ตอนที่ ๓ สร้างเมืองสาเกต

ตอนที่ ๓ สร้างเมืองสาเกต ต่อมา พระเจ้าปเสนทิโกศลผู้ปกครองเมืองสาวัตถี แคว้นโกศล ทรงดำริว่า เศรษฐีผู้มีทรัพย์นับไม่ถ้วน ทั้ง ๕ คน อยู่ในแคว้นของพระเจ้าพิมพิสาร ส่วนแคว้นของเรากลับไม่มีเลย เราควรจะไปขอผู้มีบุญจากพระเจ้าพิมพิสาร ดำริแล้วจึงเสด็จไปสู่กรุงราชคฤห์ แคว้นมคธ พระเจ้าพิมพิสารเสด็จมาต้อนรับด้วยความยินดีและตรัสถามว่า “พระองค์ทรงมีธุระอะไรหรือ” พระเจ้าปเสนทิโกศลตอบว่า “ก็เมืองของท่านมีเศรษฐีผู้มีทรัพย์นับไม่ถ้วนถึง ๕ คน และผู้มีบุญอีก ๕ คน เราขอสักคนหนึ่งเพื่อไปอยู่เมืองของเรา พระเจ้าพิมพิสารตรัสว่า โอ เราไม่อาจจะให้ตระกูลใหญ่ ๆ ย้ายไปได้ ถ้าพระองค์ไม่ให้ หม่อมฉันจะไม่ไป จะอยู่ที่นี่แหละ พระเจ้าปเสนทิโกศลตอบ พระเจ้าพิมพิสารจึงปรึกษาเหล่าอำมาตย์ว่า การย้ายตระกูลใหญ่ๆ ทั้งตระกูลเป็นเรื่องใหญ่ เราไม่อาจจะทำได้ ดังนั้น เราควรส่งใครไปให้พระเจ้าปเสนทิโกศลดี อำมาตย์กราบทูลว่า เราควรส่งท่านธนัญชัยเศรษฐี ผู้เป็นบุตรของท่านเมณฑกเศรษฐี เป็นหนึ่งในผู้มีบุญทั้ง ๕ คนไป พระเจ้าพิมพิสารจึงให้ตามธนัญชัยเศรษฐีมาเข้าเฝ้า แล้วตรัสว่า พระเจ้าปเสนทิโกศลอยากได้ผู้มีบุญมาก เธอจงไปอยู่กับพระองค์เถิด ธนัญชัยเศรษฐีกราบทูลว่า “เมื่อพระองค์ทรงเห็นควร ข้าพระองค์ก็จะไป” พระเจ้าปเสนทิโกศลจึงยอมเสด็จกลับเมืองพร้อมกับธนัญชัยเศรษฐีในวันนั้นเอง เมื่อเดินทางได้ราตรีหนึ่ง ก็หยุดพักระหว่างทาง ณ สถานที่อันน่ารื่นรมย์ ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองสาวัตถี ๗ โยชน์ ธนัญชัยเศรษฐี ได้ทูลถามพระเจ้าปเสนทิโกศลว่า “สถานที่นี้เป็นของใคร” พระเจ้าปเสนทิโกศลตอบว่า “เป็นของเราเอง” ธนัญชัยเศรษฐีจึงกราบทูลว่า “ภายในเมืองสาวัตถีนั้นคับแคบแออัด หม่อมฉันอยากจะสร้างเมืองอยู่ ณ ที่นี้” พระเจ้าปเสนทิโกศลก็ตอบตกลง ธนัญชัยเศรษฐีจึงเร่งสร้างเมืองตลอดทั้งกลางวันกลางคืน ในไม่ช้าเมืองใหม่ก็สร้างสำเร็จ แล้วให้ชื่อว่า เมืองสาเกต