2 แรงบันดาลใจ : กิตติศัพท์วิชชาธรรมกาย

กิตติศัพท์วิชชาธรรมกาย คุณยายได้เพียรพยายามเสาะหาว่ามีใครบ้างที่จะสามารถเป็นครูสอนวิธีพบพ่อที่ตายไปแล้วได้ จนกระทั่งท่านมีอายุได้ 18 ปี ในที่สุดบุญก็บันดาลให้ท่านได้ยินกิตติศัพท์ของหลวงปู่วัดปากน้ำ ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ซึ่งขณะนั้นท่านเป็นเจ้าอาวาสอยู่ที่วัดปากน้ำภาษีเจริญ โดยหลวงปู่สอนว่าใครก็ตามที่เข้าถึงพระธรรมกายและเรียนวิชชาธรรมกายแล้ว จะสามารถไปเยือนนรกหรือสวรรค์ได้ จับมือถือแขนชาวสวรรค์หรือสัตว์นรกก็ได้ พูดจาโต้ตอบคุยกันรู้เรื่องเหมือนคุยกันกับมนุษย์ในโลก สามารถที่จะไปพบพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย บรรพบุรุษ บุพการี ญาติสนิทมิตรสหาย สัมพันธชนที่ละโลกไปแล้วเพื่อเอาบุญไปให้ได้ ส่วนใครที่มีทุกข์อยู่ในอบายก็สามารถช่วยได้ด้วยวิชชาธรรมกาย บุคคลที่จะสอนวิธีการไปนรกไปสวรรค์ ไปช่วยพ่อแม่ได้ถือว่าไม่ใช่เรื่องธรรมดา เพราะวิชชานี้ไม่มีการเรียนการสอนในสถาบันการศึกษาใดๆ ในโลก แต่มีที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ โดยพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำเป็นผู้สอน เมื่อคุณยายได้ทราบดังนี้แล้วท่านก็ตื่นเต้นดีใจมาก ความทุกข์ที่อยู่ในอกของท่านก็มลายหายไปครึ่งหนึ่งราวกับได้ของขวัญอันประเสริฐหรือได้สมบัติจักรพรรดิ ถือว่าเป็นข่าวดีที่สุดที่ไม่มีอะไรจะประเสริฐไปกว่านี้ ท่านปีติมากในระดับที่ตัดสินใจและวางแผนการที่จะไปวัดปากน้ำในทันที และ รอคอยเวลาอันเหมาะสมเพื่อที่จะจัดการเรื่องทางบ้านให้เสร็จเรียบร้อยเสียก่อน จนกระทั่งท่านมีอายุได้ 26 ปี จึงสละทรัพย์สมบัติ แก้วแหวนเงินทองที่พ่อแม่ให้ นำมามอบให้กับพี่น้องและหมู่ญาติจนหมด ส่วนที่ดินท่านก็ถวายพระน้องชายที่บวชอยู่ ในสังคมเกษตรกรรมนั้นใครมีเครื่องประดับต่างๆ ก็ถือว่าเป็นคนมีฐานะ เป็นที่นับหน้าถือตา แต่คุณยายท่านก็สามารถสละสิ่งเหล่านี้ได้หมดเพื่อบรรลุเป้าหมาย ท่านตั้งใจออกจากเรือน เหมือนนกที่จากคอน เรียกได้ว่า มาแต่ตัวกับหัวใจและมโนปณิธานอันยิ่งใหญ่ที่ปรารถนาจะไปพบพ่อในปรโลกเท่านั้น ในวันที่คุณยายอำลาแม่และสมาชิกในครอบครัวเพื่อเข้ากรุงเทพฯนั้น แม่ของท่านร้องไห้คร่ำครวญว่าลูกสุดที่รัก ซึ่งทั้งขยัน จิตใจงดงาม พูดจาดี มีความกตัญญูกตเวที และไม่เคยมีปัญหาอะไรกับใคร อีกทั้งเป็นกำลังหลักของบ้านกำลังจะจากไปแล้ว ความห่วงหาอาลัยอาวรณ์นั้นมีมากเหลือเกิน แต่สำหรับคุณยายใจของท่านเป็นปกติ เมื่อแม่ของท่านรู้ว่าเหนี่ยวรั้งคุณยายไว้ไม่ได้จึงเรียกท่านเข้าไปหาแล้วหยิบเงินให้ 2 บาท พร้อมกับพูดว่า เอ็งไม่เอาอะไรแต่เอ็งอย่าปฏิเสธเงินของแม่เลย คุณยายก็รับมาเพื่อไม่ให้เสียน้ำใจ แล้วแม่ก็หันหลังร้องไห้อีก ท่านจึงได้แต่ยกมือขึ้นไหว้แล้วเดินจากไป คุณยายบอกหลวงพ่อว่า ตอนนั้นยายตัดขาดสิ่งต่างๆ ออกจากใจจนหมด ทั้ง ทรัพย์สิน ที่ดิน หมู่ญาติ และความผูกพันที่มีต่อครอบครัว ท่านยอมตัดขาดหมดสิ้นเพื่อออกแสวงหาสิ่งที่ประเสริฐ แล้วท่านก็ไม่ได้ย้อนกลับมาบ้านอีกเลยจนกระทั่งแม่ของท่านละโลกไป