1 กว่าจะได้พบคุณยาย : ความประทับใจในตัวคุณยาย

ความประทับใจในตัวคุณยาย ในช่วงเรียนธรรมะกับคุณยายที่บ้านหลังเล็ก หลวงพ่อสังเกตคุณยายอย่างใกล้ชิดเป็นครั้งแรก ท่านเป็นผู้เฒ่าอายุประมาณห้าสิบปีเศษ ร่างกายผอมบาง เนื้อตัวสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น แต่ทว่าผิวเรียบตึง นวลผ่อง ดูสะอาดสะอ้านน่าเข้าใกล้ จุดเด่นของท่านอยู่ที่ดวงตา ซึ่งแลดูเด็ดเดี่ยว สุกใส เหมือนมีความบริสุทธิ์ลึกๆ แฝงอยู่ภายใน ฉายแววออกมาทางลูกนัยน์ตา หลวงพ่อชอบดวงตาของท่านมาก เพราะสัมผัสได้ถึงความสดใส ความเมตตา และภูมิปัญญาที่ซ่อนเร้นอยู่ ทำให้ทุกคนเคารพรักและนับถือ อีกสิ่งหนึ่งที่หลวงพ่อชื่นชอบมากคือ ท่านั่งของท่าน ท่านั่งขัดสมาธิของคุณยายแลดูสง่ามาก เราเคยได้ยินคำว่า “ทำสมาธิคู้บัลลังก์ ตั้งกายให้ตรง ดำรงสติมั่น” มาแล้ว พอเห็นยายก็จะนึกถึงคำนี้ กายของท่านตั้งตรง ไม่เคยเห็นท่านนั่งหลังงอโค้งหรือเผลอหลับ ปกติแล้วท่านนั่งตัวตรงหลังพิงอากาศ ยืดตั้งฉากอย่างเป็นธรรมชาติ โครงร่างของท่านดีและเหมาะกับท่านั่งขัดสมาธิมาก นอกจากรูปร่างหน้าตาลักษณะท่าทางของท่านที่ดูสงบเสงี่ยมแล้ว หลวงพ่อยังชอบความเรียบง่ายของท่าน ที่พักของท่านสะอาดเป็นระบบระเบียบ ที่นอน ที่นั่งสมาธิ ที่สอนธรรมะ และที่รับแขก ล้วนอยู่ในที่เดียวกัน ทุกอย่างสะอาดสะอ้าน ท่านจะนั่งอยู่ด้วยความสงบเสงี่ยม นิ่งๆ เงียบๆ และเรียบง่าย หลวงพ่อประทับใจทั้งความสะอาดของสถานที่และเนื้อตัวของท่าน จึงมีความรู้สึกว่า นี่แหละคือบุคคลที่เราจะมอบกายถวายชีวิตฝากตัวเป็นศิษย์ท่าน เวลาสนทนากับคุณยาย ท่านจะพูดจาเรียบๆ ช่วงแรกๆ ที่หลวงพ่อพบท่าน ท่านไม่ได้เรียกตนเองว่ายาย ท่านใช้สรรพนามของท่านเอง เพราะสมัยนั้นบางคนเรียกท่านว่าป้าบ้าง น้าบ้าง แม่อาจารย์บ้าง ครูบ้าง หลายๆ คนเรียกท่านว่าครู ส่วนหลวงพ่อเป็นคนแรกของโลกที่เรียกท่านว่า “ยาย” ดูเหมือนจะถูกใจท่าน ท่านเองก็ชอบ หลวงพ่อเรียกแล้วก็สบายใจ หลังจากนั้นไม่นานทุกคนก็พากันเปลี่ยนมาเรียกท่านว่า “คุณยาย”