2 ความลับในโรงงานทำวิชชา : คำถามของหลวงปู่

คำถามของหลวงปู่ เมื่อคุณยายปฏิบัติธรรมอยู่ในโรงงานทำวิชชาผ่านไปได้ 4 วันแล้ว หลวงปู่ได้ถามคำถามแรกกับคุณยายว่า “ลูกจันทร์ หลวงพ่อเดินออกมาว่าจะไปหอฉันนะ เห็นนกมันบินมาในอากาศ มันมาเกาะที่หลังคาโบสถ์ แล้วมันก็เหลียวไปมองข้างหลัง จากนั้นก็หันกลับไปมองข้างหน้าเหมือนเดิม แล้วมันก็บินออกไป มันทำอย่างนั้นทำไมวะ” เมื่อได้ยินคำถามแล้ว คุณยายก็วางใจจรดนิ่งที่ศูนย์กลางกายเรื่อยไป ท่านบอกว่าตอนนั้นมีอาการประหม่า ตัวสั่นอยู่บ้าง เพราะเป็นครั้งแรกที่หลวงปู่ถามท่าน แต่เมื่อนั่งนิ่งได้สักพักก็พบคำตอบ ท่านจึงพูดไปตามภาพที่เห็นว่า “หลวงพ่อเจ้าคะ นกมันบินมาเกาะบนหลังคาเพราะจะไปหากิน มันเหลียวหลังไปเพื่อจำทิศทางที่มันบินมา แล้วมันก็หันกลับไปมองที่หมายข้างหน้า แล้วก็บินออกไปหากินต่อเจ้าค่ะ” เมื่อหลวงปู่ได้ยินคำตอบแล้ว ท่านก็พอใจ บอกว่า “เอ้อ...ต้องอย่างนั้นสิวะ” วันถัดมา พระเดชพระคุณหลวงปู่ก็ถามขึ้นอีกว่า “นี่นะเพิ่งกลับมาจากหอฉัน เห็นคนอยู่คนหนึ่ง ขาเป๋ มันพิการน่ะ ไปดูซิ กายละเอียดมันพิการหรือเปล่าวะ” เมื่อคุณยายถามพระธรรมกายในตัวแล้วจึงตอบไป แล้วหลวงปู่ก็ว่า “เอ้อ...มันก็ต้องอย่างนั้นสิวะ” การที่คุณยายบอกว่าท่านค้นคำตอบด้วยการถามพระธรรมกายในตัวนั้นก็หมายความว่า แม้เราจะไม่ทราบคำตอบ แต่พระธรรมกายที่สถิตอยู่ภายในตัวของเราทุกคนท่านทราบ เพราะท่านเป็นผู้รู้เห็น มีธรรมจักขุและมีญาณทัสนะ ธรรมจักขุคือดวงตาที่มีความเห็นแตกต่างจากดวงตาของมนุษย์ ชาวสวรรค์ พรหม และอรูปพรหม เพราะเห็นได้รอบตัวทุกทิศทาง ธรรมจักขุไม่ถูกจำกัดด้วยระยะทาง ไม่ว่าจะอยู่ใกล้หรือไกลก็สามารถเห็นได้เท่ากันทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ไม่มีอะไรบดบังธรรมจักขุของพระธรรมกายได้ หมายความว่าภพทั้งสามก็อยู่ในขอบข่ายธรรมจักขุของพระธรรมกาย ส่วนญาณทัสนะหมายความว่าเห็นถึงไหนก็รู้ถึงนั่น ซึ่งต่างจากดวงตาของมนุษย์ที่แม้เห็นแล้วก็อาจจะไม่รู้ไม่เข้าใจในสิ่งที่เห็น ต่อมาเมื่อคุณยายมีความชำนาญมากขึ้น ท่านหาคำตอบด้วยการฟังคำถามของพระเดชพระคุณหลวงปู่ที่ศูนย์กลางกาย อุปมาเหมือนกับเอาหูและลูกนัยน์ตาไปไว้ที่เดียวกัน คือศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ฟังคำถามและดูไปด้วยพร้อมกัน ทำเช่นนี้เรื่อยๆ เพราะว่าท่านอยู่ในฐานะที่พร้อมจะศึกษาวิชชาอยู่แล้ว ในระหว่างที่สั่งสม ประสบการณ์ท่านก็เรียนรู้และค่อยๆ ทำความเข้าใจทีละนิด แต่เนื่องจากท่านเป็นผู้เอาใจใส่การงานทุกอย่าง รวมถึงการศึกษาวิชชาธรรมกาย ท่านจึงศึกษาเรื่องราวภายในทุกอิริยาบถ ไม่ว่าจะอยู่ในช่วงของการทำวิชชาในโรงงานหรืออยู่ข้างนอกเพื่อทำภารกิจอื่นๆ ไม่ว่ากำลังทำอะไร ท่านจะตรึกระลึกถึงธรรมะและศึกษาค้นคว้าภายในเรื่อยไปเป็นการส่วนตัว โดยจำคำถามและคำสั่งที่พระเดชพระคุณหลวงปู่ถามรุ่นพี่เอาไว้ แล้วก็นำมาศึกษาด้วยตัวเอง คำถามแต่ละคำถามของพระเดชพระคุณหลวงปู่ถือว่าเป็นคำถามที่ไม่ธรรมดา เพราะเป็นคำถามของผู้รู้ที่ถามนักเรียนผู้รู้ด้วยกัน นักเรียนคนใดตอบคำถามได้ก็ถือว่าไม่ธรรมดา เมื่อหลวงปู่วัดปากน้ำถามคำถามในภพแล้ว ความรู้ก็ค่อยๆ ขยายไปเรื่อยๆ เพิ่มขึ้นตามลำดับจนกระทั่งถึงคำถามนอกภพ คำถามที่ยากขึ้นเรื่อยๆ ของพระเดชพระคุณหลวงปู่จึงเปรียบเสมือนการดึงคุณยายจากชายหาดลงสู่ทะเลที่ลุ่มลึกไปตามลำดับ จนกระทั่งไปถึงมหาสมุทรแห่งความรู้อันบริสุทธิ์ที่กว้างขวางไร้ขอบเขตของวิชชาธรรมกาย