โรคหอบหืด / ขี้กังวล / เจ้าระเบียบ (โรคเกิดแต่กรรม)

น้าชายเป็นข้าราชการบำนาญ มีนิสัยรักความสะอาดมาก เจ้าระเบียบจัด แม้กระทั่งการจอดรถต้องเป๊ะๆ พออายุ ๕๐ กว่าๆ น้าชายเริ่มมีนิสัยขี้กังวล จะไปไหนต้องหันรีหันขวาง กลัวลืมนั่นลืมนี่ กรรมใดทำให้น้าชายป่วยเป็นหอบหืด สุขภาพไม่แข็งแรงมาตั้งแต่เด็ก เหตุใดน้าชายจึงมีอุปนิสัยรักความสะอาด เจ้าระเบียบจัด จนกลายเป็นคนวิตกกังวล คนที่ชอบวิตกกังวลและคิดมาก แม้ยามหลับก็ยังฝันได้ตลอดทั้งคืน ทำให้บางทีตื่นมาเพลียเหมือนนอนไม่เต็มอิ่ม เป็นเพราะกรรมสุราหรือไม่คะ คุณครูไม่ใหญ่: น้าชายป่วยเป็นหอบหืด สุขภาพไม่แข็งแรงมาตั้งแต่เกิด เพราะในอดีตชอบทรมานสัตว์ ตั้งแต่ใช้แรงงานสัตว์มากเกินไป เป็นคนชอบแกล้งลูกแมวลูกหมาบ่อยครั้ง และที่สำคัญคือชอบเอาลูกไก่ไปหัดว่ายน้ำ โดยเอามันโยนไปในน้ำ เพื่อจะดูว่ามันจะว่ายน้ำเหมือนลูกเป็ดได้ไหม เพราะโยนลูกเป็ดลงไปในน้ำแล้วมันว่ายได้ ลูกไก่เป็นสัตว์ปีกมีขา ๒ ขา เหมือนกันมันน่าจะว่ายได้ มีวิสัยเป็นนักวิทยาศาสตร์ ก็เลยโยนลงไป ทำให้มาเป็นหอบหืดบ้าง มีนิสัยชอบความมีระเบียบและรักความสะอาดมาก จนทำให้เป็นโรควิตกกังวล เพราะกรรมในอดีตหลายอย่าง มารวมส่งผล คือ มโนกรรมที่ชอบคิดแต่เรื่องอกุศล (คิดไม่ดี) วจีกรรมที่ชอบพูดในสิ่งที่ไม่ค่อยดี เจ้าระเบียบ ชอบจับผิดผู้อื่นเป็นหลัก และมีกรรมสุราเป็นส่วนเสริม คนที่ชอบวิตกกังกล คิดมากจนนอนไม่หลับหรือหลับๆ ตื่นๆ ตลอดทั้งคืนทำให้อ่อนเพลียนั้น ก็มีกรรมสุรามาเสริมด้วย ๓๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๐