ตอนที่ ๑๗ สองที่ปรึกษา ต้นบุญต้นแบบ

๑๗ สองที่ปรึกษา ต้นบุญต้นแบบ ในเมืองสาวัตถี เมื่อมีใครปรารถนาจะถวายทานแด่พระภิกษุสงฆ์ จะต้องมาเชิญท่านผู้มีบุญ ๒ ท่าน ไปร่วมด้วยเสมอเลย คือ ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีและมหาอุบาสิกาวิสาขา จะได้รับเชิญไปร่วมงานทุกครั้งที่เชิญท่านทั้งสองไปเป็นเกียรติว่า ผู้มีบุญมาแล้วก็อบอุ่นใจ มาแล้วเหมือนญาติผู้ใหญ่มาอย่างนี้ และถ้ามีข้อบกพร่องในการต้อนรับพระสัมมาสัมพุทธเจ้ากับพระภิกษุสงฆ์ จะได้รับคำแนะนำ แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ เลย เพราะว่า ถ้าไม่เชิญท่านทั้งสองมาแม้จะเตรียมภัตตาหารอย่างเลิศหรู ใช้ทรัพย์ไปอย่างมากมายก็ตาม แต่ทำไม่ถูกหลักวิชชา ทะเลาะกัน ทำไมเธอไม่ทำอย่างนั้น อย่างนี้ อันนี้ควรก่อนเอาไปหลัง อันนี้ควรหลังเอามาก่อน แค่นี้หยิบย้ายไปย้ายมา ถ้าไม่ได้ศึกษาไว้อย่างดี ยาก เนื่องจากว่าท่านทั้งสอง เป็นผู้มีความเข้าใจ อัธยาศัยและธรรมเนียมปฏิบัติของภิกษุสงฆ์เป็นอย่างดี และเหนือกว่านั้น ท่านทั้งสองมีความคุ้นเคยกับพระภิกษุทุกรูป รู้ว่ารูปนี้ชอบฉันอะไร ก็จะนำสิ่งนั้นมาถวาย เพราะฉะนั้นถ้าได้ท่านทั้งสองเป็นที่ปรึกษางานนั้นก็จะสำเร็จจบสมบูรณ์ เราจะเห็นว่า ผู้มีบุญ มีปัญญา สั่งสมบุญอยู่เป็นนิจ จึงเป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของโลก เพราะเหตุนั้น การดูแลถวายทานแด่พระภิกษุสงฆ์ ที่มาฉันในเรือนของท่านทั้งสอง ถ้าหากนิมนต์มาฉันในเรือนของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีและมหาอุบาสิกาวิสาขา หน้าที่ที่ดูแลนี้ก็จะตกเป็นของลูกหลาน คือ ต้องการถ่ายทอดให้ลูกหลาน ท่านเศรษฐีทั้งสองฝึกลูกหลานให้ดูแลพระเณรทั้งหลาย ฉะนั้นใครมีลูกมีหลานต้องฝึกกันตั้งแต่เยาว์วัย อย่าไปฝึกตอนโต เดี๋ยวดื้อเสียก่อน ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีได้มอบหมายให้ลูกสาวคนโตชื่อ มหาสุภัททา เป็นผู้ดูแลการถวายทานแด่พระภิกษุสงฆ์แทนตน นางมหาสุภัททาอุปัฏฐากดูแลถวายทานแด่ภิกษุสงฆ์จำนวน ๒,๐๐๐ รูปต่อวัน ต่อมาไม่นานนางได้ฟังธรรมแล้วก็บรรลุเป็นพระโสดาบัน จากนั้นนางได้แต่งงาน และย้ายไปอยู่ที่บ้านของสามี ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีจึงได้มอบหมายให้นางจูฬสุภัททาซึ่งเป็นลูกสาวคนที่สองทำหน้าที่แทน นางมหาสุภัททา พี่สาวแต่งงานไปก่อน นางจูฬสุภัททาได้ดูแลถวายทานแด่พระภิกษุสงฆ์จำนวน ๒,๐๐๐ รูปต่อวันเช่นกัน ต่อมาไม่นาน นางได้ฟังธรรมก็ได้บรรลุเป็นพระโสดาบัน และหลังจากนั้นนางก็ได้แต่งงานแล้วก็ย้ายไปอยู่ที่บ้านของสามี ที่เมืองอุคคนคร