4 สู้ศึกสงครามโลก : สมรภูมิอันแท้จริง

สมรภูมิอันแท้จริง การรบระหว่างพระซึ่งเป็นธาตุธรรมฝ่ายกุศลกับมารซึ่งเป็นธาตุธรรมฝ่ายอกุศลนั้น สู้กันด้วยบุญและบาป โดยบุญเป็นกระแสหรือเครื่องมือของพระ ในขณะที่บาปเป็นของมาร พระเดชพระคุณหลวงปู่อุปมาไว้ว่า สงครามในโลกมนุษย์ที่เรียกว่าสงครามโลก ครั้งที่ 1 และครั้งที่ 2 หากนำมารวมกันแล้วก็เป็นเพียงการรบแบบเด็กๆ การรบกับพญามารเท่านั้นจึงเรียกว่าเป็นการรบแบบผู้ใหญ่ ผู้ที่สามารถพูดเช่นนี้ได้ถือว่าไม่ธรรมดา ถ้าไม่ได้รู้เห็นและทำจริงด้วยตนเองแล้ว จะไม่สามารถกล่าวออกมาได้เลย ดังนั้นการรบภายในจึงยิ่งใหญ่กว่าสงครามโลก เพราะขอบเขตของการรบกว้างใหญ่ไพศาลเกินกว่าฟ้าครอบ ยิ่งกว่าโลกและจักรวาล ตราบใดที่สงครามภายในที่แท้จริงยังไม่จบลงสงครามในโลกมนุษย์จะไม่มีวันสิ้นสุด นับตั้งแต่มีอายุได้ 47 ปี พระเดชพระคุณหลวงปู่ได้รวบรวมบุคคลผู้มีธาตุธรรมพิเศษที่มาเกิดเพื่อศึกษาค้นคว้าวิชชาธรรมกายและเริ่มทำภารกิจในโรงงานทำวิชชา เป็นการเริ่มต้นสงครามอย่างแท้จริงที่ปราศจากศาสตราวุธยุทโธปกรณ์ ไม่มีการพลัดพราก ไม่มีการสูญเสีย ทุกขั้นตอนของการทำสงครามภายในที่แท้จริงกับกิเลสอาสวะและพญามารนั้น มีแต่ความสุขและความบันเทิงใจ ผู้ที่ทำหน้าที่ปราบมารในยุคนั้นล้วนมีบารมีแก่กล้า เพราะผู้มีบารมีแก่เท่านั้นจึงปราบมารได้ ถ้าบุญบารมีน้อยจะทำไม่ได้ หากถามว่าจะต้องใช้บุญบารมีมากขนาดไหนก็ต้องนึกถึงคำของหลวงปู่วัดปากน้ำที่ว่า “ตลอดแสนโกฏิจักรวาล อนันตจักรวาล นิพพานถอดกาย ไม่มีใครรู้เรื่องปราบมารเลย” คำว่า “นิพพานถอดกาย” ในที่นี้ หมายถึง การเข้านิพพานโดยทิ้งกายมนุษย์เอาไว้เหลือเพียงพระธรรมกายแล้วเข้าสู่อายตนนิพพาน ซึ่งในยุคสมัยของพระเดชพระคุณหลวงปู่นั้น ผู้ที่พูดเช่นนี้มีความเสี่ยงต่อการถูกจับในข้อหาอวดอุตตริมนุษยธรรม มีสิทธิ์ถูกจับสึก ยึดทรัพย์ ยึดข้าวของต่างๆ แต่ท่านก็จำเป็นต้องพูดเพราะต้องการให้ทุกคนได้รู้ มิฉะนั้นก็จะไม่มีใครมีโอกาสได้ล่วงรู้เลย มีเพียงหมู่คณะในโรงงานทำวิชชาเท่านั้นที่จะรู้กัน แม้ว่าท่านจะพูดแล้ว ผู้ฟังก็ยังรู้ได้เพียงเล็กน้อย แต่ไม่มีวันจะรู้ความหมายอันแท้จริงทั้งหมดของสิ่งที่ท่านพูด จนกว่าจะเข้าถึงด้วยตนเอง นับตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีน้อยคนนักที่จะรู้เรื่องการปราบมาร นับตั้งแต่มาร 5 ฝูง คือ กิเลสมาร ขันธมาร อภิสังขารมาร เทวบุตรมาร และมัจจุมาร จนถึง “พญามาร” ซึ่งเป็นผู้ควบคุมมารทั้ง 5 ฝูงนี้ ผู้ที่จะทำภารกิจในการปราบพญามารได้ก็ต้องมีบุญบารมีพิเศษและมีมโนปณิธานที่จะทำงานด้านนี้โดยเฉพาะ การเอาชนะพญามารนั้นต้องชนะด้วยสงครามภายในโดยเข้าถึงวิชชาธรรมกายให้ได้ เพราะฉะนั้น วิชชาธรรมกายจึงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ที่จะทำให้รู้และเห็นได้ว่าพญามารนำอะไรมาใช้เป็นเครื่องมือในการบังคับบัญชามนุษย์และสรรพสัตว์ทั้งหลาย วิชชาธรรมกายจะทำให้เราสามารถสืบสาวไปได้ถึงต้นกำเนิด จนกระทั่งได้เห็นมารและภพที่อยู่ของมาร แล้วเข้าไปสู่สมรภูมิแห่งการรบที่แท้จริงภายใน เมื่อใดก็ตามที่สามารถรบชนะสงครามภายในได้ สันติสุขและสันติภาพของโลกก็จะเกิดขึ้น ซึ่งคุณยายก็เป็นผู้ที่อยู่ร่วมในสมรภูมิรบอันแท้จริงด้วย นี้เป็นอีกเหตุผลหนึ่งว่า เพราะเหตุใดคุณยายจึงเป็นบุคคลสำคัญที่ควรแก่การยกย่องบูชา