พระไตรปิฏกในตัว

เรื่องนี้ คุณยายท่านได้มาเล่าให้อาตมาฟัง แม้คุณยายจะไม่ได้อ่านพระไตรปิฎก เพราะท่านอ่านหนังสือไม่ออก แต่ท่านรู้ได้มากกว่าสิ่งที่กล่าวไว้ในพระไตรปิฎกเสียอีก อย่างมีอยู่วันหนึ่ง หลวงพ่อทัตตชีโวเข้าไปถามคุณยายว่า "พระได้อ่านเรื่องพระองคุลิมาลหลายเที่ยว ตอนที่องคุลิมาลยังไม่บวช ได้ไปอยู่กับอาจารย์ทิศาปาโมกข์ ซึ่งแรก ๆ อาจารย์ทิศาปาโมกข์ก็รักองคุลิมาลมาก รักอย่างกับลูก แต่ต่อมา ทำไมนะยาย อาจารย์ทิศาปาโมกข์ไปเจอศิษย์สอพลอเปาหูเข้านิดหนึ่ง ความรักนั้นเปลี่ยนไปเป็นความชัง จากคนที่เคยคิดจะให้ กลายเป็นคนที่คิดจะฆ่า สองคนนี้มีเหตุในอดีตกันมาอย่างไร" จากนั้นคุณยายท่านบอกว่า"เดี๋ยวขอเวลายายไปตรวจดูก่อน พรุ่งนี้เย็น ๆหลวงพ่อทัตตะค่อยมาเอาคำตอบนะ ซึ่งในขณะที่คุณยายทำงานปลูกต้นไม้ไป คุณยายก็ค้นธรรมะไป ระลึกชาติไปเรื่อย ค้นไปเรื่อย กลางคืนคุณยายก็นั่งเข้าที่ไปค้นดูเรื่องนี้ จนวันรุ่งขึ้นคุณยายก็มาให้คำตอบกับหลวงพ่อทัตตชีโวจากนั้นก็มาเล่าให้อาตมาฟังอีกว่า"คน 2 คนนี่นะ คือ องคุลิมาลกับอาจารย์ทิศาปาโมกข์สองคนนี้เขาเคยเกิดร่วมกันมาหลายชาติ เคยสร้างบุญร่วมกันมาก็มาก เคยสร้างบาปผูกเวรร่วมกันมาก็มาก พอล็อกบุญเปิด คนทั้งสองก็รักใคร่เคารพกันดี พอหมดล็อกบุญ ล็อกบาปเกิดขึ้น ความรักก็เปลี่ยนเป็นความชังสมบัติก็เปลี่ยนเป็นวิบัติ แล้วก็วางแผน วางอุบาย หลอกไปให้คนอื่นฆ่า โดยใช้นิ้วมือของมนุษย์เป็นอุบาย ผลัดกันทำอย่างนี้มาหลายชาติแล้ว แต่โชคดีชาติสุดท้ายมาเจอพระพุทธเจ้าเทศน์โปรดซะก่อน มิฉะนั้นก็ยังคงผลัดกันหลอกไปฆ่า จนกว่าจะคลายความผูกเวรกัน" เรื่องธรรมะที่คุณยายค้นมาสอนพวกเรา ท่านจะบอกผ่านมาทางหลวงพ่อทัตตชีโว หลวงพ่อทัตตชีโวก็มีคำถามไปถามคุณยายหลาย ๆ เรื่องเกี่ยวกับในพระไตรปิฎก แล้วท่านก็เอามาประมวลกับการอ่านของท่าน จากหนังสือเล่มนั้นเล่มนี้ก็มาเป็นตำรับตำราในพระพุทธศาสนาที่น่าอ่านหลายเล่มจนปัจจุบัน ซึ่งความละเอียด ความลึกซึ้งในธรรมะจากตำรับตำรานั้น ได้มาจากหลวงพ่อธัมมชโยและคุณยาย คุณยายแม้ไม่รู้หนังสือ อ่านหนังสือไม่ได้ แต่ท่านค้นมาจากในตัว ตามหลักวิธีที่ฝึกมาจากหลวงปูวัดปากน้ำ พระมงคลเทพมุนี เอามาตอบหลวงพ่อทัตตซีโวได้ แล้วต้องการให้หลวงพ่อทัตตซีโวนำธรรมะมาเทศน์สอนญาติโยม ให้ลูกหลานได้ศึกษาหาความรู้ หาความจริงเพื่อจะใช้ในการประพฤติปฏิบัติธรรมต่อไป