย่างนี้ เดี๋ยวชาติต่อไปจะเป็นอย่างโน้น แล้วท่านก็ยกตัวอย่างของท่านว่าให้ดูข้อบกพร่องของท่านเป็นแบบอย่าง ท่านมักจะเตือนหลวงพ่อเสมอๆ ว่า หากยามใดจิตหยาบหรือท้อแท้ ให้ระลึกชาติปัจจุบัน หลวงพ่อถามว่าหมายถึงอะไร ท่านบอกว่าให้นึกถึงปัจจุบัน นับตั้งแต่เราเกิดมาจนกระทั่งถึงบัดนี้ มีอะไรขาดตกบกพร่องหรือสมบูรณ์บ้าง ดูแล้วเราจะได้ไม่ขี้เกียจและไม่ท้อถอยในการสร้างบารมี อันที่จริงหลวงพ่อไม่ค่อยท้อถอยกับเรื่องต่างๆ อยู่แล้ว เพียงแต่ทำไปเรื่อยๆ มากบ้างน้อยบ้างก็ทำกันไป ไม่ขาดเลยแม้แต่วันเดียว คุณยายทราบดีว่าเป็นคนไม่ท้อแต่ท่านก็เตือนทุกครั้ง เพื่อทำหน้าที่ในการตักเตือนอบรมสั่งสอนของท่านให้สมบูรณ์ สมัยนั้นมักจะมีแต่หนุ่มๆ ไม่ค่อยมีสาวๆ เพราะถ้าเกิดมีอะไรที่ไม่เข้าท่าเข้าทางขึ้นมา ดวงตาของท่านจะเข้มเป็นพิเศษ แล้วท่านก็ไล่ออกไปหมด ท่านบอกว่ากันไว้ดีกว่าแก้ ท่านไม่ยอมปล่อยให้เรื่องราวไม่งามเกิดขึ้น แล้วค่อยมาอโหสิกรรมกันภายหลัง ใครๆ ก็ไม่สามารถรอดพ้นหูตาของคุณยายไปได้ หลวงพ่อเองยังกลัวคุณยาย แม้ท่านไม่ดุด่าแต่ท่านพูดรำพึงออกมาตรงๆ วันหนึ่งขณะที่หลวงพ่อกำลังผูกเชือกรองเท้าเตรียมจะเดินทางกลับหอพัก ท่านก็นั่งอยู่ที่เดิมของท่านแล้วรำพึงผ่านอากาศขึ้นมาประโยคหนึ่ง เมื่อหลวงพ่อได้ยินก็ยังไม่ทันได้คิด แต่รับว่า “ครับ” แล้วเดินไปขึ้นรถที่ตลาด พอกำลังจะขึ้นรถก็เกิดสงสัยในคำพูดของคุณยายว่าท่านต้องมีนัยอะไรสักอย่างจึงเดินย้อนกลับมาใหม่ เห็นท่านกางมุ้งเรียบร้อยแล้ว ท่านถามขึ้นว่า “อ้าว คุณกลับมาทำไม” หลวงพ่อบอกคุณยายว่า สงสัยในสิ่งที่ท่านพูดว่าคงจะมีเหตุอะไรสักอย่าง ท่านเลยผางลงถูกกลางใจใสๆ ซึ่งหลวงพ่อก็รับปากกับท่านแล้วปฏิบัติตามอย่างนั้นตลอดมา กระแสความบริสุทธิ์จากดวงใจของคุณยายซึมผ่านเข้ามาในใจของหลวงพ่อทีละนิดๆ ทำให้ความไม่บริสุทธิ์ที่มีอยู่ในใจค่อยๆ หมดไปทีละน้อย แม้ยังไม่ถึงขั้นหมดกิเลสโดยสิ้นเชิง แต่ก็อยู่ในระดับที่สามารถเป็นคนดีที่โลกต้องการ ดำรงชีวิตอยู่ในสังคมอย่างผาสุก และเอาตัวรอดจากสิ่งชั่วร้ายทั้งหลายได้