โรคตา (โรคเกิดแต่กรรม)

คุณแม่เป็นลูกกำพร้าพ่อมาตั้งแต่เล็ก และป่วยเป็นโรคตา มีอาการตามัว มองภาพ ไม่ชัดเจน คุณหมอบอกว่าเป็นต้อหิน ต่อมา เป็นต้อกระจกต้องผ่าตัด ต่อมาประสาทตา จอตาอักเสบ ต้องผ่าตัดใหญ่อีก ๑ ครั้ง ขณะ ที่ผ่าตัด ยาชาเข้าไปไม่ถึง ทำให้คุณแม่รู้ตัว ตลอดเวลาว่าตัวเองเจ็บ หลังจากผ่าตัดตาข้างซ้ายก็ยังมองเห็น ภาพแบบเส้นคดๆ และภาพก็เบลอๆ เบี้ยวๆ ต้องใส่แว่นช่วยปรับสายตา และต้องหยอดยา ไปตลอดชีวิต หมอบอกว่าหยุดหยอดก็บอด เลย และเมื่อไปตรวจเลือดก็พบว่าเป็นโรคเบา หวานกับไขมันในโลหิตสูงอีกด้วย ทำไมคุณแม่จึงกำพร้าตั้งแต่เด็ก ป่วย เป็นโรคตาต้องผ่าตัดหลายครั้ง หยอดยา ตลอดชีวิต และเป็นโรคเบาหวานด้วย ชาติ นี้จะถึงกับตาบอดหรือไม่ ต้องทำบุญอะไร พิเศษจึงจะแก้ไขได้เจ้าคะ คุณครูไม่ใหญ่ : คุณแม่เป็นกำพร้าตั้งแต่ยังเด็กเพราะ กรรมในอดีต ในสมัยที่ท่านเกิดในสังคม เกษตรกรรม ชอบพรากลูกสัตว์จากพ่อแม่ บางทีก็ขายพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ จึงทำให้ลูกสัตว์ กำพร้าพ่อแม่ วิบากนี้จึงทำให้มากำพร้าตั้งแต่ ยังเด็ก กรรมฆ่าสัตว์ทำอาหารและเลี้ยงไว้ฆ่า ขายจึงทำให้เป็นเบาหวาน ขังปลาไว้ในตุ่มในที่มืดเพื่อเก็บไว้ฆ่ากิน ทำให้มาป่วยเป็นโรคตา เห็นไหมว่า เราจำเป็นจะต้องรวย จะรวย ได้ก็ต้องสร้างทานบารมี ถ้าเป็นมหาทุคตะ ผู้ใจบุญนี่นะ ทุนน้อยแสวงหาทรัพย์ลำบาก ถ้าไม่มีทรัพย์ก็ต้องไปหาโปรตีนฟรีที่มีอยู่ใน ท้องน้ำ ต้องไปตกปลาเอามา ตกมาแล้วก็ อยากเก็บไว้นาน ๆ ก็ต้องเอามาขังไว้ ทำให้ เกิดวิบากกรรมต่าง ๆ ตามมา จะแก้ไขต้องสั่งสมบุญทุกบุญ ทั้งทาน ศีล ภาวนา โดยเฉพาะบุญถวายประทีปและ บุญปล่อยสัตว์ปล่อยปลา อุทิศไปให้สัตว์ที่เรา ไปล่วงเกินเอาไว้ บุญนี้ก็จะไปตัดรอนวิบากให้ หนักเป็นเบา แต่คงไม่ถึงกับหายขาด ดังนั้น อย่าประมาท ให้สั่งสมบุญดังกล่าวให้เยอะๆ ๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๙