ธรรมะ๐๑ ธรรมะ๐๑
← ย้อนกลับ

สามีมีกิ๊ก (ชีวิตก็เป็นอย่างนี้)

หลวงพ่อธัมมชโย · ที่นี่มีคำตอบ 6

PDF
พี่สาวคนที่ ๒ เธอมีชีวิตครอบครัวที่ลำบากมาก เพราะสามีชอบดื่มเหล้า เจ้าชู้ มีกิ๊กเรื่อยเปื่อย จนพี่สาวจับได้คาหนังคาเขาว่า สามีไปมีภรรยาน้อยและยังสร้างบ้านใหม่อยู่กับภรรยาน้อยอีกด้วย พี่สาวเสียใจและชํ้าใจมาก เธอตรอมใจจนร่างกายผ่ายผอม ป่วยกระเสาะกระแสะเรื่อยมา ต่อมาเธอจึงล้มป่วยลง มีอาการถ่ายท้องตลอด ต้องเข้า ๆ ออก ๆ โรงพยาบาลอยู่เป็นประจำ จนหมอเอือมระอาไม่อยากจะรับรักษา พี่สาวคนโตจึงได้พาเธอไปรักษากับหมอร่างทรง โดยร่างทรงได้นำ ไข่ไก่คลึงไปคลึงมาตามตัวของเธอ แล้วก็เอาไข่ใบนั้นมา กะเทาะเปลือกออก ปรากฏว่า ในไข่มีตะปู เส้นผม เส้นด้าย หมอร่างทรงบอกว่า เธอ โดนคุณไสยจากภรรยาน้อย และหลังจากนั้นพี่สาวก็มีอาการดีขึ้น แต่ไม่นานอาการป่วยก็ทรุดหนักกว่าเดิม ต้องกลับมารักษาตัวในโรงพยาบาลอีกครั้ง ในครั้งนี้หมอตรวจพบว่า เธอป่วยเป็นโรคมะเร็งในกระเพาะอาหาร เธอล้มป่วยอยู่ประมาณปีกว่า ๆ ก็เสียชีวิตเมื่ออายุ ๔๓ ปี หลังจากเสียชีวิตไม่ถึงเดือน น้องสาวก็ฝันว่า พี่สาวคนที่ ๒ ได้มาหาเธอที่บ้านพร้อมกับบอกว่า ความจริงในวันนั้นเธอยังไม่ตาย แต่หมอที่โรงพยาบาลได้ฉีดยาฆ่าพี่ให้ตาย และช่วงหลังจากที่พี่สาวตายแล้วนั้น หมาที่บ้านพี่สาวก็เห่าหอนทุกวัน และที่แปลกคือข้าวของเครื่องใช้ในบ้านเธอตกหล่นแตก เองโดยไม่มีสาเหตุ บุพกรรมใดทำ ให้พี่สาวต้องชํ้าใจเพราะสามีเจ้าชู้ เธอตายเพราะเหตุใด ใช่หมอฉีดยาให้ตายตามที่น้องสาวฝัน หรือตายเพราะเป็นมะเร็งในกระเพาะตามที่คุณหมอบอก หรือตายเพราะโดนไสยเวทคะ เธอตายแล้วไปไหน หลังจากที่เธอตาย ได้มาทำของหล่นแตกที่บ้านหรือไม่ เธอได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่คะ คุณครูไม่ใหญ่: พี่ต้องชํ้าใจเพราะสามีเจ้าชู้ เพราะเป็นเศษกรรมเจ้าชู้ของพี่สาวตอนเกิดเป็นผู้ชายเจ้าชู้มาส่งผล เธอตายเพราะโรคมะเร็งในกระเพาะเป็นหลักไม่ได้โดนคุณไสย ส่วนฉีดยาให้ตายแบบการุณยฆาตก็เป็นส่วนเสริมด้วยวิบากกรรมที่เคยฆ่าสัตว์เอาไว้เยอะ ทั้งสัตว์เล็กสัตว์ใหญ่ อีกทั้งเธอก็หมดอายุขัยด้วย ตายแล้วก็ไปเป็นภุมเทวาระดับทั่วไป ยังคงวนเวียนอยู่ที่บ้าน และได้มาเข้าฝันน้องสาวจริง ๆ ในช่วงแรกเธอยังรับไม่ได้กับการตาย ยังไม่ยอมรับว่า ตายแล้ว ได้มาทำ ของหล่นแตกในบ้านจริง ๆ ต่อมาได้รับบุญกุศลที่อุทิศไปให้ก็ทำ ให้มีสภาพดีขึ้น ใจสงบขึ้น ยอมรับสภาพว่าตายแล้ว แต่ก็ยังอยู่ที่บ้านจ้ะ ๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๙