1 กองทัพธรรมทั้ง 4 เหล่า : ฝ่ายเผยแผ่

ฝ่ายเผยแผ่ กองทัพธรรมมีความจำเป็นต้องเผยแผ่ เพราะงานสู้รบกับพญามารจะประสบความสำเร็จได้ง่ายขึ้นก็ต่อเมื่อมนุษย์ทุกคนในโลกได้รู้ว่าตนเองมีพระธรรมกายอยู่ภายในตัว เป็นพระรัตนตรัยภายในซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกอันแท้จริง สามารถเข้าถึงและเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้ หากมนุษย์ทุกคนสามารถเข้าถึงพระธรรมกายแล้วจะพบว่า มนุษย์แตกต่างกันอยู่แต่เพียงเฉพาะภายนอก แต่สิ่งที่อยู่ภายใน คือพระธรรมกายนั้นเหมือนกัน เพราะพระธรรมกายมีรูปร่างหน้าตาเหมือนกันทั้งหมด และอยู่ในอิริยาบถเดียวกัน คือท่านั่งขัดสมาธิเจริญภาวนา เมื่อมนุษย์เข้าถึงพระธรรมกายแล้ว จะสามารถศึกษาวิชชาเพิ่มเติมจนกระทั่งจักขุ ญาณ ปัญญา วิชชา และแสงสว่างเกิดขึ้น จากนั้นจึงจะสามารถเรียนวิชชาที่ 1 คือ ปุพเพนิวาสานุสติญาณ ทำให้ระลึกชาติได้ และรู้ว่าเราเวียนว่ายตายเกิดอย่างนี้มาตั้งแต่เมื่อใด วิชชาที่ 2 คือ จุตูปปาตญาณ ทำให้ทราบเกี่ยวกับเรื่องกฎแห่งการกระทำหรือกฎแห่งกรรม และวิชชาที่ 3 คือ อาสวักขยญาณ คือการขจัดกิเลสซึ่งเป็นต้นเหตุแห่งปัญหาทั้งปวงในชีวิต หากฝ่ายเผยแผ่สามารถทำให้มนุษย์ทุกคนเข้าถึงพระธรรมกาย แล้วปฏิบัติธรรมไปพร้อมๆ กัน เพื่อมุ่งไปสู่จุดหมายเดียวกัน คือภายในศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ก็จะเกิดการรวมตัวกันของพระธรรมกาย ซึ่งพระธรรมกายของแต่ละบุคคลจะซ้อนรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเพื่อทับทวีกำลังส่งเราไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรมได้ อุปมาได้กับเครื่องยนต์เครื่องหนึ่งที่มีกำลังหนึ่งแรงม้า เมื่อนำมาผนวกเข้าด้วยกันกับอีกเครื่องหนึ่งก็เพิ่มแรงเป็นสองแรงม้า หากรวมกันนับพันล้านเครื่องก็จะเป็นพลังทวีคูณยิ่งๆ ขึ้นไป เป็นการช่วยย่นระยะเวลาและหนทางในการปราบพญามาร เพราะต้องอาศัยกำลังบารมีมาก สมมติว่าจากปกติถ้าทำกันเองในกลุ่มเล็กๆ อาจใช้เวลานับพันปี กว่าจะไปถึง ณ จุดนั้นได้ แต่ถ้ารวมพลังกันมากขึ้นเป็นหมู่ใหญ่ ก็สามารถย่นระยะเวลาให้เหลือเพียงแค่ 100 ปีได้ ฝ่ายเผยแผ่จึงสำคัญมากในเรื่องนี้