2 ความลับในโรงงานทำวิชชา : อยากเปลี่ยนบรรยากาศ

อยากเปลี่ยนบรรยากาศ เป็นที่รู้กันดีว่า ผู้ที่อยู่ในโรงงานทำวิชชามักจะไม่ค่อยได้ออกไปไหน เมื่อถึงเวลาทำวิชชา คณะผู้ทำวิชชาก็จะเดินเข้าไปแล้วก็จะมีการปิดประตูใส่แม่กุญแจไว้ มียามเฝ้าอีกหลายชั้น ดังนั้นผู้ที่อยู่ในโรงงานทำวิชชาจะต้องเป็นผู้ที่รักการปฏิบัติธรรมอย่างแท้จริง จึงจะสามารถใช้ชีวิตเช่นนี้ได้ ผู้ทำวิชชาบางคนบอกว่าอยู่อย่างนี้ทั้งวันทั้งคืน เป็นเดือนเป็นปี ไม่เคยได้ออกไปที่ไหนเลย หลายท่านได้ขออนุญาตหลวงปู่วัดปากน้ำไปเปลี่ยนบรรยากาศนอกวัดบ้าง เช่น ขอไปทำบุญที่โน่นที่นี่ ไปทอดกฐิน ทอดผ้าป่า บวชพระ เป็นต้น ซึ่งพระเดชพระคุณหลวงปู่ก็อนุญาตตามเห็นสมควร แม้ว่าใจจริงแล้วจะไม่อยากให้ออกไปก็ตาม ส่วนคุณยายกลับเป็นบุคคลที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไปไหนเลย มีอยู่ครั้งหนึ่ง คุณยายเล่าว่ามีผู้ทำวิชชาในโรงงานกราบขออนุญาตพระเดชพระคุณหลวงปู่เพื่อไปต่างจังหวัด หลวงปู่ถามว่า “ไปทำไมวะ” “ลูกจะไปกราบรอยพระบาท” หลวงปู่ก็ถามว่า “มึงว่าตัวกับตีนอันไหนดีกว่ากัน” “ตัวดีกว่า” ท่านก็เลยให้ไปกราบพระประธานในโบสถ์ สรุปก็คือไม่ต้องไปต่างจังหวัดนั่นเอง อีกครั้งหนึ่ง คุณยายเองอยากจะออกไปข้างนอกบ้างเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ จึงกราบเรียนหลวงปู่วัดปากน้ำว่า “หลวงพ่อเจ้าคะ (คุณยายเรียกหลวงปู่ว่าหลวงพ่อ) ลูกอยากไปฝั่งพระนคร” “ไปทำไมวะ” “ไปหาซื้อทุเรียนเจ้าค่ะ” หลวงปู่ก็ตอบว่า “เออ...ทุเรียนอยู่ในท้องมึงนั่นแหละ” ซึ่งหลวงปู่หมายความว่า ให้คุณยายนึกถึงทุเรียนเอาไว้ที่ศูนย์กลางกาย แล้วก็จะได้ทุเรียนเองโดยไม่ต้องออกไปไหน เพราะไม่นานก็มีคนเอาทุเรียนมาถวายจริงๆ สรุปแล้วคุณยายก็ไม่ได้ออกจากวัดเช่นกัน การใช้ชีวิตอยู่แต่เพียงในโรงงานทำวิชชากับหอฉัน ทำให้ไม่ค่อยได้ออกไปไหนเป็นเวลานับสิบปี บางคนอาจรู้สึกเหมือนถูกจำกัดบริเวณ ต่างแต่เพียงว่าเป็นไปโดยสมัครใจ เพราะเมื่อหลับตาทำสมาธิแล้วก็จะก้าวออกสู่โลกกว้างที่ไร้ขอบเขต ใจเป็นอิสระ คุณยายมีความสมัครใจที่จะใช้ชีวิตเช่นนี้อย่างปีติสุข เพราะท่านสามารถเข้าสู่โลกอิสระภายในตัวของท่านได้ โดยท่านต้องอยู่ทำวิชชา 2 รอบ คือรอบกลางคืนตั้งแต่เที่ยงคืนถึง 6 โมงเช้า รวม 6 ชั่วโมง และรอบกลางวันตั้งแต่เที่ยงวันถึง 6 โมงเย็น อีก 6 ชั่วโมง การที่จะเข้าเวรรอบดึกได้จะต้องเป็นผู้ที่ทรหดอดทนมากทีเดียว เพราะโดยธรรมชาติแล้ว มนุษย์มีปกติจะต้องนอนตอนกลางคืน นอกเหนือจากเวลาทำวิชชาแล้ว คุณยายก็ตรึกอยู่ในธรรมและต้องบริหารขันธ์ด้วยการอาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน รับประทานอาหาร ขับถ่าย ซักเสื้อผ้า ทำความสะอาดที่พักอาศัย วนเวียนอยู่เช่นนี้ทุกวันนานหลายสิบปี แต่คุณยายก็สามารถใช้ชีวิตเช่นนี้ได้ เพราะท่านรักในการปฏิบัติธรรมมากนั่นเอง ด้วยเหตุนี้เอง ท่านจึงได้รับความไว้วางใจจากพระเดชพระคุณหลวงปู่มอบหมายให้ท่านเป็นหัวหน้าเวรขาดรู้ คำว่า “ขาดรู้” หมายถึงการที่จิตหลุดออกจากกายหยาบอย่างสมบูรณ์ ซึ่งไม่ใช่จะทำกันได้ง่ายๆ และสามารถทำได้ไม่กี่คนเท่านั้น