2 เชี่ยววิชชา : ภารกิจหลักของคุณยาย

เชี่ยววิชชา ภารกิจหลักของคุณยาย คุณยายเป็นหนึ่งในนักรบกองทัพธรรมที่มีหน้าที่ทำวิชชาเป็นหลัก นับตั้งแต่เข้าไปในโรงงานทำวิชชาของวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ซึ่งเป็นที่ชุมนุมของผู้มีบุญญาธิการที่เข้าถึงพระธรรมกายแล้ว ท่านได้เข้าไปรวมกลุ่มเพื่อทำงานอันยิ่งใหญ่และศึกษาวิชชาธรรมกายขั้นสูง อันเป็นเรื่องยากเกินกว่าที่คนทั่วไปจะเข้าใจจากคำบอกเล่า ยกเว้นแต่จะปฏิบัติด้วยตนเองจนรู้แจ้งเห็นจริงตามไปด้วย แม้ท่านมีภารกิจอันสูงส่งอยู่ภายในโรงงานทำวิชชา แต่เมื่อท่านเดินออกจากโรงงานทำวิชชาแล้ว ท่านก็ดูเหมือนแม่ชีธรรมดาๆ ที่เรียบง่ายคนหนึ่งเท่านั้น เพราะไม่มีใครทราบถึงภารกิจที่ท่านทำอยู่ สาเหตุที่ไม่มีใครล่วงรู้ก็เพราะโดยปกติแล้วผู้ทำวิชชาจะไม่นำเรื่องราวในโรงงานออกมาพูดกัน เพราะคนทั่วไปที่อยู่ภายนอกอาจตามไม่ทันแล้วเข้าใจผิดคิดเห็นเป็นอย่างอื่นได้ หากจะพูดก็พูดกันเองในหมู่ผู้ทำวิชชาเท่านั้น โดยพูดไม่กี่ประโยคก็เข้าใจได้ เพราะเห็นแจ้งพร้อมๆ กันอยู่แล้ว ในช่วงที่คุณยายเข้าไปในโรงงานทำวิชชาใหม่ๆ ท่านยังไม่คุ้นเคยกับภาษาที่ใช้ในโรงงานทำวิชชา แต่ท่านก็ตั้งใจมากและไม่เคยขาดการเข้าทำวิชชาแม้แต่เพียงวันเดียว ซึ่งการที่ใครคนใดคนหนึ่งจะสมัครใจอยู่ในพื้นที่อันจำกัด คือ บริเวณโรงงานทำวิชชา ไปมาแค่เพียงหอฉันกับโรงงานและที่พักเป็นระยะเวลาหลายปี นับว่าไม่ใช่เรื่องง่าย ลองนึกดูว่าหากเราต้องอยู่ในบ้านสักหนึ่งปีโดยไม่ต้องไปไหนเลย เพียงแค่เดินไปเปิดปิดประตูรั้วหน้าบ้านแล้วกลับเข้าห้องมานั่งหลับตาเจริญภาวนาอย่างเดียวจะเป็นอย่างไร แต่คุณยายใช้ชีวิตในโรงงานทำวิชชานานหลายสิบปี โดยปฏิบัติกิจวัตรเหมือนกันทุกวันได้ ท่านบอกว่าท่านไม่คิดเรื่องอื่นเลย คิดแต่เพียงเรื่องที่จะศึกษาวิชชาธรรมกายเท่านั้น คุณยายเล่าว่า ชีวิตของท่านในช่วงเวลานั้นมีความสุขมาก ท่านเป็นบุคคลที่อุดมไปด้วยคุณธรรมและคุณวิเศษภายในตัว แม้ภายนอกจะอ่านหนังสือไม่ออก เขียนไม่ได้ แต่ท่านสามารถตอบคำถามของพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายได้ทุกคำถาม ด้วยอานุภาพแห่งธรรมปฏิบัติ คุณยายบอกหลวงพ่อว่า แม้ท่านจะต้องปฏิบัติธรรมนาน 6 ชั่วโมง ในช่วงกลางวันและอีก6 ชั่วโมง ในช่วงกลางคืนทุกวัน แต่เมื่อออกจากหน้าที่ในโรงงานทำวิชชาแล้ว ท่านยังคงรักษาใจหยุดนิ่งต่อไปในทุกอิริยาบถ ไม่ว่าจะอาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน ซักเสื้อผ้า ใจของท่านก็ยังอยู่ในวิชชาตลอดเป็นเวลาหลายปีต่อเนื่องกัน จนสังขารภายนอกสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น แต่ทว่าผ่องใสด้วยรัศมีธรรมที่จับอยู่ทุกอณูเนื้อของท่าน เมื่อถึงช่วงเปลี่ยนเวรการทำวิชชาในแต่ละรอบ พระเดชพระคุณหลวงปู่จะซักถามผู้ทำวิชชาว่าได้รู้เห็นอะไรบ้าง และเห็นอย่างไร ต่อจากนั้นท่านจะสั่งงานแล้วให้อีกกลุ่มหนึ่งเข้าไปสลับทำหน้าที่แทน หลวงปู่จะสั่งงานเพื่อให้เชื่อมวิชชากัน คือ ต้องรู้เห็นเหมือนๆ กันทั้งสองกลุ่ม คือปฏิบัติธรรมพร้อมๆ กัน จนกระทั่งญาณรู้เห็นจรดต่อกันแล้ว จากนั้นกลุ่มเดิมจะถอยออกไป แล้วกลุ่มใหม่ก็จะเข้ามาทำวิชชาแทน สำหรับคุณยายแล้ว ท่านรักการทำวิชชามากจริงๆ แม้ว่าจะหมดช่วงเวลาที่ท่านต้องรับผิดชอบและสามารถลุกออกไปจากห้อง เพื่อให้อีกกลุ่มเข้ามาทำหน้าที่ต่อ แต่ท่านเล่าให้ฟังว่า เมื่อเขาลุกไปกันหมดแล้ว ยายก็ยังไม่ลุก ยังนั่งรอฟังว่าพระเดชพระคุณหลวงปู่จะถ่ายทอดธรรมะ และสั่งงานทำวิชชาอะไรให้กับผู้ที่มารับช่วงต่อบ้าง คุณยายรอจนกระทั่งพระเดชพระคุณหลวงปู่สั่งงานจบแล้วจึงค่อยๆ ลุกออกไป