โรคเกาต์ (โรคเกิดแต่กรรม)

คุณตาของลูกอดีตเคยเป็นกำนัน และ เคยมีอาชีพเป็นพรานล่าสัตว์ ในวัยชราคุณตา ได้ล้มป่วยลงด้วยโรคอัมพฤกษ์และโรคเกาต์ จนเดินไม่ได้ ตั้งแต่ลูกจำความได้ก็เห็นคุณตานอน ร้องครวญครางอยู่แต่ในห้องมืดๆ ลุกไปไหน ไม่ได้ ต้องมีคนคอยดูแลตลอด ตามข้อเท้า หัวเข่าของคุณตามีตุ่มโปนๆ ออกมาประมาณ เท่าไข่นกกระทาเกาะกันเป็นก้อน ส่งกลิ่น เหม็นออกมาจากในห้อง คุณตาป่วยทรมาน อยู่หลายปี จนกระทั่งตัวลูกอายุประมาณ ๑๐ ขวบ คุณตาจึงเสียชีวิต ตาของลูกตายแล้วไปไหนคะ ได้รับบุญ ที่ลูกอุทิศให้หรือไม่ กรรมใดทำให้ตาป่วยเป็น โรคเกาต์ คุณครูไม่ใหญ่ : คุณตาป่วยเป็นโรคเกาต์ทุกข์ทรมาน มาก เพราะกรรมปาณาติบาตฆ่าสัตว์ทำ อาหารและฆ่าขายทั้งในอดีตและปัจจุบันมา ส่งผล โดยได้ใช้เครื่องมือดักสัตว์ และเมื่อจับ มาได้แล้วก็จะทุบข้อขาของสัตว์ให้หัก เพื่อ ไม่ให้มันหนีไปไหนแต่ก็ไม่ให้มันตาย เพียง เพื่อไม่ให้เนื้อมันเน่าจะได้เก็บได้หลายวัน แล้วก็ทยอยฆ่าขาย เหมือนที่เราเคยเห็น เวลาเขาจะทำก๋วยเตี๋ยวเป็ดอยู่ริมถนน เขา เอาเป็ดมาหักขาแล้วก็ปล่อยแถวๆ นั้น มัน ก็ไปไหนไม่ได้ แล้วก็ค่อยๆ จับมาทีละตัว ทีละตัว มันสดๆ ดี วิบากกรรมดังกล่าว มาส่งผล ตายแล้วก็ไปมหานรกขุม ๑ ด้วยกรรม ปาณาติบาตในปัจจุบันเป็นหลัก กำลังโดน นายนิรยบาลแปลงเป็นสัตว์ต่าง ๆ ที่ตัวเอง เคยล่า สัตว์นรกเหล่านี้มีฟันแหลมคมคอย กัดกินอยู่ตลอดเวลา ทุกข์ทรมานมาก ไม่อาจ จะรับบุญได้ แต่บุญที่อุทิศไปให้ก็จะไปคอย อยู่ที่ยมโลกจ้ะ ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๙