ตอนที่ ๒๐ หลานชายจอมเจ้าชู้ของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี

๒๐ หลานชายจอมเจ้าชู้ของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีมีหลานชายคนหนึ่งชื่อว่า เขมกะ เป็นคนรูปหล่อมีเสน่ห์ แต่มีนิสัยเจ้าชู้ ผู้หญิงส่วนมากเห็นเขาแล้วก็มักจะหลงรัก จนไม่อาจเป็นตัวของตัวเองได้ เพ้อรำพึงรำพันเลย นายเขมกะก็ชอบเรื่องคบชู้สู่สาวเช่นกัน ในคืนวันหนึ่งนายเขมกะถูกจับในข้อหาเป็นชู้กับภรรยาคนอื่น แล้วราชบุรุษก็ได้จับตัวไปถวายพระราชา พอพระราชาเห็นนายเขมกะ ทรงทราบว่าเป็นหลานของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี จึงไม่ได้ตรัสอะไรกับนายเขมกะเลย เพราะทรงดำริว่า เราเกรงใจท่านเศรษฐี จากนั้นก็ทรงรับสั่งให้ปล่อยตัวนายเขมกะไป ถึงกระนั้นนายเขมกะก็ยังคงเป็นชู้กับภรรยาคนอื่นเช่นเดิม ต่อมาราชบุรุษก็จับตัวนายเขมกะได้อีก แล้วก็นำส่งพระราชา แม้พระราชาก็ทรงรับสั่งให้ปล่อยอีกเช่นเคย เป็นเช่นนี้หลายครั้ง เพราะบารมีของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ความดีของท่านคุ้มหลานของตัวเอาไว้ ทำให้พระราชาเกรงใจ นอกจากนี้ยังมีบุญเก่าของหลานชายด้วย ซึ่งบุญเก่าได้ช่องก่อน แต่ว่าบาปใหม่ยังไม่ได้ช่อง เพราะฉะนั้น ถึงได้มาเกิดเป็นหลานของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีที่ยิ่งใหญ่ต่อชาวเมือง ทำให้พระราชาทรงเกรงใจ ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีทราบเรื่องนั้นแล้ว รีบพานายเขมกะไปเข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระพุทธองค์ทรงแสดงธรรม เพื่อจะให้นายเขมกะเกิดความสลดสังเวช คือ พระองค์ไม่ได้ต่อว่า ทรงสอนอย่างเดียว ทรงแสดงโทษในการเป็นชู้กับภรรยาคนอื่นว่า บุคคลที่ประมาทเป็นชู้กับภรรยาผู้อื่น ย่อมเข้าถึงฐานะ ๔ อย่าง คือ ๑. ประสบสิ่งที่ไม่ใช่บุญ เช่น โรคภัยไข้เจ็บ ถูกทำร้าย มีอุปสรรคของชีวิต เป็นต้น ๒. เป็นโรคนอนไม่หลับ เพราะหวาดระแวงกลัวจะถูกทำร้าย ๓. ถูกนินทา ๔. เมื่อตายไปย่อมตกนรก ฉะนั้นบุคคลไม่ควรเป็นชู้กับภรรยา หรือสามีของคนอื่น เมื่อจบพระธรรมเทศนา นายเขมกะก็ได้ดำรงอยู่ในพระโสดาบัน มีข้อสงสัยว่า ทำกรรมปัจจุบันอย่างนี้ แล้วทำไมพระราชาจึงปล่อยตัวหลายครั้ง ทำไมพระราชาถึงได้เกิดความเกรงใจท่านเศรษฐี และทำไมพอฟังธรรมแล้วบรรลุธรรมเป็นถึงพระโสดาบัน ก็ด้วยพุทธานุภาพอย่างหนึ่ง ด้วยบุญเก่าของนายเขมกะที่ทำไว้ในอดีตตามส่งผลก่อน และก็ยังไม่ได้กระทำกรรมถึงอนันตริยกรรม เพราะฉะนั้น จึงได้พ้นโทษ แล้วก็พ้นจากภัยในวัฏฏะ เป็นพระโสดาบัน ปิดประตูอบายแล้ว ล๊อคกุญแจอย่างดี ไม่ไปอบาย มีสุคติเป็นที่ไป เกิดไม่เกิน ๗ ชาติก็บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ได้ ฉะนั้น บุญเป็นเรื่องสำคัญทีเดียว เพราะชีวิตมีโอกาสผิดพลาดได้ เนื่องจากอกุศลเข้าสิงจิต ให้กระทำความผิดด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ ให้สั่งสมบุญมาก ๆ ก่อนที่บาปจะชิงช่วง นี่ก็เป็นสิ่งที่เราจะต้องศึกษากันว่า บุญประกันชีวิตในสังสารวัฏ ให้เราพ้นจากความทุกข์ ทรมาน มีความสุขและความสำเร็จในชีวิต ในยุคนี้ไม่มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว เพราะฉะนั้นอย่าเสี่ยง ตั้งแต่นั้นมามหาชนก็อยู่กันอย่างสงบสุข ไม่ต้องระแวงว่า นายเขมกะจะมายุ่งกับภรรยาและหลาน ๆ ของตนอีก คือ ทุกคนก็เกรงใจท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เพราะว่าทุกบ้านเวลาเลี้ยงพระก็ต้องไปเชิญท่านมา ทุกบ้านจึงเกี่ยวโยงกับท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีตลอด เรามาศึกษากันว่า บุญอะไรของนายเขมกะที่เป็นเหตุให้สาว ๆ เห็นนายเขมกะแล้วเกิดความหลงรัก และจากนักมวยมาเป็นหลานเศรษฐีแสดงว่า ต้องไม่ธรรมดา ในสมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่า กัสสปะ นายเขมกะได้เกิดเป็นนักมวยที่มีพละกำลังและเก่งที่สุดในเมือง เขาได้ใช้เรี่ยวแรงยกธงทองสองแผ่น เพื่อบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และนำเข้าไปไว้ในพระมหาเจดีย์ของพระพุทธเจ้าพระนามว่า กัสสปะ และอธิษฐานว่า สาธุ ด้วยผลแห่งกรรมนี้ เว้นแต่หญิงญาติสาโลหิตแล้ว หญิงที่เหลือที่เห็นเราจงเกิดความรักใคร่ด้วยเถิด ด้วยบุพกรรมนี้จึงส่งผลให้นายเขมกะ ไม่ว่าจะไปเกิดที่ใดก็ตามหญิงที่ไม่ใช่ญาติสาโลหิตแม้จะมีสามีแล้ว เมื่อเห็นนายเขมกะก็เกิดความหลงรัก จนไม่อาจจะเป็นตัวของตัวเองได้ แต่บุญอื่น ๆ นายเขมกะก็ทำเอาไว้มากทีเดียว เช่น ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา ให้ทานรักษาศีล เจริญภาวนา แต่อย่างไรก็ตามเมื่ออกุศลเข้าสิงจิต ยังมีเชื้อแห่งกิเลสอยู่ ก็ทำให้มีโอกาสกระทำความผิดอย่างนั้นได้ บวกกับการอธิษฐานที่ไม่ถูกต้อง ยังไม่ประกอบไปด้วยปัญญา เพราะฉะนั้น อย่าไปอธิษฐานผิด ให้อธิษฐานว่า ใครเห็นเราแล้วก็ยกมือไหว้ เห็นแล้วหมดกิเลสอย่าง เห็นแล้วประพฤติพรหมจรรย์เลย ทำบุญแล้วก็อธิษฐานอย่างนี้ จึงจะพ้นภัย